"Op een korte periode waren we plots 40 jaar ervaring kwijt binnen onze club", begint Bruno Anckaert (54) te vertellen. "Willy Hoorens, die secretaris was, stopte in september, en in oktober overleed onze voorzitter. Ze waren beiden betrokken bij de oprichting van de club, ruim twintig jaar geleden. Gelukkig zag Daniël Faillie, een mens met een visie en een pak ervaring, het nog zitten om aan boord te blijven. Daniël is penningmeester en doet dit zeer goed. Hij is vaak betrokken bij het uitzetten van de lijnen, waarna we het voorleggen aan de bestuursgroep. Iedereen heeft zijn inbreng en medebeslissingsrecht. Ik zal nooit alleen een...

"Op een korte periode waren we plots 40 jaar ervaring kwijt binnen onze club", begint Bruno Anckaert (54) te vertellen. "Willy Hoorens, die secretaris was, stopte in september, en in oktober overleed onze voorzitter. Ze waren beiden betrokken bij de oprichting van de club, ruim twintig jaar geleden. Gelukkig zag Daniël Faillie, een mens met een visie en een pak ervaring, het nog zitten om aan boord te blijven. Daniël is penningmeester en doet dit zeer goed. Hij is vaak betrokken bij het uitzetten van de lijnen, waarna we het voorleggen aan de bestuursgroep. Iedereen heeft zijn inbreng en medebeslissingsrecht. Ik zal nooit alleen een beslissing nemen.""Voor voorzitter Jean-Pierre Clochet werd het wat te zwaar en hij had me gevraagd om voorzitter ad-interim te worden en de vergaderingen te leiden", vervolgt Bruno. De leden stonden achter dit idee en gingen er ook mee akkoord dat Bruno voorzitter zou worden na het overlijden van Jean-Pierre. "We zijn allemaal blij dat Jean-Pierre nog de koers van vorig jaar kon meemaken. Het is heel jammer dat we dit jaar de koers niet kunnen organiseren door covid-19. We hadden graag die koers opdragen aan Jean-Pierre, maar we houden dit natuurlijk in gedachten voor volgend jaar."De missie van de club blijft met Bruno als voorzitter dezelfde, namelijk de verzekering dat de koers in al zijn vormen blijft voortbestaan. "Mijn inbreng in dat gegeven is dat we een breder publiek willen bereiken. Daarom wilden we dit jaar ook nog andere evenementen rond verkeersveiligheid voor fietsers laten plaatsvinden die dag. Dat blijft wel degelijk op de agenda staan.""De medewerking aan 'Fietsding' kwam als een geschenk uit de hemel. Zo kunnen we als club toch naar buiten treden. We zullen ook een quiz organiseren waar we niet enkel koersliefhebbers, maar ook Markenaren en andere mensen willen mee benaderen. Hoe meer volk je bereikt, hoe gemakkelijker potentiële sponsors bereid zijn om geld naar voor te schuiven. We hebben nu eenmaal geld nodig om koersen te organiseren en als vereniging moeten we de mensen die ons steunen iets bieden. We moeten dus inventief zijn en 'organiseren in de breedte'", legt Bruno uit.Bruno Anckaert en zijn vrouw wonen in Marke en hebben drie kinderen. Bruno werkt als hoofdaankoper in een petrochemisch bedrijf in Vichte. "Ik ben veel op de baan en ontmoet veel mensen. Dat is zeer belangrijk voor mij: zelfontplooiing en je ding kunnen doen. Dat trek ik door naar de wielerclub. Als je mensen de vrijheid geeft, zijn ze meer geëngageerd en blijven ze met toffe ideeën komen. De taak van een voorzitter is om 'mensen te lezen' en daar op in te spelen.""Wat de toekomst betreft, blijven we bij Wielerclub Marke aandacht hebben voor corona en veiligheid. Verder gaan we op zoek naar geëngageerde seingevers en willen we op alle mogelijke manieren de koers laten leven. Dit doen we met de raad van bestuur, een dagelijks bestuur en heel wat losse medewerkers. Mijn ambitie is om met de club ooit nog eens een nationaal of Vlaams kampioenschap te mogen organiseren, en bij voorkeur voor de jeugd", besluit Bruno, die als er nog tijd overblijft, ook hobbykok is, graag in z'n tuin werkt en zich bezighoudt met z'n jachthond.