De Nederlandse Eleonora Hof (33 ) komt uit een gelovig Protestants-evangelisch gezin. "Geloof en kerk waren van jongs af aan al een gespreksonderwerp bij ons thuis. Ik heb de liefde voor God dan ook van thuis uit meegekregen." Eleonora wilde na haar gymnasium (middelbaar onderwijs in Nederland, red.) graag iets doen met een missie. "Daarom ben ik op mijn 18de in Heverlee (Leuven) aan de Evangelische Theologische Faculteit gaan studeren. De voorliefde voor Vlaanderen zat er dus al vroeg in. In Leuven heb ik mijn Bachelor afgerond en daarna ben ik naar de Vrije Universiteit in Amsterdam gegaan om mijn Master te behalen. Na een jaar als bestuurslid van een studentenvereniging ben ik gaan doctoreren, eerst in Utrecht, daarna in Amsterdam. Na het verdedigen van mijn proefschrift in 2016 aan de Protestantse Theologische Universiteit kwam er ruimte voor het leiden van kerkdiensten."
...

De Nederlandse Eleonora Hof (33 ) komt uit een gelovig Protestants-evangelisch gezin. "Geloof en kerk waren van jongs af aan al een gespreksonderwerp bij ons thuis. Ik heb de liefde voor God dan ook van thuis uit meegekregen." Eleonora wilde na haar gymnasium (middelbaar onderwijs in Nederland, red.) graag iets doen met een missie. "Daarom ben ik op mijn 18de in Heverlee (Leuven) aan de Evangelische Theologische Faculteit gaan studeren. De voorliefde voor Vlaanderen zat er dus al vroeg in. In Leuven heb ik mijn Bachelor afgerond en daarna ben ik naar de Vrije Universiteit in Amsterdam gegaan om mijn Master te behalen. Na een jaar als bestuurslid van een studentenvereniging ben ik gaan doctoreren, eerst in Utrecht, daarna in Amsterdam. Na het verdedigen van mijn proefschrift in 2016 aan de Protestantse Theologische Universiteit kwam er ruimte voor het leiden van kerkdiensten."Op zondag reisde Eleonora als gastpredikant het hele land door. "Ik heb ook veel geleerd in mijn tijd als gastvoorganger in een psychiatrische instelling. Het was heel bijzonder om met de bewoners samen diensten te mogen verzorgen. In die tijd is mijn verlangen groter geworden om ook zelf als dominee aan de slag te gaan. Mijn eerste job na mijn afstuderen was aan de Protestantse Theologische Universiteit als onderzoeker. Ik heb ook een tijdje als beleidsmedewerker bij een Protestantse missie-organisatie gewerkt. Verder werkte ik nog een tijdje aan de universiteit als onderzoeker en als adviseur van het alumnibeleid (opvolging van afgestudeerden, red.)."Het was Facebook die haar richting Ieper loodste. "Ik zag de vacature voor een predikant in Ieper op Facebook passeren. Ik kende Ieper alleen van de Eerste Wereldoorlog, maar meer wist ik er niet van. De kerk ontving mij allerhartelijkst en het werd me al snel duidelijk dat we het goed met elkaar konden vinden. Ik verwachte veel mogelijkheden om nieuwe initiatieven op te starten en dat is inderdaad al goed meegevallen. Het is wel moeilijk om de jeugd bij de kerk te betrekken, maar ik veronderstel dat dit bij elke geloofsgemeenschap een uitdaging is. Ik hoop hier in de toekomst nog meer initiatieven voor te kunnen ontplooien."Ondertussen heeft Eleonora ook al vrienden gemaakt in Ieper. "Ik ben met hen op uitstap geweest: kajakken op de Lesse en naar de abdij in Orval. Kaffee Bazaar is mijn favoriete café in Ieper. Ik ben daar geregeld te vinden op vrijdagavond om een nieuw speciaal biertje uit te proberen. Ook ga ik graag naar de St.-Sixtusabdij in Westvleteren. Als ik vrienden en familie uit Nederland op bezoek heb, neem ik hen graag mee." Eleonora bezoekt zeker ook plaatselijke initiatieven. "Zo waren we met onze kerk bij de kaas- en wijnavond voor Wa in Ghana en ik vond het indrukwekkend om de zaal van het Atheneum zo vol te zien. Zoiets vind je niet in Nederland en ik kan deze vorm van gemeenschapszin erg waarderen. Er zijn goede contacten met de Oxfam Wereldwinkel, en met de Fair Trade trekkersgroep van de Stad Ieper. Zo vond bijvoorbeeld de opening van de Fair Trade week plaats bij ons in de kerk."Eleonora maakt van alle gelegenheden gebruik om haar kennissenkring uit te breiden. "Onze organist introduceerde me bij de voorzitter van het Davidsfonds. In het voorjaar zullen we een activiteit organiseren in de week van de geschiedenis waarin ik wat zal vertellen over het protestantisme. Veel Ieperlingen kennen elkaar al goed omdat ze al zo lang in Ieper en omgeving wonen, maar als nieuweling is het dus niet moeilijk om er tussen te komen. Ik ervaar erg veel oprechte belangstelling voor wat die 'Hollandse' hier nu eigenlijk precies in Ieper komt doen. Ik vind de Ieperlingen erg toegankelijk. Zelf was ik vrijgezel toen ik naar België vertrok, maar sinds een paar maanden heb ik een Vlaamse partner." We zijn natuurlijk ook benieuwd hoe groot de protestantse kerkgemeenschap van Ieper is. "Er zijn ongeveer 50 mensen betrokken, terwijl we op een gemiddelde zondag ongeveer 20 mensen mogen verwelkomen in onze kerk. In Amersfoort, waar ik gemeentelid was maar geen dominee, waren er op een gemiddelde zondag tussen de 150 en 200 mensen in de kerk. Bovendien waren er nog talloze andere kerken in de stad. Onze kerk in Ieper is dus een stuk kleiner, maar het voordeel daarvan is dat de leden elkaar goed kennen en nieuwe leden ook makkelijk ingeburgerd raken."Tot slot willen we ook nog weten of zo'n aanstelling voor vele jaren is. "Normaal gezien blijft een dominee vijf jaar bij een gemeente en daarna kan je solliciteren voor een nieuwe positie. Mijn opties daarna zijn nog helemaal open: langer in Ieper blijven, een andere positie in Vlaanderen, of misschien terug naar Nederland. Graag volg ik in de toekomst nog een Master Geestelijke Verzorging om bijvoorbeeld parttime aan de slag te kunnen als pastor in een instelling. Ook de academische wereld zie ik nog als een mogelijkheid. Ondertussen droom ik van een inclusieve kerk waar iedereen welkom is, ongeacht afkomst, huidskleur en geaardheid en waar iedereen de liefde van God heel concreet in zijn/haar eigen leven mag ervaren." (DS)