Maandag op de markt in Kortrijk, dartelde er een dame rond die op maandag wel vaker langs de kraampjes struint. En ze gaat nooit met lege handen naar huis. "Ik heb altijd iets mee: een beetje fruit, een blouse, iets voor de kinderen. Ik heb nu kousen mee voor mijn zoon," zegt ze. Nathalie Gryspeert heeft één zoon van 28. En die heeft twee kindjes. Eentje van een jaar of drie, en een tweede van enkele weken. Nathalie is 50 en dus al twee keer oma. En daar geniet ze van.

Maar eigenlijk geniet ze van al wat ze doet. Sinds een jaar of zes werkt ze in AZ Groeninge, als zorgondersteuner. Dat wil zeggen dat ze patiënten vervoert, eten opdient, bedden maakt, boodschappen doet en nog maar op. Per dag legt ze op haar werk tussen 10 en 20 km af. En daar is ze blij om Ja, ik blijf graag bewegen. Het houdt je jong."

En Nathalie is er graag voor andere mensen. "Je ziet veel, je hoort veel. Sorry dat ik het zeg, maar veel miserie ook." Ze tracht hen moed in te praten. Maar tegelijk doet andermans ellende haar ook beseffen hoeveel geluk ze zelf wel heeft. Zo graag doet ze haar job dat ze hoopt dat ze de rest van haar carrière in het ziekenhuis aan de slag kan blijven. "En als ik lang genoeg leef en gezond blijven, dan wil ik na mijn pensioen zeker als vrijwilliger blijven werken. "Ik zal dat zelf nodig hebben. Anders zou ik het contact met de mensen missen. Ik voel me goed in het ziekenhuis."