Manon Boudry uit Watou, nu in Italië: “School is hier minder streng”

Frederic Vansteenkiste

Manon uit Watou reisde mee met haar gezin naar het land van haar stiefpapa. En het gaat haar goed in het zuiderse klimaat van Italië, met een leven vol muziek en liefde.

Manon Boudry (18) werd geboren in Poperinge en groeide op in Watou. In het middelbaar studeerde ze Kantoor aan het Onze-Lieve-Vrouwe Instituut in Poperinge. Tot ze naar Italië vertrok. Davide Garbolino, haar stiefpapa, woonde daarvoor eerst zes jaar in de Westhoek, maar in 2012 besloten ze te verhuizen naar zijn thuisland. Daar woont Manon nu, sinds maart 2013, met haar zus Juelle (16), haar mama Peggy (39) en haar stiefpapa Davide (34). Ze wonen er in Rivarolo Canavese, en de regio van Turijn.

Manon Boudry uit Watou, nu in Italië:

“Op een gegeven moment hebben we gewoon besloten om naar zijn thuisland te verhuizen om gelukkiger te zijn”, legt Manon uit. “Veel hadden we in België niet meer te zoeken. We gingen constant op reis naar Italië en we voelden ons daar beter. Ik heb helemaal geen spijt van de keuze die we gemaakt hebben.”

Wat doe je precies in Italië? Studeer je nog of werk je al?

“Voor het ogenblik ben ik nog aan het studeren en aan het genieten van het goeie leven. Ik studeer om schoonheidsspecialiste te worden, om uiteindelijk werk te kunnen vinden in een spa, een schoonheidssalon of als makeupartist.”

Manon Boudry uit Watou, nu in Italië:

En in je vrije tijd?

“In mijn vrije tijd zing ik vooral. Een tijdje geleden heb ik een rockabillygroep opgericht met een paar vrienden, Mattia, Paolo en Dario.”

Manon Boudry uit Watou, nu in Italië:

“En het gaat heel goed. Deze zomer hebben we veel optredens en niet alleen in Noord-Italië. Momenteel doen we vooral covers, maar binnen enkele maanden gaan we onze eigen liedjes beginnen schrijven. De naam van onze groep is ‘Beauty and the Beats‘.”

Manon Boudry uit Watou, nu in Italië:

“Sinds kort doe ik ook wat modellenwerk voor fotoshoots en lokale modeshows.

En je vond ook zelf de liefde in Italië?

“Dat klopt, ik heb hier een vriend sinds twee jaar. Hij heet Filippo en hij heeft ook zijn eigen groep. Muziek heeft ons bij elkaar gebracht. We hebben altijd samen gezongen en gespeeld. Ik heb hem leren kennen de eerste maand dat we zijn verhuisd en hij heeft mij veel geholpen met school en met de taal.”

Manon Boudry uit Watou, nu in Italië:

“Hij spreekt vier talen waaronder Engels en Duits, dus problemen om elkaar te verstaan waren er niet. (lacht)”

Had je daarvoor ook al wat van de wereld gezien?

“Ik heb nog niet zoveel van de wereld gezien, want ik ben nog te druk bezig met studeren. Maar ik ben nog in Frankrijk geweest, Zwitserland, Nederland en Italië natuurlijk. Ik zou heel graag naar India willen gaan of Zuid-Afrika met mijn vriend. Misschien kan ik ooit mijn eigen welnesscenter openen in een ander land.”

Je ruilde de westhoek voor Italië, het leven zal er wel anders zijn zeker?

“Het is héél anders. Ik heb veel dingen bijgeleerd en veel mensen leren kennen. Hier is het altijd zonnig en warm en dat verandert ook je ‘mood’.”

Manon Boudry uit Watou, nu in Italië:

“Ik ben veel gegroeid in deze laatste jaren. Ik heb een open geest en voel mij veel rustiger hier. Het is een grote en geweldige ervaring om te verhuizen naar een ander land en een nieuwe taal leren als je openstaat voor verandering.”

Manon Boudry uit Watou, nu in Italië:

“Er is hier altijd wel iets te doen: optredens, grote markten, tentoonstellingen, theater, enz… Ik verveel mij hier helemaal niet. En ik woon op een uurtje van de bergen, dus als er helemaal niks te doen valt, kan ik altijd een leuke wandeling maken in een bos met mijn honden.”

Wat zijn de grote troeven van het leven daar in Rivarolo Canavese?

“Ik heb gemerkt dat de mentaliteit een beetje opener is hier. School is minder streng, mensen helpen je hier snel en zijn heel beleefd. Andere grote ‘troeven’ zijn er niet. In elk land zijn er voordelen en nadelen. Het leven is normaal hier zoals overal. Er zijn wel meer toeristische plekken: we hebben de bergen en de prachtige zee.”

Manon Boudry uit Watou, nu in Italië:

“Plus: gote steden, lekkere restaurants, lage prijzen en vanalles nog wat…”

Ben je er wat vlot geïntegreerd?

“Ja, heel vlot. Op enkele maanden tijd sprak ik al vlot Italiaans met dank aan veel vrienden. Natuurlijk waren de eerste maanden ook wel een beetje moeilijk om mij aan te passen, vooral dan aan het weer. De eerste zomer hier was super warm en dat was ik niet gewend. Op vakantie lette ik niet zo op de hitte.”

“Mijn zus heeft zelfs helemaal geen problemen gehad om Italiaans te leren. Zij is nog jonger en leerde veel sneller. In enkele weken had ze al een tiental vrienden gemaakt. Ik heb daar een beetje moeite mee gehad, want ik was erg verlegen in het begin.”

Manon Boudry uit Watou, nu in Italië:

“Ook mijn opa Freddy is overigens sinds kort naar hier verhuisd en hij heeft het hier naar zijn zin. We helpen hem constant met zijn Italiaans, stap voor stap. Voor hem is het vooral een grote aanpassing na zo’n lange tijd in België te wonen.”

Wat mis je het meest van bij ons?

“Ik mis vooral het eten! Hier hebben ze geen frietkot of een zacht biefstukje. Préparé en kip-curry, gebraden kip of een belegd broodje… Alles is anders om te eten. Maar dat was geen supergrote aanpassing voor ons, omdat we veel Italiaans aten in België. Nu… af en toe een goeie bicky burger is natuurlijk niet mis! (lacht)”

Heb je nog contact met je vrienden van hier?

“Ik houd contact via Facebook. Veel mensen volgen mij nog, maar weinig willen nog weten hoe het gaat met mij. Maar ik vind dat niet erg. Het leven gaat voort en mensen komen en gaan. Het is heel moeilijk om contact te houden achter een scherm. Ikzelf heb niet altijd tijd om online te gaan en te chatten, dus ik trek mij dat echt niet aan.”

Manon Boudry uit Watou, nu in Italië:

“Veel tijd om op bezoek te gaan in België heb ik trouwens nog niet gehad. Ik dacht er aan om deze zomer eens langs te komen, maar ik ben nog niet zeker of dat zal lukken. Ikzelf heb in deze drie jaren nog nooit bezoek gekregen van iemand, maar eerlijk gezegd is dat niet erg. Ik heb mijn leven en mijn vrienden hier.”

Blijf je er voor altijd, of keer je ooit terug denk je?

“Ik weet niet of ik voor altijd hier zal blijven. Zoals ik al gezegd heb: ik wil heel graag de wereld zien en veel reizen met mijn vriend. Ik heb mijn toekomst nog niet volledig gepland, want er kan nog van alles gebeuren.”

Hartelijk dank voor je tijd!

Manon Boudry uit Watou, nu in Italië:

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.