Op 14 september 2018 vertrok de toen 29-jarige Kevin Vanneste alleen naar Corsica om de GR20 te wandelen, een uitdagende trektocht van zo'n 170 kilometer door onherbergzaam gebied. Zijn terugkeer naar België stond gepland op 27 september, maar deze vlucht heeft hij nooit genomen. Hij werd in Corsica het laatst gezien op 16 september 2018 in de namiddag in de stad Bastia, nabij de kathedraal van Sainte-Marie. Op die dag hoorde ook zijn vriendin Soraya Heernaert hem voor het laatst. Sindsdien ontbreekt elk spoor van hem.
...

Op 14 september 2018 vertrok de toen 29-jarige Kevin Vanneste alleen naar Corsica om de GR20 te wandelen, een uitdagende trektocht van zo'n 170 kilometer door onherbergzaam gebied. Zijn terugkeer naar België stond gepland op 27 september, maar deze vlucht heeft hij nooit genomen. Hij werd in Corsica het laatst gezien op 16 september 2018 in de namiddag in de stad Bastia, nabij de kathedraal van Sainte-Marie. Op die dag hoorde ook zijn vriendin Soraya Heernaert hem voor het laatst. Sindsdien ontbreekt elk spoor van hem.Zijn moeder Liliane Velghe woont in Watou, deelgemeente van Poperinge, en is al twee jaar in het ongewisse over het lot van haar zoon. Ze verzette al bergen om hem te zoeken. "Ondertussen ben ik al vier keer naar Corsica geweest", vertelt ze. "In september 2019 was de laatste keer. Al van de eerste keer hadden we zo goed als zijn hele verblijf op Corsica kunnen reconstrueren. De laatste die Kevin zag, was een priester van een lokale kerk. Ik heb die priester drie keer ontmoet. Hij zei dat Kevin heel moe was en dat hij weende maar ik weet dat als mijn Kevin heel moe is, dat hij weent -, dat hij nog altijd hoopte om de GR20 te doen, dat hij content was met de babbel en dat hij weer moed had, maar dieper is dat niet gegaan."Ondertussen komen er geen tips meer binnen. "Maar ik geef de moed niet op. Ik verhuis definitief naar Corsica om daar te gaan wonen. Mijn gedachten zitten hier, maar mijn hart is daar waar mijn zoon is vermist. Als alles goed loopt vertrek ik eind van de maand definitief naar Corsica, waar ik voorlopig een studio zal huren in Calvi. Het is nog te zien of mijn pensioendossier afgerond raakt tegen dan. Door de coronacrisis heeft dat allemaal wat vertraging opgelopen. Op iets langere termijn ga ik op zoek naar een niet-bemeubeld huis omdat ik alles wil meenemen van Watou naar Corsica. Ik kan ook de kleren van Kevin niet zomaar achterlaten en de souvenirs van mijn andere zoon die overleden is." Liliane kan zich wel optrekken aan de steun die ze krijgt van de mensen in Corsica. "Enorm, dat is fenomenaal. De mensen in Corsica blijven mij rechthouden, ze blijven mij verwelkomen. Vanuit België is het heel moeilijk om dingen in beweging te krijgen. Daarom vraag ik of zij mijn ogen en oren willen zijn. Ze hebben zelfs al op eigen initiatief affichecampagnes gedaan.Intussen is het voor Liliane heel hard om al zo lang in het ongewisse te blijven. "Dat is moeilijk. Ik heb het voorrecht van krachtig te zijn en een doorzetter te zijn, maar ik ben ook maar een mens. Natuurlijk heb ik huilbuien, natuurlijk kan ik soms uit mijn dak gaan van frustratie. Ik zit hier ook alleen, door de corona zie ik bijna niemand meer. Mensen durven mij niet meer aanspreken of vragen hoe het gaat. Het is precies een taboe. Maar ik neem niemand iets kwalijk. Ik kan dat begrijpen."Bovendien werd Liliane geconfronteerde met een bende oplichters die munt wilden slaan uit haar wanhoop. "Via WhatsApp kreeg ik berichtjes dat Kevin gekidnapt was en dat ze losgeld moesten hebben. Ze lieten een bandje spelen met islamitische muziek en zeiden dat ze bezig waren met honderd zweepslagen te geven aan mijn zoon. Ik voelde dat het oplichting was, maar ik wilde toch zeker weten dat ze echt mijn zoon niet hadden. Drie dagen heb ik de oplichters aan het lijntje gehouden voor ze met een speciale unit voor criminaliteit en kidnapping naar mijn huis gekomen zijn. Ze zijn te weten gekomen dat het ging om een bende uit Ivoorkust. Blijkbaar hebben ze het ook gedaan met de ouders van Théo Hayez (de Belg die in 2019 spoorloos verdween in Australië, red.)." Voor Liliane blijven alle pistes nog open. "Ik heb altijd gedacht dat Kevin een ongeluk heeft tegengekomen. Misschien heeft hij ergens zijn hoofd gestoten en heeft hij geheugenverlies? Ik weet het niet. Ik heb intuïtieve vermoedens dat hij nooit op de GR20 is geweest. Maar dan geloven ze je niet en concentreren ze zich volledig op die GR20. Ik heb mij ondertussen zo ingesteld dat ik in aanvaarding zal gaan, hoe ik mijn zoon ook vind. Ik vraag alleen dat ik voor dat ik zelf naar hierboven ga, dat ik weet waar mijn zoon is", besluit Liliane.