Dirk Demaré (62) woont met zijn echtgenote in Roeselare, maar het leeuwendeel van zijn vrije tijd spendeert de verpleegkundige op rust bij AZ Delta Campus Brugsesteenweg in het Izegemse. In 1986 stond hij mee aan de wieg van de Izegemse Tritatlonclub, maar de basis daarvoor werd al in 1981 gelegd. "Toen nam ik deel aan de kwarttriatlon in Kachtem, georganiseerd door het comité Kachtem Hoge", duidt hij. "In november 1986 besloot ik om met twee trainingsmakkers, Jacques Taillie en Marc Desmet, een eigen triatlonclub op te richten. Tijdens ons eerste werkjaar in 1987 telden we meteen 28 leden. Triatlon was toen nog een relatief onbekende sport, niet te vergelijken met de populariteit van nu."
...

Dirk Demaré (62) woont met zijn echtgenote in Roeselare, maar het leeuwendeel van zijn vrije tijd spendeert de verpleegkundige op rust bij AZ Delta Campus Brugsesteenweg in het Izegemse. In 1986 stond hij mee aan de wieg van de Izegemse Tritatlonclub, maar de basis daarvoor werd al in 1981 gelegd. "Toen nam ik deel aan de kwarttriatlon in Kachtem, georganiseerd door het comité Kachtem Hoge", duidt hij. "In november 1986 besloot ik om met twee trainingsmakkers, Jacques Taillie en Marc Desmet, een eigen triatlonclub op te richten. Tijdens ons eerste werkjaar in 1987 telden we meteen 28 leden. Triatlon was toen nog een relatief onbekende sport, niet te vergelijken met de populariteit van nu."In de beginjaren ging het er nog een pak anders aan toe. "Dat zie je het best aan de wissels tussen de verschillende disciplines. Die namen in de jaren tachtig nog snel drie tot vier minuten in beslag, nu hoop en al twintig seconden. En mijn eerste koersfiets was nog letterlijk een stalen ros. Carbon was nog sciencefiction", knipoogt Dirk.Tijdens hun eerste jaar werkten Dirk en co meteen mee aan de triatlon van Kachtem. "We namen de technische organisatie voor onze rekening en tekenden onder andere het parcours uit. Niet veel later zijn we op eigen benen gaan staan en dit jaar morgen we de dertigste editie van onze eigen Izegemse Triatlon organiseren."De wedstrijd groeide, net als de club zelf, uit tot een vaste waarde binnen de triatlonwereld. "Dit jaar tellen we 220 leden en ons evenement mag je gerust tot de triatlonklassiekers rekenen. Het beste bewijs daarvoor is dat we de voorbije drie jaar telkens het Belgisch kampioenschap kwarttriatlon de olympische afstand hebben mogen organiseren. Een soort kwaliteitslabel, zeg maar. Daardoor zakte de absolute top telkens naar Izegem af."Dit jaar vindt het BK echter in Wuustwezel plaats, vijf dagen voor er in Izegem gekampt wordt. "We vrezen dat we daardoor enkele grote namen aan de start zullen missen. Spijtig, maar sommige toppers die het op het BK niet uitstekend doen, zullen in Izegem revanche kunnen nemen."Ook na dertig uitgaves blijft Dirk met grote ogen naar de Izegemse Triatlon kijken. Die lokt elk jaar opnieuw duizenden supporters en kijklustigen naar het stadscentrum en dat is ronduit uniek. "Nergens anders heb je een triatlonwedstrijd die zich in en rond een binnenstad afspeelt", zegt hij. "Bij goed weer krijgen we tot 10.000 mensen over de vloer. Alleen jammer dat we voor het tweede jaar op rij het kanaal Roeselare-Leie niet kunnen gebruiken om het zwemgedeelte te laten plaatsvinden. Blauwalgen gooien weer roet in het eten en dus wijken we opnieuw uit naar het provinciaal domein De Gavers in Harelbeke. Zo verliezen we toch een stukje spektakel. De start aan de brug van het VTI is toch telkens weer een moment om duimen en vingers bij af te likken. Hopelijk kunnen we die traditie in 2020 opnieuw in ere herstellen."Maar komende donderdag wordt er 's ochtends dus in De Gavers gezwommen. "Vorig jaar hadden we amper drie dagen om alles te regelen, nu lag dit plan B al klaar. Ik heb twee draaiboeken gemaakt: een exemplaar met en één zonder De Gavers. Nu weten we perfect waar we aan toe zijn, maar het spreekt voor zich dat we onze wedstrijd het liefst hélemaal op Izegems grondgebied laten plaatsvinden."Voor Dirk en de rest van het bestuur en de werkgroep start de triatlon al op maandag 12 augustus. "Dan schakelen we een versnelling hoger. We brengen eerst alle administratie en officiële documenten in orde en daarna begint de opbouw. De dag zelf kunnen we rekenen op een 130-tal medewerkers en evenveel seingevers. Die helpen allemaal volledig vrijwillig mee en zonder overdrijven: zij vormen de ruggengraat van onze organisatie. Zonder hen is de jaarlijkse triatlon in Izegem gewoon onmogelijk. Dat mogen we nooit vergeten. En ook de tot in de puntjes uitgewerkte logistieke steun van het Izegemse stadsbestuur is een grote hulp."Van de triatlon zelf kan Dirk best wel wat momenten meepikken, "maar ik blijf toch vooral met het grotere plaatje bezig", stelt hij. " Pas wanneer we daags nadien alles opgekuist hebben, zit de wedstrijd er voor mij op. Wanneer ik tevreden ben? Als ik iedereen met een glimlach naar huis zie gaan en we opnieuw enkele mooie winnaars aan onze erelijst kunnen toevoegen. Daarvoor doen we het."