Matthias Blondelle uit Assebroek liep in 2020 maandelijks een marathon

Matthias Blondelle liep dit jaar maandelijks een marathon. Op 4 december, op zijn 30ste verjaardag, volbracht hij zijn laatste. “Door corona werd mijn planning ferm in de war gestuurd. Zo wilde ik in New York afsluiten. Het werd 42 km langs huizen van familie en vrienden.”

Matthias Blondelle liep dit jaar iedere maand een marathon. (foto ACR)
Matthias Blondelle liep dit jaar iedere maand een marathon. (foto ACR)

Matthias Blondelle kwam voor dit jaar op het idee om iedere maand een marathon te doen. De Mattiethon, zijn bijnaam en een verkorting van marathon, werd zijn nieuwe beproeving. De eerste drie maanden bracht hij zijn 42 km telkens tot een goed einde, met deelname aan de Bossen van Vlaanderen Trail in Aalter, de Trailfun Runs in Genk en in Spa met een marathon op het circuit van Spa-Francochamps. Door de uitbraak van het coronavirus moest Matthias in april de marathon in Rotterdam schrappen, alsook de Great Breweries Run in Puurs in mei. “Via Google Maps heb ik dan zelf een alternatieve route van 42 km uitgestippeld”, vertelt hij. “Zij het zonder veel last te hebben van het verkeer en waar ik op leuke, mooie paden kon lopen. In mei zorgde ik opnieuw zelf voor een alternatief. Iets wat ik ook in juni moest doen, in plaats van de Nacht van Vlaanderen in Torhout.”

Trappenmarathon

Ondertussen werden de annuleringen van marathons waar Matthias, werkzaam bij de dienst Onderwijs van Stad Brugge, aan wilde deelnemen steeds groter. Naast Brugge moest hij ook voor andere marathons op zoek naar een alternatief. Zoals voor een nachtmarathon in Antwerpen, de Bosmarathon in Buggenhout, de Kustmarathon in Zeeland en die in Rotterdam en New York, wat voor een mooie apotheose moest zorgen. Na vier maanden en vier individuele marathons kon Matthias halfweg augustus in Ramillies in Waals-Brabant aan de start van een kleinschalige wedstrijd verschijnen. Halfweg september koos hij voor de trappenmarathon op de Wilhelminaberg, dé zwaarste marathon van Nederland. “Op die heuvel bevindt er zich een trap die zo’n 250 meter lang is en 508 treden telt. Voor de hele marathon moest ik 44 keer die trap omhoog, of maar liefst 22.350 treden. Na 6 uur en 25 minuten en een mooie vierde plaats zat mijn avontuur erop.”

De laatste drie maanden stippelde Matthias opnieuw zelf een route uit, met als afsluiter op 4 december, op zijn dertigste verjaardag. “Het is met gemengde gevoelens. Tevreden dat ik mijn doel kon bereiken, maar ik had het liever op een andere manier gedaan. Omwille van corona is het helaas niet gelukt. De motivatie was naar het einde toe ook minder, want ik had voor de zoveelste keer diverse uithoeken van Brugge gezien. Ik zocht een alternatief en koos voor een parcours langs de huizen van familie en vrienden”, aldus Matthias.

De Brugse marathonloper deed zo zelfs Torhout aan en kreeg steun van zijn vrienden die zelfs een afstand meeliepen. Het was de bedoeling om tijdens zijn marathons zo dicht mogelijk tegen de drie uur te eindigen. “Dat is niet gelukt. De adrenaline viel op den duur wat weg, ook al omdat het niet meer om een wedstrijd ging. Ik moest ook met veel factoren rekening houden: mezelf bevoorraden, goed geconcentreerd blijven, het verkeer en de verkeerslichten, want er was niets afgezet. Een echte toptijd zat er dus niet in.”

Matthias is nu niet van zin om de volgende maanden stil te zitten. “Ik wil die drive nu behouden, mijn lichaam vraagt daar ook om. Ik heb nog enkele vouchers om volgend jaar aan die gemiste wedstrijden mee te doen, zoals in Brugge, Puurs, Antwerpen en Rotterdam. Hopelijk kunnen ze plaatsvinden”, besluit de Bruggeling die op lange termijn ooit wel eens 100 km wil lopen.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.