Dirk Deruyter (63) begon in 1978 als verpleegkundige in het toenmalig Stedelijk Ziekenhuis. "Ik ben dan wel in Menen geboren maar ik woon nu toch al zo'n 40 jaar in Roeselare", begint Dirk terwijl hij zijn laatste dossiers in de kast van zijn bureau rangschikt. "In 1983 werd ik diensthoofd van Ter Dreve dat zich toen nog in een vleugel van het ziekenhuis bevond. Er was toen zeker nog geen sprake van veel comfort want de mensen lagen met zes op een kamer en er was ook geen toilet op de kamer. De nieuwbouw van Ter Dreve stond toen wel al in de steigers en wanneer het nieuwe gebouw in 1985 de deuren opende, was dat een zeer modern complex. Er waren naast tweepersoonskamers ook eenpersoonskamers en iedere kamer had douche en toilet op de kamer. Toen waren dat inderdaad luxekamers en men kwam van ver kijken naar dit modern concept. Nu is dat natuurlijk ook al achterhaald want domotica heeft al overal zijn intrede gedaan."
...

Dirk Deruyter (63) begon in 1978 als verpleegkundige in het toenmalig Stedelijk Ziekenhuis. "Ik ben dan wel in Menen geboren maar ik woon nu toch al zo'n 40 jaar in Roeselare", begint Dirk terwijl hij zijn laatste dossiers in de kast van zijn bureau rangschikt. "In 1983 werd ik diensthoofd van Ter Dreve dat zich toen nog in een vleugel van het ziekenhuis bevond. Er was toen zeker nog geen sprake van veel comfort want de mensen lagen met zes op een kamer en er was ook geen toilet op de kamer. De nieuwbouw van Ter Dreve stond toen wel al in de steigers en wanneer het nieuwe gebouw in 1985 de deuren opende, was dat een zeer modern complex. Er waren naast tweepersoonskamers ook eenpersoonskamers en iedere kamer had douche en toilet op de kamer. Toen waren dat inderdaad luxekamers en men kwam van ver kijken naar dit modern concept. Nu is dat natuurlijk ook al achterhaald want domotica heeft al overal zijn intrede gedaan.""Ten Hove en Ter Dreve fusioneerden, er werd verbouwd en bijgebouwd en in 2010 opende De Waterdam. We zorgen met 140 medewerkers voor 158 bewoners en in de Waterdam zijn 80 procent van de bewoners hulpbehoevend. Dat is een cijfer dat overeenstemt met de andere woonzorgcentra.""Het allerbelangrijkste dat wij als woonzorgcentrum altijd voor ogen houden, is de zorg voor onze bewoners. Die moet van de allerhoogste kwaliteit zijn. Familieleden en vrienden zijn in de eerste plaats bezorgd over drie zaken: is het eten lekker, is het proper en zijn ze vriendelijk. En dat laatste nemen ze in de ruimste zin van het woord. En gelijk hebben ze want wanneer is bijvoorbeeld een vakantie geslaagd voor ons? Als die drie zelfde vragen een positief antwoord hebben gekregen.""Er zijn uiteraard nog bijkomende factoren die een verblijf in een woonzorgcentrum aangenaam maken. Ik hou zelf van kunst en heb ook altijd ingezet op kunst hier in de Waterdam. Kunstwerken op verschillende plaatsen in de gebouwen en schilderijen aan de muur, dat is hier inderdaad een constante.""De laatste jaren zijn er ook heel veel kwaliteitseisen bijgekomen van de overheid", neemt Marian Claeys (50) over. Marian is de directeur van woonzorgcentrum Ter Berken en wordt eveneens directeur van De Waterdam. "Woonzorgcentra moeten aan heel veel zaken voldoen en met heel veel aanbevelingen rekening houden. En er bestaan overal procedures van die moeten gevolgd worden. Ik zou soms liever hebben dat we meer tijd in echte zorg voor onze mensen kunnen steken dan in procedures en administratie.""Er wordt inderdaad van alles bewijzen gevraagd door registratie", knikt Dirk. "En dat wordt volgens mij de uitdaging van een directeur: een evenwicht zoeken tussen het wettelijk kader en een warme zorg voor de bewoners.""We zullen in de toekomst nog meer buurtgericht werken", vertelt Marian. " We bouwen hier in De Waterdam een buurtrestaurant en zelfs een fitness. Buurtbewoners kunnen hier een kop koffie drinken en een pannenkoek eten of komen sporten. Zo komen onze bewoners ook meer in contact met hun buren en die wisselwerking kan een meerwaarde zijn voor iedereen. Zo komen leerlingen van de lagere school hier al voor de turnles en worden er binnen enkele weken bloembollen in de grond gestopt in de belevingstuin. Maar ook verenigingen die een vergaderruimte zoeken of wandel- en fietsclubs die een stopplaats zoeken voor een koffiepauze, kunnen hier terecht. Alles moet nog een beetje rijpen en groeien maar dat alle woonzorgcentra meer buurtgericht zullen werken, staat vast.""Voorlopig combineer ik dus Ter Berken en De Waterdam", lacht Marian. "Dat zal misschien een beetje heftig worden want Ter Berken heeft 80 medewerkers en 90 bewoners en dat wordt nu dus uitgebreid met 140 medewerkers en 158 bewoners van De Waterdam. Gelukkig is er een warme overdracht. Ik loop al een tijd mee met Dirk en ken al veel mensen in de Waterdam. De structuren zijn mij ook bekend en het komt er nu op aan om iedereen te leren kennen.""En ja, de veranderingen die er komen in de organisatie zullen ook veel aandacht vragen. In de 'laagbouw' zullen er op het gelijkvloers mensen met dementie en jong-dementie wonen en komt er, indien de erkenning volgt, ook een kleinschalig dagcentrum. Op de eerste verdieping zullen dan mensen met andere (psychische) problemen wonen. De capaciteit wordt zo uitgebreid van 22 naar 30 mensen.""Maar voor dat gedaan is, zullen de werken in Sint-Henricus afgerond zijn. Wanneer dan ook de bouwwerken in de Waterdam voorbij zijn, komt de verhuizing van Ter Berken echt dichtbij. Dat zal zeer goed uitgewerkt worden want wij willen dat dit voor iedereen goed komt: zowel voor de bewoners als voor de personeelsleden. En als dat gebeurd is, zullen we misschien iets rustiger naar adem kunnen happen (lacht).""Marian gaat inderdaad een drukke periode tegemoet", bedenkt Dirk. "Maar het komt goed. Ze kent het Zorgbedrijf, de missietekst van De Waterdam en Ter Berken zijn gelijklopend en ze kan rekenen op een zeer sterk en gemotiveerd team dat zeer autonoom kan werken. Echt, ik heb er alle vertrouwen in en stop hier met een goed gevoel. Als er iets is, mag men me altijd bellen voor advies maar zelf zal ik hier niet vaak te zien zijn. Dat zou voor niemand een meerwaarde zijn. Maar als ik uitgenodigd word voor een feestje dan kom ik af (lacht). En misschien om te fitnessen in de toekomst. Maar ik zal me zeker nooit moeien met de gang van zaken hier, ik zal mijn job zonder problemen kunnen loslaten."