Manon Lefevere lijkt op het eerste zicht een perfect normale jonge vrouw, maar sinds haar tiende kampt ze met diabetes type 1. "Ik moet dagelijks insuline inspuiten om mijn suikerspiegel op peil te houden, maar dat bracht enkele nare gevolgen met zich mee. Mijn gewicht nam razendsnel toe en als puber is dat allesbehalve fijn. Bovendien probeerde ik de nare gedachten te verdringen door te eten. Ik kon haast letterlijk de koelkast leeg eten. Zo belandde ik in een vicieuze ci...

Manon Lefevere lijkt op het eerste zicht een perfect normale jonge vrouw, maar sinds haar tiende kampt ze met diabetes type 1. "Ik moet dagelijks insuline inspuiten om mijn suikerspiegel op peil te houden, maar dat bracht enkele nare gevolgen met zich mee. Mijn gewicht nam razendsnel toe en als puber is dat allesbehalve fijn. Bovendien probeerde ik de nare gedachten te verdringen door te eten. Ik kon haast letterlijk de koelkast leeg eten. Zo belandde ik in een vicieuze cirkel: ik spoot minder insuline in en vermagerde zo opnieuw, maar dat was allesbehalve gezond."Gaandeweg leerde Manon dat ze niet de enige was die in die situatie zat. "Ik had diaboulemia, leerde ik. Die wordt ook de meest gevaarlijke eetstoornis ter wereld genoemd. Dat zegt alles, denk ik.""Ondertussen heb ik met mijn aandoening leren leven, maar evident is het niet. Ik spuit mijn insuline netjes en voldoende in, maar ik moet echt letten op wat ik eet. Geen makkelijke opgave, maar het lukt me. Jammer genoeg bestaat er geen passende behandeling voor mensen met diaboulemia en daar wil ik iets aan doen."Manon richtte een besloten Facebookgroep op om lotgenoten te zoeken. "In een mum van tijd deelden we met een dertiental mensen onze ervaringen en dat deed me beseffen dat er meer nodig was", vervolgt Manon, die het laatste jaar marketing volgt en al een diploma communicatiewetenschappen op zak heeft. "Daarom hebben we de vzw Danded opgericht. Die staat voor diabetes and eating disorder en wil in eerste instantie de aandoening bij het grote publiek bekend maken én op tafel leggen. Het taboe is nog altijd erg groot. Volledig ten onrechte. Daarnaast willen we ook geld inzamelen om verder onderzoek te financieren en ons ultieme doel is om een passende behandeling te realiseren."Manon staat niet alleen om haar missie tot een goed einde te brengen. Ook haar vriend Jordy Anckaert en de van Westende afkomstige diaboulimiapatiënt Margot Vanfleteren zetten mee hun schouders onder Danded. "We willen uitgroeien tot een expertisecentrum wanneer het over diaboulimia gaat", benadrukt Manon. "Daarom willen we ook een psychiater en een psycholoog gespecialiseerd in eetstoornissen bij onze werking betrekken. Het is om menens om dit verhaal in beweging te zetten."