Madeleine Desmet zag het levenslicht op de Muzelare in Pittem als zevende uit een gezin van negen kinderen (drie broers en vijf zussen). Binnen het gezin was ze de helpende hand van haar moeder. Ze hielp ook mee wanneer het vlas werd binnen gehaald. Madeleine was echter nergens te bespeuren wanneer er dieren werden geslacht. En zeker geen konijntjes. "Ik heb nog nooit konijn gegeten", vertelt ze op haar 100ste verjaardag.
...

Madeleine Desmet zag het levenslicht op de Muzelare in Pittem als zevende uit een gezin van negen kinderen (drie broers en vijf zussen). Binnen het gezin was ze de helpende hand van haar moeder. Ze hielp ook mee wanneer het vlas werd binnen gehaald. Madeleine was echter nergens te bespeuren wanneer er dieren werden geslacht. En zeker geen konijntjes. "Ik heb nog nooit konijn gegeten", vertelt ze op haar 100ste verjaardag. De dood van haar vader raakte haar diep. Hij werd doodgebliksemd terwijl hij op de akker aan het werken was. Ook nu is Madeleine nog altijd bang van donder en bliksem. Sommige zussen/broers zijn vroeg gestorven, anderen werden gelukkig ook oud. Ze zorgde goed voor Mona, Willy en Jeanette, de kinderen van haar zus Irma. Madeleine woonde ook in Roeselare, Zarren en Sint-Kruis. Ze werd kloosterzuster. Eerst in het klooster bij de Zusters van Maria in Pittem. Daarna werkte ze als kokkin in het Klein Seminarie in Roeselare. Door haar enthousiaste levenshouding was ze er een graag geziene zuster. Eind de jaren zestig werd ze huishoudster van pastoor Schotte. Iedere zondag ging pastoor Schotte naar zijn moeder in Sint-Kruis. Hij zette telkens Madeleine af bij haar zuster Elza in Pittem om biefstuk/friet te eten. Toen pastoor Schotte op rust was, zijn ze rond 1987 in zijn woning op het Stationsplein in Ingelmunster komen wonen. Na zijn overlijden is Madeleine daar blijven wonen.Madeleine kan nog altijd zelfstandig wonen, dankzij de hulp van buren, kennissen en familie. Haar neef Noël doet veel voor haar, maar ook de buren Bernard en Marie-Paul springen meerdere keren per dag binnen. Ook andere buren zijn regelmatig van de partij om Madeleine gezelschap te houden. Dankzij gezinshulp, thuisverpleegsters en mantelzorgers kan Madeleine in haar woning blijven wonen. Bijna dagelijks is er daar koffietafel. Madeleine geniet van een glaasje champagne en Elixir d'Anvers. Ze eet het liefst biefstuk met frieten.Burgemeester Kurt Windels, schepenen Martine Verhamme en Katrien Vandecasteele kwamen langs met een boeket bloemen en een foto van het koningspaar. "Ik ken je al heel mijn leven", glimlachte de burgemeester toen hij binnen kwam en Madeleine drie klinkende zoenen gaf. Ook haar huisarts dokter Vandaele kwam de eeuwelinge feliciteren. "Ik ben niet ziek hoor", zei Madeleine, die trouwens al zeven jaar niets meer van pillen neemt, tegen de dokter. Madeleine vertelde honderduit, zong regelmatig een liedje en genoot van het samenzijn met de mensen die haar bijstaan. Er werd champagne gedronken en er werden eveneens lekkere hapjes geserveerd. Daarna kregen de mensen die haar vaak bezoeken en bijstaan frietjes van de buurman FrietExpress. Er was ook parelhoen in portosaus. Natuurlijk mocht een prachtige verjaardagstaart niet ontbreken. De dag daarop kwam de familie samen om de eeuwelinge te vieren. (Patrick D.)