Een wildcamera kon de unieke taferelen van het zich ontplooiende wildleven haarscherp vastleggen. Voor de natuurbehoudsvereniging zijn dit slechts twee van de vele mooie resultaten die geboekt werden na tien jaar onderhouds- en beheerswerken in het voormalige kalkslibstort Bramier.
...

Een wildcamera kon de unieke taferelen van het zich ontplooiende wildleven haarscherp vastleggen. Voor de natuurbehoudsvereniging zijn dit slechts twee van de vele mooie resultaten die geboekt werden na tien jaar onderhouds- en beheerswerken in het voormalige kalkslibstort Bramier."We konden de reeën hier al meermaals spotten", vertelt voorzitter Jozef Bousse van Natuurpunt De Leiemeersen trots. "Bramier is na jaren van hard labeur enorm geëvolueerd en is uitgegroeid tot ons paradepaardje. Het prachtige natuurgebiedje herbergt een grote diversiteit aan flora en fauna, en telt een zestal verschillende biotopen. Er huist een vossenfamilie en een marter, een torenvalk bracht er dit jaar twee jongen groot. Ook de zeldzame dodaar, de kleinste Europese fuut, broedt hier al een vijftal jaar. En nu krijgen we dus ook reeën op bezoek, die maken regelmatig de oversteek vanuit het Preshoekbos." Die diversiteit aan dieren en planten presenteert de natuurvereniging graag aan het brede publiek tijdens haar succesvolle jaarlijkse zomerwandeling, die eind juli nog 73 deelnemers wist te lokken.Bramier is slechts één van de vijf natuurgebieden, waar de natuurbehoudsvereniging instaat voor het onderhoud en de beheerswerken. "Ook het Bloemenrijk Grasland, de Poel en de Purgatoire - samen met Bramier allemaal eigendom van de stad Menen - onderhouden we. In ruil krijgen we daarvoor een vergoeding. Ook in het groengebied De Noordkaai, eigendom van de Vlaamse Waterweg nv, staan we in voor de beheerswerken."Daarnaast heeft Natuurpunt De Leiemeersen haar eigen natuurgebied De Leiekant, goed voor 2,1 ha vochtig grasland langsheen de Leie in Lauwe. De vereniging kon het perceel enkele jaren geleden aankopen voor 52.000 euro. "Dat bedrag is intussen afbetaald, nu zijn we aan het onderhandelen over een zestal hectare weideland meer naar Menen toe. We hopen dat we dat project kunnen binnenhalen. Het verwerven van natuurgebieden is een van onze belangrijkste activiteiten, maar kost ons erg veel geld. Onze inkomsten halen we uit lidgelden, uit de vergoedingen voor de beheerswerken en uit gidsbeurten voor scholen en verenigingen. Door corona zijn die gidsbeurten het voorbije halfjaar helaas grotendeels weggevallen en dat is echt wel een financiële streep door onze rekening. Een ander kwalijk neveneffect van de coronacrisis is dat een aantal vrijwilligers achterwege gebleven is. Maar al bij al mogen we niet klagen."Verder kijkt Natuurpunt De Leiemeersen ook uit naar de plannen voor het toekomstige Tyberbos. "In het zog van het Tyberparkproject wil de stad Menen er vijf hectaren nabij de Geluwebeek bebossen. We hopen dat de stad ook het beheer van dat gebied aan ons zal toewijzen."Een vaste kern van een twintigtal vrijwilligers steekt regelmatig de handen uit de mouwen om de natuurgebieden te onderhouden. "Maar het zijn vooral gepensioneerden. We hebben nood aan verjonging en gemotiveerde nieuwe krachten, ook in ons bestuur", weet Jozef Bousse, die zelf ook niet meer van de jongste is. "Want bestuurslid zijn bij Natuurpunt is méér dan enkel een titel, het is ook werken. Behalve de beheerswerken wonen we vergaderingen bij van de milieuraad, de cultuurraad, Gekoro (ruimtelijke ordening)... Ook bijscholingen op studiedagen van Natuurpunt staan op onze agenda. Wie graag de handen uit de mouwen wil steken, kan met ons contact opnemen via de website of de Facebookpagina van Natuurpunt De Leiemeersen."Door te stellen dat er in West-Vlaanderen en in Menen in het bijzonder te weinig groen is, trapt de voorzitter een open deur in. "De natuurgebiedjes in Menen zijn slechts kleine zakdoekjes. Het gaat dan nog om opgespoten gebied, een oud stort, een kalkslibstort... Maar het is beter dan niets. Maar dat de weinige open ruimte die ons hier rest, opgeofferd wordt aan industriegebied, tart alle verbeelding. Waar we dan onze motivatie blijven halen om op te komen voor de natuur en de biodiversiteit? Kijk, als we vandaag een boom planten, zullen we zelf niet meer in zijn schaduw zitten. We doen dit dus niet voor onszelf, maar voor onze kinderen en kleinkinderen." (CB)