Je man is verantwoordelijke voor de ambulancedienst, maar jij doet de shifts?
...

Je man is verantwoordelijke voor de ambulancedienst, maar jij doet de shifts?"In de meeste steden en gemeenten verzorgt de brandweer de dienst 112. Hier in Tielt hebben wij een overeenkomst met het Sint-Andriesziekenhuis om de 112 te helpen bemannen. Overdag wordt dat vanuit het ziekenhuis gedaan, maar van 18 tot 7 uur zijn telkens twee van onze mensen op post. We slapen daar ook in. Er zijn nachten zonder oproepen, maar soms moet je vijf tot zes keer uit je bed. En als je dan 's anderendaags moet gaan werken. Mijn man deed vroeger mee shifts, maar is nu is verantwoordelijke. Hij moet het schema rond krijgen. Dat is niet altijd makkelijk. Op papier zijn we met een stuk of 30, waaronder enkele vrouwen. Maar dat volstaat niet altijd. Een vergoeding? Die komt ongeveer neer op 1 euro per uur, je kan er nauwelijks je benzine mee betalen. Dus daarvoor hoef je het niet te doen."Zo vaak inslapen in het ziekenhuis, dat vergt ook veel van je gezin."De kinderen zijn niets anders gewend. Maar het klopt: het vergt een opoffering en vooral ook veel organisatie. Je bent tijdens zo'n nachtshift altijd met zijn tweeën en het is wel nodig dat je een klik hebt. Niet alleen omdat je daar veel uren samen spendeert, ook in de ambulance is het niet onbelangrijk dat je elkaar door en door kent. Dan weet je hoe een ander gaat reageren en ben je zo op elkaar ingespeeld dat je zaken doet zonder te moeten afspreken. In het Sint-Andriesziekenhuis hebben nu een dubbele kamer vlakbij de spoedafdeling. De ene kamer met tv, de andere met het sanitair."In welke situaties kom je terecht?"Tijdens de feestdagen zijn de interventies vaak gelinkt aan intoxicaties. Maar op andere dagen weet je niet wat je wachten staat. Dat kan gaan van verkeersongevallen tot bevallingen. Je weet nooit wat de nacht gaat brengen. Je komt soms in confronterende situaties terecht. Bovendien ben je er om hulp te bieden en als dat lukt, heb je daar veel genoegdoening van."Is het soms ook gevaarlijk?"We spreken af wie achter het stuur zit, maar ik ga nooit risico's nemen. Veiligheid staat bij mij voorop. Want je moet niet enkel je eigen rijgedrag inschatten, ook dat van de andere weggebruikers. Want sommige mensen gaan rare manoeuvres doen als ze een ziekenwagen met sirenes zien."Hoe ben je in je job in het gevangeniswezen gerold?"Ik wilde eigenlijk verpleegkundige geworden, maar op een bepaald moment was ik wat schoolmoe. Mij pa stelde voor om aan een examen bij de overheid mee te doen. Ik slaagde en kreeg de kans om in de gevangenis van Brugge op de griffie te gaan werken. De eerste dagen dacht ik: dit is niets voor mij. Die eerste gedetineerde die voor je aan het loket staat, dat doet wel iets met jou. En ik had het gevoel dat ik zelf wat opgesloten zat. Maar ik beet door en ging van de job houden. Ik nam ook nieuwe uitdagingen aan. Later was ik actief op het sociaal en het directiesecretariaat. Maar uiteindelijk begon de baan tussen Wingene en Brugge, die ook steeds drukker geworden is, door te wegen. Daarom heb ik mijn overplaatsing naar Ruiselede aangevraagd. Ik kwam er op de boekhouding terecht, hoewel ik daar weinig ervaring mee had. Maar ik werd er in gesmeten en heb ondertussen al mijn draai gevonden. Ruiselede is een open gevangenis. Eigenlijk is het een landbouwbedrijf en 's middags kun je er eens een wandeling doen. Dat is wat anders dan die files tussen Wingene en Brugge."Hoe staat het met het Rode Kruis Tielt?"Wij hebben het geluk om over een eigen woning met grote standplaats voor onze wagens te beschikken in de Deken Darraslaan 31. We tellen een 110-tal vrijwilligers, maar hebben ook een ruim aanbod. De vrijwilligers van de sociale dienst gaan een babbeltje slaan met de mensen in het rusthuis, we bestaffen ook de ziekenhuisbibliotheek. Er is de dienst bloed- en plasma-inzamlingen. Onze collectes doen we trouwens in de Europahal en ook daar nog eens een oproep aan bloedgevers. Vorig jaar kenden we opnieuw een daling in giften en bloed is nochtans broodnodig. Maar we geven ook vorming. Op 17 maart start een gratis EHBO-cursus van acht avonden. Die staat echt waar open voor iedereen die er iets over wil bijleren. Eigenlijk zou dit op school gegeven moeten worden, want wat als je de kans hebt een mensenleven te redden en je weet niet wat te doen... Ik zou het mezelf nooit kunnen vergeven."En straks is er ook weer de stickerverkoop!"Bij ons loopt die van donderdag 23 tot en met zondag 26 april. Wie een sticker koopt, steunt echt wel de lokale afdeling. Vorig jaar konden we zo nieuwe reanimatiepoppen kopen en een tent aanschaffen om te gebruiken bij onze interventies of als we paraat staat op de Tieltse Feesten of op wielerwedstrijden Nu zouden we graag een nieuwe monitor kopen voor in onze ambulance. Vorig jaar verkochten we een recordaantal van 4.500 stickers, hopelijk kunnen we dat record breken."