De cafetaria van het Gulle Heem zat tjokvol voor de blije gebeurtenis. Bewoners van het Gulle Heem en de assistentiewoningen genoten zichtbaar van het spektakel. Heel wat toeschouwers waren dement. "Toch was het voor hen een heel zinvolle gebeurtenis", onderstreept directeur Jose Lecoutere. "Hun jongste herinneringen verdwijnen, maar hun oudste - zoals hun huwelijk er zeker een was - blijven. Daar zullen ze ongetwijfeld met plezier aan terug hebben gedacht, zonder dat merkbaar te tonen."
...

De cafetaria van het Gulle Heem zat tjokvol voor de blije gebeurtenis. Bewoners van het Gulle Heem en de assistentiewoningen genoten zichtbaar van het spektakel. Heel wat toeschouwers waren dement. "Toch was het voor hen een heel zinvolle gebeurtenis", onderstreept directeur Jose Lecoutere. "Hun jongste herinneringen verdwijnen, maar hun oudste - zoals hun huwelijk er zeker een was - blijven. Daar zullen ze ongetwijfeld met plezier aan terug hebben gedacht, zonder dat merkbaar te tonen."Ceremoniemeester Christophe Courtens verwelkomde Maria en Jozef en het publiek, hij beschreef hoe Jozef tijdens de schieting op de vooravond van het huwelijk zijn hand had verbrand. En dat de genodigden geen kruisbeeld hoefden mee te brengen als cadeau, ze hadden er al twaalf. Christophe herinnerde de zaal aan het ruime trouwboekje dat plaats bood aan de namen van 24 kinderen! Uiteindelijk verklapte en bezong hij ook het feestmenu van die avond: smout, Vet, hespe en spek. Hoofvlees, kotelet en paté...Waarop het koppel de geïmproviseerde kerk binnen kwam. Burgemeester Seynhaeve herinnerde het koppel aan de plichten en riep de getuigen op. Maria en Jozef gaven zonder aarzelen nogmaals het jawoord. Pastoor Guido Deman nodigde het jonge koppel uit om elkaar de ring op te steken. Wat niet altijd even vlot verliep. "t Zijn die kneukels die niet meer mee willen", lachte Maria. De obligate kus verliep wel vlot waarop het gezelschap onder de gekende klanken van de bruidsmars de kerk verliet.