"Ik studeer Germaanse en nogal wat mensen gaan ervan uit dat ik straks in het onderwijs stap"
...

"Ik studeer Germaanse en nogal wat mensen gaan ervan uit dat ik straks in het onderwijs stap" "Zie me hier nu zitten, in het bureau van de schooldirecteur van het Sint-Aloysiuscollege in Menen. Goed gegokt, dus. (lacht) In vier jaar tijd fietste ik door de Germaanse, zonder herexamens. Daarna heb ik er nog een jaar media en communicatie bijgedaan. Toen kreeg ik telefoon van het college van Ieper met de melding dat er een plek als leerkracht Engels-Duits vrijkwam. Ik keerde terug naar de stal, om er les in het middelbaar te geven. Een job die ik later combineerde als docent bij Vives. Maar het begon steeds meer te kriebelen om een directeursfunctie op te nemen. Ik miste iets... In Menen kwam er een vacature vrij en als bij wonder kreeg ik als 32-jarige de job. En nu zijn we acht jaar verder.""Vandaag, 20 jaar later, probeer ik meer te relativeren. Het kan ook niet anders. Als leerkracht ben je verantwoordelijk voor alles wat er binnen het uur in je klas gebeurt, als directeur voor alles op elk moment in elke klas. Je probeert zo veel mogelijk controle te hebben, maar dat lukt niet. Ik kan niet overal zijn. In onze school zijn er 820 leerlingen en 100 personeelsleden: dat is geen KMO meer, hé. Mijn deur staat altijd open, voor leerkrachten, leerlingen en ouders. En elk probleem is altijd héél erg. Dan moet je relativeren, anders word je zot. (stilte) Vorig schooljaar verloor een leerling van ons het leven bij een verkeersongeval. Als je zoiets meemaakt, is een leerling die te laat komt voor zijn examen maar bijzaak.""In de liefde heb ik de voorbije jaren toch wel een woelig parcours afgelegd. Met het lief van toen liep het fout net na mijn studies. Daarna was ik samen met iemand, met wie ik trouwde en kindjes kreeg, maar intussen ben ik gescheiden en heb ik een nieuwe vriendin. (stilte) Het is veiliger om het over de vrienden te hebben. (lachje) Ik heb verschillende vriendengroepen, met wie we om de zoveel maanden afspreken: gasten van het college van Ieper, mensen met wie ik studeerde in Gent, goeie maten uit mijn lerarentijd in Ieper en kerels van de scouts. Het is fenomenaal welke vriendschapsbanden je in die jeugdbeweging opbouwt. Van je 6de tot je 26ste ben je elk weekend samen, je bent op kamp geweest... Je kan dat met niets anders vergelijken.""Ik sport gemiddeld zo'n vijf à zes keer per week. Lopen, fietsen en zwemmen. Nee, geen triatlon, maar de drie afzonderlijk. Sport heb ik nodig. Om te denken, of om dat net niet te doen. Als ik ga fietsen, kom ik twee, drie uur later terug thuis met een hoofd vol ideeën. Bij het zwemmen kan ik aan niets anders denken dan aan het aantal lengtes dat ik aan het afleggen ben en stroomt mijn hoofd helemaal leeg. Je zal het zien op de foto: in mijn studentenperiode was ik 15 kg zwaarder. Eigenlijk had ik toen meer dan tijd genoeg, maar sport was in die tijd geen prioriteit.""Het is niet slecht dat ik in Menen directeur kon worden. Mocht dat in Ieper gebeurd zijn, zou er al sneller gezegd worden dat ik dat te denken heb aan mijn vader, die burgemeester van Ieper was. Het katholiek onderwijs, CD&V... 't is niet moeilijk. Voor de mensen is dat één pot nat, terwijl de selectieprocedures net heel objectief zijn. Hier kon ik van nul beginnen, had ik nog nooit een voet binnen gezet. Dat niemand me kende, was een voordeel. Tijdens mijn eerste speech zei ik dat ook: Jullie weten niet meer dan dat ik superjong ben, de zoon van de Ieperse burgemeester en dat ik de school niet ken. Ik hoop toch dat je me een eerlijke kans geeft. En dat hebben ze ook allemaal gedaan. Ik woon wel nog altijd in Ieper. Daar krijgen ze me niet weg.""Ik heb nooit de ambitie gehad om zelf in de politiek te stappen, allicht omdat ik bij mijn vader en broer gezien heb wat er allemaal bij komt kijken. Wanneer mijn broer en ik uit gingen, moest hij eerst met het hele café handjes schudden. Het duurde vaak een uur vooraleer hij aan onze tafel zat. Politiek heeft me nooit aangetrokken. Ook omdat ik graag in het onderwijs zit. In een school kan je dingen realiseren, in de politiek bots je op actiegroepen en dergelijke..."(lacht) "Die reeks is vervolledigd, ja. Dat was mijn Johnny-periode. Maar mijn muziekkeuze was toen al heel breed. Nog elk jaar ga ik naar Pukkelpop. Dat is voor mij het ideale festival, want je hebt er zes, zeven podia en je kan er naar rock, punk, dance, rap en hiphop luisteren. Door ouder te worden veranderde die muzieksmaak niet. Mijn maten zijn bezig met jazz, Leonard Cohen... Neen, bij mij moet het vooruitgaan. Zo voel ik me nog geen 40." (lacht) Lees verder onder de foto