Het lijkt het scenario van een goede sketch te zijn, maar in Brugge is het gewoon realiteit. Twee keer per maand komen gemiddeld 60 leden van No Notes samen om populaire nummers mee te zingen en zich vooral stevig te amuseren. Geestelijke moeder van het koor is Sandra Wintein (54). Zij runt in de Brugse binnenstad een broodjeszaak en van achter haar toog oefende ze graag haar stembanden. "Maar ik ben niet meteen het toonbeeld van toonvastheid en dat werkte wat op de zenuwen van mijn collega's", glimlacht ze. "Ik ging op zoek naar een oplossing, maar me aansluiten bij een bestaand koor was geen optie. Zo kwam ik op het idee om een eigen koor op te richten voor mensen die niet de beste zangers zijn. De 'douche-zangers' van deze wereld, zeg maar."
...

Het lijkt het scenario van een goede sketch te zijn, maar in Brugge is het gewoon realiteit. Twee keer per maand komen gemiddeld 60 leden van No Notes samen om populaire nummers mee te zingen en zich vooral stevig te amuseren. Geestelijke moeder van het koor is Sandra Wintein (54). Zij runt in de Brugse binnenstad een broodjeszaak en van achter haar toog oefende ze graag haar stembanden. "Maar ik ben niet meteen het toonbeeld van toonvastheid en dat werkte wat op de zenuwen van mijn collega's", glimlacht ze. "Ik ging op zoek naar een oplossing, maar me aansluiten bij een bestaand koor was geen optie. Zo kwam ik op het idee om een eigen koor op te richten voor mensen die niet de beste zangers zijn. De 'douche-zangers' van deze wereld, zeg maar."Sandra maakte wat kennissen warm voor haar plan en op de eerste repetitie op 7 juni 2018 telde No Notes al 12 enthousiastelingen. "Ik kon meteen rekenen op de steun van Mieke Hoste (47) en Christie Herckenrath (52) en voor we het goed en wel beseften, was de trein vertrokken. In mijn broodjeszaak had ik enkele goede klanten over het idee verteld en tot mijn grote verbazing waren die allemaal op post. No Notes was geboren."Sindsdien gaat het hard voor het koor. "Onze gemene deler is dat we allemaal niet perfect kunnen zingen, maar het wél graag doen. Wie geniet van zingen, is bij ons welkom. Ongeacht of je nu een goede of slechte zanger bent. En dat slaat aan, want op elke repetitie mogen we een bonte bende verwelkomen. Mensen van 18 tot 80 jaar, zowel mannen als vrouwen. Allemaal mensen voor wie de drempel van een 'echt' koor net te groot is, maar zich bij ons kunnen uitleven. Eigenlijk kan je elke repetitie vergelijken met een miniversie van 'Vlaanderen Zingt'. Elk nummer weerklinkt uit volle borst, maar niet elke noot is even zuiver. Who cares? Zolang de mensen zich maar jeunen. Zingen maakt je gelukkig en dat proberen we ook uit te stralen. Elke keer spat het plezier ervan af."Sinds die eerste repetitie, ondertussen al ruim anderhalf jaar geleden, gaat het alleen maar crescendo voor No Notes. "We komen elke eerste donderdag en derde woensdag van de maand samen en daar zien we heel veel vaste gezichten op terugkeren. Mensen die van onze zangstondes een vertrouwde afspraak hebben gemaakt en hier vrienden hebben gevonden. Zij kunnen het koor, net als wij, niet meer missen. Dat is misschien nog het mooiste aan onze initiatief: we brengen mensen samen."Sandra en co hielden hun eerste repetities in het zaaltje van een klein café, maar daar kwamen de muren al snel op hen af. Sinds juni 2019 heeft het koor een vaste locatie in De Brug op het Beursplein. En hun leden rekruteren ze al lang niet meer enkel in Brugge. "Onze zangers zakken met plezier vanuit bijvoorbeeld Oostende en Torhout naar Brugge af. Onze nieuwe locatie is trouwens een zegen, want nu hoeven we ons niet langer druk te maken over de praktische beslommeringen. De aandacht gaat helemaal naar het zingen."En dat doen ze met hart en ziel. Zoutelande van Bløf, Mama Mia van ABBA, Laat de zon in je hart van Willy Sommers... Ze worden een voor een uit volle borst meegebruld. Al is dat misschien niet de juiste term, want de samenzang is verbazend harmonieus bij het Brugse koor. No Notes kan geen rechte noot zingen? Niks van aan, als u het ons vraagt. "Dat is eigenlijk best grappig", grijnst Sandra. "Apart zijn we inderdaad niet de beste zangers, maar wanneer we samen zingen, bereiken we best een aanvaardbaar niveau. We maken elkaar gewoon beter. Niet dat je ons kan vergelijken met gerenommeerde koren, maar we produceren zeker geen kattengejank", knipoogt de voorzitter. "Elke repetitie sluiten we trouwens af met Leef van André Hazes jr... Zonder overdrijven: dat nummer hebben we écht onder de knie."Na anderhalf jaar hebben heel wat koorleden een mooie evolutie gemaakt. "Ondertussen hebben we toch enkele goede zangers en zangeressen in onze rangen", klinkt het trots bij Sandra Wintein. "Maar naast een meer geoefend koorlid kan perfect iemand staan met iets minder talent. Dat maakt bij ons allemaal niets uit. Toch moeten we iets speciaal hebben, want sinds onze start hebben we al een zestal keer opgetreden. Op de kerstmarkt van Brugge zongen we nog nummers voor het goede doel. En niet om te stoefen, maar we hadden heel wat succes. We verkochten ter plekke zangbundels aan 5 euro per stuk en haalden zo om en bij de 1.300 euro voor Kom op tegen Kanker op. Een Amerikaan gaf ons zelfs spontaan 50 euro. Maar nóg leuker was dat we rond ons een enthousiaste groep passanten aan het meezingen kregen. Daar doe je het toch voor?"Ondertussen heeft No Notes ook een nieuwe dirigent. De Zeeuws-Vlaamse Anne-Marie Janssens was tot oktober koorleidster van dienst, nu staat Sabine Wittevrongel uit Sijsele voor de groep. "We stomen ons klaar voor onze optredens van komende zomer. We treden dan twee keer op aan het Lisseweegs Vaartje, maar we dromen stiekem van meer. We kregen al enkele keren de vraag om in een rusthuis ons ding te doen, maar onze grootste wens is om in het nieuwe stadion van Club Brugge vanop de middencirkel You'll Never Walk Alone te mogen zingen. Dat zou fantastisch zijn en ergens ook symbolisch. Wanneer voetbalsupporters samen een lied zingen, klinkt dat ook als muziek in de oren. Apart staan ze net als wij een pak minder sterk", besluit Sandra Wintein.