Op 4 oktober 1919 zag Margriet Samyns het levenslicht in Moorsele. Ze groeide op met 14 broers en zussen. Vader verdiende de kost als handwever terwijl haar moeder als huisvrouw de handen vol had met zo'n groot gezin. Margriet huwde op 19-jarige leeftijd met Albert Creupelandt, een gewaardeerd beenhouwer in de...

Op 4 oktober 1919 zag Margriet Samyns het levenslicht in Moorsele. Ze groeide op met 14 broers en zussen. Vader verdiende de kost als handwever terwijl haar moeder als huisvrouw de handen vol had met zo'n groot gezin. Margriet huwde op 19-jarige leeftijd met Albert Creupelandt, een gewaardeerd beenhouwer in de Overheulestraat. Hij is al lange tijd overleden.Sinds 2,5 jaar verblijft Margriet in het rusthuis. Ze is er graag gezien en de eeuwelinge kreeg dan ook een mooi feest aangeboden. Kinesiste van het rustoord Ann-Laure Degels gooit met lof naar Margriet: "Ze is altijd welgezind en geniet enorm van sociaal contact. Ze krijgt zodanig veel bezoek dat ze niet zo vaak meedoet aan activiteiten hier want haar bezoekers komen op de eerste plaats. Margriet is gelukkig en ze straalt dat ook uit. Ze is nog nooit eenzaam geweest."De 100-jarige is het daarmee eens. "Ik heb al een mooi leven gehad tot nu toe maar het is nog niet voorbij. Ik wil er nog minstens tien jaar bij doen", zegt Margriet terwijl ze een slokje neemt van haar glas champagne. "Ik weet niet goed hoe ik het deed om 100 te worden maar ik weet wel dat ik veel werkte in mijn leven. Misschien dat ik daarom zo lang leef."Margriet krijgt dagelijks bezoek van Simonne Witdouck (91), de dochter van haar zus. "Margriet is nog goed bij de pinken", verzekert ze ons. "Ze onthoudt zelfs veel meer dan ik. Margriet houdt van een praatje en vroeger reisde ze graag naar Spanje en naar Italië. Ze heeft nu wat last van de schouder maar daar klaagt ze eigenlijk niet veel over."(MPM/Foto's MPM)