Lieve is nog niet helemaal thuis van een weekje wandelen in de Moezelstreek of ze staat alweer paraat voor haar Alveringemse vrienden. Het zijn Bassam (56) uit Syrië-Damascus uit de Nieuwstraat, de Somaliër Shabir (31) uit de Appelstraat, het gezin Aliko uit Leisele en de familie Babak uit de Putstraat: vader Wahid en moeder Nazanin, broer Jamsheed - die in juni afstudeert in de zorg - en de drie kleine kinderen van het koppel.
...

Lieve is nog niet helemaal thuis van een weekje wandelen in de Moezelstreek of ze staat alweer paraat voor haar Alveringemse vrienden. Het zijn Bassam (56) uit Syrië-Damascus uit de Nieuwstraat, de Somaliër Shabir (31) uit de Appelstraat, het gezin Aliko uit Leisele en de familie Babak uit de Putstraat: vader Wahid en moeder Nazanin, broer Jamsheed - die in juni afstudeert in de zorg - en de drie kleine kinderen van het koppel. Bassam, Shabir en het gezin Aliko zijn erkend, het gezin Babak voorlopig niet. De maatschappelijk assistenten van het OCMW leveren een belangrijke bijdrage in de begeleiding van deze mensen, maar Lieve is hun veilige haven voor kleine en grote problemen. De vluchtelingen dragen Lieve op handen en dat is wederzijds. Van Shabir kreeg ze eerder al de eretitel van Mama Lieve en ook van Nazanin kreeg Lieve op Moederdag een berichtje Gelukkige Moederdag van je dochter Nazanin. Lukt het dan nog wel voor haar om een hele week met vakantie te gaan? "Ja, hoor", glimlacht Lieve. "Ze weten het op voorhand en er worden een aantal zaken gepland en uitgesteld."In november 2016 reageerde Lieve op de oproep in het gemeentelijke infoblad voor een buddy voor de Alveringemse erkende vluchtelingen. "De mensen sociocultureel helpen integreren in het dorp", luidde de opdracht. Het is iets wat niet gemakkelijk blijkt, zelfs niet in een familiaal dorp als Alveringem waar er veel sociaal contact is. Slechts één iemand ging in op de oproep: Lieve Demerre, gepensioneerd en woonachtig in de Oudekapellesteenweg in het gehucht Zevenkote. "Voor mezelf heb ik toch het gevoel dat ik een belangrijke bijdrage heb kunnen leveren", vertelt Lieve. "Hen integreren in het dorp, is immers een nobele gedachte, maar in de praktijk geen evidentie. De mensen in kwestie gaan werken, brengen hun kinderen naar school en gaan trouw naar de Nederlandse les, maar eenmaal thuis, hebben ze met geen enkele Alveringemnaar echt contact. Op de vlucht voor oorlog en geweld vonden ze hier een veilig onderkomen. Maar vergis je niet: er blijft een zeer grote heimwee naar vroeger en een enorm gemis aan dierbaren. En dat terwijl zij uit een land komen waar samenkomen, samen eten en praten heel belangrijk is. En dus hebben ze - zowel in Alveringem als daarbuiten - van ver de meeste contacten met land- en lotgenoten.""Toch hebben de erkende vluchtelingen de voorbije jaren grote stappen vooruitgezet. Voor Bassam - die heel sociaal en plichtbewust is - was de taalbarrière aanvankelijk enorm. Vandaag is die er nog steeds, maar hij trekt zich uit de slag. Onder begeleiding van De Opstap legde hij een heel arbeidstraject af, naar - sinds kort - een voltijdse tewerkstelling in de Kringloopwinkel. De hoop om zijn gezin naar Alveringem te kunnen halen, is voor hem dé motivatie om te werken. Want spijtig genoeg is dat in het eerste jaar na zijn erkenning misgelopen. Of het alsnog zal lukken, is echt koffiedik kijken. Het feit dat hij zijn echtgenote en kinderen niet meer gezien heeft sinds hij uit Syrië vertrokken is, weegt zwaar. En het ontcijferen van belangrijke meldingen is nog altijd erg moeilijk. De woorden 'tot', 'tot en met', 'op die datum' en 'voor die datum', kunnen soms grote gevolgen hebben, voor wie ze niet begrijpt." Lieve glundert als ze begint te vertellen over Shabir. Hij is zo'n beetje de zoon geworden die ze zelf niet heeft. Omgekeerd heeft de jongen in Alveringem geen moederfiguur. Shabir zegt het dan ook letterlijk: dat Lieve dat voor hem geworden is. Shabir is zeer gelovig. De ramadan is op maandag 6 mei begonnen en hij volgt die heel strikt. Op haar laatste vakantiedag kreeg Lieve een berichtje van Shabir met de melding dat hij graag naar de halalbeenhouwerij in Oostende zou kunnen gaan. Zonder werkverlet welteverstaan! Omdat hij om 10 uur aan de slag moest gaan, was de bus nemen geen optie. En dus vertrok de wagen van Lieve al om 6.45 uur vanuit Alveringem richting Oostende. De winkel was dicht. En dus gingen ze 's avonds terug. Het illustreert wat voor een grote hulp Lieve voor deze mensen is. "Mijn band met Shabir is de meest innige van allemaal", vertelt Lieve. "Het is ook hij die mij de eretitel van Mama Lieve heeft gegeven. Shabir heeft ondertussen vast werk bij Samagro in Leisele. Hij beheert nu zijn eigen inkomen. Huis-tuin-keuken-Nederlands lukt, maar om bijvoorbeeld brieven te ontcijferen, heeft hij hetzelfde probleem als Bassam. Shabir is tevreden in Alveringem en wil er graag zijn leven uitbouwen. Begin dit jaar is hij met zijn Somalische vriendin getrouwd en ik hoop voor hem dat zij spoedig kan overkomen."Lieve mag van het OCMW enkel buddy zijn van de erkende vluchtelingen. Maar de erkende vluchtelingen brengen haar ook in contact met niet-erkende vluchtelingen die amper enkele honderden meter verder wonen. En zo is er heel spontaan ook met het gezin Babak uit de Putstraat een zeer warme band ontstaan. "Het staat nergens geschreven dat je mensen in nood niet mag helpen", zegt Lieve met de glimlach, maar kordaat. "Mijn focus ligt momenteel op hen omdat zij de grootste noden hebben. Sinds hun eerste weigering leeft deze familie in grote onzekerheid. Terwijl zij maar één ding wensen: in een veilige omgeving in hun eigen levensonderhoud voorzien en hun drie schatten van kindjes een goede toekomst bieden. In hun onzekere situatie probeer ik voor hen een praktische en morele steun te zijn. Al wat ik voor hen doe, doe ik in alle stilte, zonder daarvoor bij het OCMW een eventuele onkostenvergoeding in te leveren. Het is zoals je vrienden of familie helpt."De officiële titel buddy, daar wil Lieve stilaan van af. "In november 2016 ben ik ingegaan op de oproep van het OCMW en ik denk dat ik naar hen toe stilaan mijn opdracht heb vervuld. De erkende vluchtelingen in Alveringem zijn gelanceerd. Wat overblijft, zijn meer persoonlijke en zeer dierbare contacten", geeft Lieve nog mee. (AB)