Het verhaal van Nieuwkuis Ruvi Shop begon op een erg traditionele manier. "Ik kwam Denise tegen op straat en ik dacht bij mezelf 'dat is precies nog een knappe madam' en ik heb ze dan maar meteen meegepakt naar huis", lacht Joachim, die zijn vlotte babbel nog steeds niet is kwijt geraakt. "Haar ouders hadden ook een nieuwkuis, maar wij wilden ons eigen ding doen. We werkten eerst nog in Moeskroen, maar in 1970 openden we onze eigen winkel in de Bruggestraat. Denise lag zelfs in het moederhuis toen we alles op orde br...

Het verhaal van Nieuwkuis Ruvi Shop begon op een erg traditionele manier. "Ik kwam Denise tegen op straat en ik dacht bij mezelf 'dat is precies nog een knappe madam' en ik heb ze dan maar meteen meegepakt naar huis", lacht Joachim, die zijn vlotte babbel nog steeds niet is kwijt geraakt. "Haar ouders hadden ook een nieuwkuis, maar wij wilden ons eigen ding doen. We werkten eerst nog in Moeskroen, maar in 1970 openden we onze eigen winkel in de Bruggestraat. Denise lag zelfs in het moederhuis toen we alles op orde brachten."Ondertussen staat dochter Viviane (50), samen met haar echtgenoot Franky Soetaert (48), aan het roer en ruilden ze de kleine winkel in het stadscentrum voor een ruime shop met werkplaats in de Ieperstraat, aan de stadsrand. "De mentaliteit van de klanten is in al die jaren stevig veranderd en wij moeten ook mee evolueren", klinkt het bij Viviane. "Bij onze vroegere vestiging hadden we te weinig parkeerplaatsen en daarnaast was er ook het ecologische aspect van het verhaal. Toen we vroeger een nieuwe en grotere machine wilden aankopen, dan moesten we het raam van de winkel verwijderen om meer ruimte te creëren. Het was toen een kwestie van kiezen, want er niet voldoende plaats om alles te installeren."Nu hebben we meer dan voldoende ruimte en hebben we toestellen die een zo klein mogelijke ecologische voetafdruk hebben. Dat speelt tegenwoordig een belangrijke rol." Ondanks alles blijft de wereld van de droogkuis er eentje waar de kennis van 'de stiel' nog steeds primeert. "Vroeger hadden we een paar verschillende stoffen, nu heb je er honderden", pikt de pater familias in. "Een schoon kostuum was vroeger iets wat je voor een lange tijd had, nu kopen mensen kledij gemaakt uit verschillende materialen. Die nieuwe machines zijn nu allemaal computergestuurd. In onze tijd was het vooral 'op het oog' dat we moesten werken. Maar één iets is nog altijd hetzelfde: proper strijken doen we nog steeds manueel. Een machine kan dat zo mooi niet doen." Met Arnaud, de zoon van Franky en Viviane, staat de opvolging alvast klaar, al blijft Joachim nog altijd een oogje in het zeil houden. "Ik heb Joachim al honderden keren gezegd, dat hij hier zoveel niet meer moet komen", lacht Denise."We moeten van onze oude dag genieten en de jonge garde hun ding laten doen. Maar ja, luisteren heeft Joachim nooit goed gekund. Waar ik hem vroeger nog bij 'zijne frak' kon strikken als hij weer eens naar de zaak wilde gaan, doet hij het nu in het geheim. Het is ook nu niet meer dat we hem gaan veranderen, hé", lacht Denise tot besluit.