Het gebeurt jammer genoeg nog steeds al te vaak: baasjes die hun honden tijdens de zomervakantie ergens zomaar achtergelaten. "Onlangs vonden we een hond, gedumpt aan het AZ Damiaan, met een elektrische draad rond zijn nek", zucht Fabrice Goffin, voorzitter van het Blauwe Kruis. "Of we vinden ze aan de bushalte, aan onze loopweide of gewoon vastgemaakt aan het hek van het asiel. En helaas, er is daar door de jaren heen eigenlijk geen verbetering merkbaar, nee."
...

Het gebeurt jammer genoeg nog steeds al te vaak: baasjes die hun honden tijdens de zomervakantie ergens zomaar achtergelaten. "Onlangs vonden we een hond, gedumpt aan het AZ Damiaan, met een elektrische draad rond zijn nek", zucht Fabrice Goffin, voorzitter van het Blauwe Kruis. "Of we vinden ze aan de bushalte, aan onze loopweide of gewoon vastgemaakt aan het hek van het asiel. En helaas, er is daar door de jaren heen eigenlijk geen verbetering merkbaar, nee."Ook het verhaal van Finley, een jonge Malteser, begint in het asiel. "Finley werd hier gedumpt, een paar weken later weer opgehaald door zijn vorige eigenaars en vervolgens wéér gedumpt", vertelt Kate Verniest van het dierenasiel. "Ik had weet van mensen die jaren geleden een Maltesertje hadden, maar eigenlijk geen nieuwe hond wilden. Ik heb ze toch laten weten dat we misschien wel een hondje voor hen hadden... En kijk, veertien dagen nadat Finley bij ons in het asiel kwam, werd hij al door hen geadopteerd. Zijn foto's zijn zelfs nooit op de website gekomen", glimlacht Kate. De nieuwe eigenaars van Finley zijn Stefaan Van Craeynest en Kathy Van Elslander die in Uitkerke, bij Blankenberge, wonen. "Drie jaar geleden hadden we een Malteser die toen jammer genoeg overleden is", vertelt Kathy. "Daar heb ik wel zwaar van afgezien. Maar onze vorige hond is nog altijd bij ons, want ik heb hem laten cremeren en zijn as zit in een hangertje dat ik altijd rond mijn nek draag."Stefaan en Kathy waren eigenlijk niet meteen op zoek naar een nieuwe hond, maar ze kwamen toch een kijkje nemen in het Blauwe Kruis en Finley veroverde al snel hun harten. "We hadden nog nooit een hond uit het dierenasiel gehaald. We wilden eigenlijk een puppy, maar zijn nu supertevreden, ook over de samenwerking met het asiel. We kunnen het iedereen aanraden", zegt Stefaan. "De dankbaarheid en liefde die je meteen van zo'n dier krijgt, is echt fenomenaal."Omdat ze zo blij zijn met hun hondje, besloten Stefaan en Kathy ook om centen in te zamelen voor het asiel. "We nemen deel aan de Rammelbakkenreis. We rijden van Breda tot Budapest in een oude rammelbak en doorkruisen zo Nederland, Duitsland, Tsjechië, Slowakije, Hongarije en Oostenrijk. Op 14 september vertrekken we. De voorwaarde om deel te nemen is dat de wagen maximum 750 euro mag kosten en niet jonger is dan het jaar 2000. Onze Volkswagen Polo uit 1992 is hier dus perfect voor! In totaal nemen er zo'n 120 wagens aan deel, vanuit heel Europa. Onderweg moeten we opdrachten uitvoeren. En in de eerste opdracht zijn we al geslaagd, want die was in de pers komen met onze wagen", lacht het koppel. "Hoe we erbij kwamen om deel te nemen? Tussen pot en pint hebben we dat beslist op café. Normaal reizen we altijd met onze zeilboot Ekzeeko, deze keer wilden we iets anders. We hebben speciaal een logo laten maken waarbij Finley ook te zien is. Het is ook echt een reis en geen race. We rijden niet langs de autosnelweg, maar kiezen de binnenbaantjes. En dat allemaal om het goede doel, de bouw van het nieuwe asiel, te steunen", glunderen Stefaan en Kathy. "We willen niet alleen de aandacht vestigen op het asiel - onze auto kreeg een hele make-over - maar ook effectief bouwsteentjes verkopen langs de route die we afleggen. En het wordt meteen ook de eerste grote reis van Finley, want uiteráárd gaat hij mee."De crowdfunding voor het nieuwe asiel - waarbij het Blauwe Kruis voor een stuk rekent op de steun van het publiek - draait ondertussen op volle toeren. "We werken natuurlijk in fases", zegt Fabrice Goffin. "Toen we het bekendmaakten met het 90-jarig bestaan, zagen we dat de centen vlot binnenkwamen. Vandaag zijn we aan een volgende fase aanbeland: de plannen van de architect zijn klaar en mensen zullen binnenkort een virtuele film te zien krijgen waarbij ze door het nieuwe asiel kunnen wandelen. De crowdfunding gaat dus de goede kant op en er is zeker een positieve tendens. Afgelopen week stonden we op de braderie en daar kregen we enorm veel toffe reacties, maar alle beetjes helpen uiteraard."Er komt niet alleen een gloednieuw gebouw, er staan nog meer nieuwigheden op de planning bij het Oostendse dierenasiel, waar vandaag acht mensen fulltime werken. Daarnaast krijgt het Blauwe Kruis ook hulp van vijftig vrijwilligers. "Vanaf deze maand starten we met rouwbegeleiding voor mensen die een huisdier hebben verloren", vertelt Kate Verniest. "We merken dat er hier behoefte aan is. Voor veel oudere mensen zorgt hun huisdier ook voor een vorm van sociaal contact. Als dat plots wegvalt, zijn er veel mensen die eenzaam worden. Ja, er worden hier heel wat tranen gelaten. We zijn echt veel meer dan een asiel." Verder nog op de kalender: een quiz, de Ostend Night Run en een seniorenwandeling. De mensen die in het asiel werken, krijgen niet alleen te maken met verdriet, ook agressie passeert er wel eens de revue. "Jammer genoeg wel", zegt Fabrice. "Er worden soms honden in beslag genomen door de politie, die dan bij ons terechtkomen. Daar kunnen wij niets aan doen, maar de eigenaars komen dan vaak hier hun ongenoegen uiten. Of wanneer we een adoptie weigeren, dat gebeurt ook. Wanneer iemand bijvoorbeeld een Stafford wil adopteren in een gezin met veel kleine kinderen. Dat weigeren we sowieso. Uiteindelijk gaan ze dan wel ergens anders een hond zoeken, maar wij proberen de juiste hond bij de juiste mensen te krijgen om ze een goed leven te garanderen. Het verhaal van Finley is slechts een van de vele honderden bijzondere verhalen die dagelijks in het asiel te vinden zijn. En die verhalen zetten we graag meer in de kijker", besluit Fabrice.