Marc De Grave (70) woont samen met zijn echtgenote Marijke Beyers en hun zoon Simon in een appartement met zicht op zee in Nieuwpoort. Oorspronkelijk zijn ze van Schoten in Antwerpen, zeven jaar geleden kwamen ze hier wonen.

"Ik hou enorm van fietsen, zeker hier wat verderop in de polders is het heerlijk", vertelt Marc. "Maar wat me al snel opviel - en wat je naar mijn gevoel minder had in Antwerpen - was de grote hoeveelheid lege blikjes en flesjes langs de kant van de weg. Al in de eerste weken dat we hier woonden, ben ik begonnen met oprapen. Sindsdien ben ik niet meer gestopt."

"Statiegeld op blikjes zou al veel kunnen helpen"

Op een grote rit in Nieuwpoort en omgeving haalt Marc naar eigen zeggen al snel enkele tientallen stukken PMD op. Die deponeert hij in de kartonnen doos die op zijn fiets gemonteerd staat of in de zakken die hij meeneemt. "Ik trek er nu toch zeker drie keer per week op uit. Het is eigenlijk erg dat het nog altijd nodig is, ondanks de vele goede inspanningen van de Nieuwpoortse stadsdiensten. Hoe ouder ik word, hoe meer ik me aan het vele zwerfafval erger. Ik denk dat ik er hier een beetje allergisch aan ben geworden. Mijn kleinkinderen van 10 en 7 jaar hebben het ook te pakken. Ook zij kunnen geen fietstochtjes meer maken zonder te stoppen en afval op te rapen."

Marc ziet wel een verschil tussen de drukke vakantieperiodes en de minder toeristische maanden. "Maar ook in de winter valt er altijd en overal wel wat op te rapen. De gedumpte mondmaskers zijn intussen uitgegroeid tot een nieuwe plaag. De oplossing? Statiegeld heffen op pet-flessen en blikjes zou al veel kunnen helpen. Mocht het al eerder ingevoerd zijn, dan was ik intussen een rijk man." (lacht)

Help mee aan de zomerchallenge De Properste Provincie. Registreer je via https://mooimakers.be/actiekaart#kw. Vergeet niet de checkbox van KW aan te vinken. De eerste 500 krijgen een duoticket voor Bellewaerde Aquapark.

Marc De Grave (70) woont samen met zijn echtgenote Marijke Beyers en hun zoon Simon in een appartement met zicht op zee in Nieuwpoort. Oorspronkelijk zijn ze van Schoten in Antwerpen, zeven jaar geleden kwamen ze hier wonen. "Ik hou enorm van fietsen, zeker hier wat verderop in de polders is het heerlijk", vertelt Marc. "Maar wat me al snel opviel - en wat je naar mijn gevoel minder had in Antwerpen - was de grote hoeveelheid lege blikjes en flesjes langs de kant van de weg. Al in de eerste weken dat we hier woonden, ben ik begonnen met oprapen. Sindsdien ben ik niet meer gestopt." Op een grote rit in Nieuwpoort en omgeving haalt Marc naar eigen zeggen al snel enkele tientallen stukken PMD op. Die deponeert hij in de kartonnen doos die op zijn fiets gemonteerd staat of in de zakken die hij meeneemt. "Ik trek er nu toch zeker drie keer per week op uit. Het is eigenlijk erg dat het nog altijd nodig is, ondanks de vele goede inspanningen van de Nieuwpoortse stadsdiensten. Hoe ouder ik word, hoe meer ik me aan het vele zwerfafval erger. Ik denk dat ik er hier een beetje allergisch aan ben geworden. Mijn kleinkinderen van 10 en 7 jaar hebben het ook te pakken. Ook zij kunnen geen fietstochtjes meer maken zonder te stoppen en afval op te rapen." Marc ziet wel een verschil tussen de drukke vakantieperiodes en de minder toeristische maanden. "Maar ook in de winter valt er altijd en overal wel wat op te rapen. De gedumpte mondmaskers zijn intussen uitgegroeid tot een nieuwe plaag. De oplossing? Statiegeld heffen op pet-flessen en blikjes zou al veel kunnen helpen. Mocht het al eerder ingevoerd zijn, dan was ik intussen een rijk man." (lacht)