Onlangs schuilde ik in de Lange Steenstraat even voor de wind, toen ik naast mij een vrouw naar de schoenen zag kijken die in de etalage achter mij stonden uitgestald. Het zou niet lang duren voor ik wist dat ze niet naast haar schoenen loopt. Ze had zo'n vriendelijk gezicht dat er ik er een uitnodiging in las voor een gesprek. Toen ik vroeg of ze op mijn vragen wou antwoorden, zei ze met een warme lach van ja. Om me even later helemaal in te pakken met haar wijsheid. Waren we niet op zoek naar vrouwelijke ereburgers? Als het van mij afhangt mag Mieke Van Haute meteen een erelint omgehangen krijgen. Of geef haar een pleintje of een straat met haar naam. Of een trappenhuis. De Mieke Van Haute-trappen. Genoemd naar iemand die velen omhoog getild heeft in het leven.
...