Maak kennis met Kathy Belpaeme, de eerste voedselregisseur van Oostende

Gillian Lowyck

Dat tuinieren en met voedsel bezig zijn helend werk, weet Kathy Belpaeme maar al te goed. Met je handen in de aarde wroeten, wordt in Engeland zelfs voorgeschreven door dokters bij depressies. Ook Oostende wil dat de inwoners zich bewust zijn van waar het eten op hun bord vandaan komt en stelde Kathy aan als voedselregisseur.

Dat ze niet weet of ze wel een geschikt persoon is om te interviewen aan boord van de Mercator, bekent Kathy Belpaeme voor ons gesprek. “Ik ben dan wel van Oostende, maar ik ben opgegroeid in de polders en dat is véél meer mijn habitat dan de zee”, lacht ze. “Ik heb dan ook niet echt een band met de Mercator. Behalve dat het een icoon van Oostende is, natuurlijk. Wanneer je van de trein stapt en je ziet het schip liggen, zorgt dat wel voor een thuisgevoel.”

Zee en strand, dat is niets voor jou?

“Niet echt, nee (lacht) . Ik ben opgegroeid in Stene. Ik maakte een eigen stratenplan, bevestigde dat aan het stuur van mijn fietsje en reed zo ’t Schorre rond. Of we gingen vissen in de kreken… Ik heb zeker een heel mooie jeugd gehad.”

Jij voelt je echt thuis in Stene.

“Ja, echt wel. Mijn grootmoeder woonde ook in Stene. Zo ging zij op haar klompen, door wat nu de Tuinen van Stene is, naar Stene Dorp. En mijn overgrootouders zijn ook van Stene… En kijk, ik woon er vandaag nog altijd. Niet bewust hoor, eerder toevallig. Ik was op zoek naar een huis. Of beter gezegd: op zoek naar een tuin, met een huis bij (lacht) . En de ideale plek vond ik in Stene.”

Moestuinieren is je passie. Heb je altijd groene vingers gehad?

“Mijn grootouders hadden een moestuin en als klein meisje mocht ik dan in mijn ouders hun tuin wel een vierkante meter bewerken. Maar op dat moment was ik daar niet zo fel mee bezig. Het is pas toen ik op mezelf ging wonen dat die interesse er kwam. Ik studeerde biologie, vooral uit passie voor de natuur en buiten zijn. Ik kon – en kan – me heel erg verwonderen aan iets zien groeien. Je plant een zaadje en dat wordt een tomatenplant. Dat is toch wonderbaarlijk?”

“Het zou toch fantastisch zijn mocht je hier in Oostende op voedselsafari kunnen gaan”

Jij bent ook de oprichtster van de Biopluktuin.

“Klopt. Ik heb het idee voor de Biopluktuin opgedaan tijdens een reis naar de Verenigde Staten. Daar zag ik hoe mensen uit alle lagen van de maatschappij samen kwamen op de boerderij om te werken en te oogsten. Dat vond ik echt fantastisch. Het idee dat iedereen toch verse groenten kon hebben, zelfs al heb je geen tijd of plaats voor een moestuin… Terug in België kwam ik in contact met Buitengoed. Zij zagen dat zitten en ondertussen zitten we al in ons achtste oogstjaar.”

“De laatste twee jaar zit de Biopluktuin in de lift. We hebben nu zo’n 275 leden. Door corona heeft dat ledenaantal een boost gekregen. Veel mensen hebben de tuin ontdekt. En het hele korte keten verhaal zit ook duidelijk in de lift. Ik vind het een fantastische plek. Je eet lokaal, zonder verpakking, je bent buiten en beweegt. Ik ben er nog iedere week aan de slag als vrijwilliger. Na al die jaren ben ik dat zeker nog niet beu (lacht) .”

Sinds kort ben je actief als voedselregisseur. Wat houdt die job juist in?

“Ik was in feite niet op zoek naar een nieuwe job. Ik werkte bij provincie West-Vlaanderen, iets wat ik heel lang en graag gedaan heb. Maar toen ik de vacature zag passeren… Ik kon niet anders, het was gewoon op mijn lijf geschreven! Als voedselregisseur werk ik mee een voedselstrategie voor de stad Oostende uit. De stad wil alle aspecten rond voedsel samenbrengen onder de noemer ‘Oostende Oogst’. We focussen op enkele krachtlijnen. Zo willen we zorgen dat er ruimte blijft voor voedselproductie. Ook werken we aan minimalisatie van voedselverspilling. Hierbij spitsen we ons toe op grootkeukens en gezinnen. Horecazaken zijn geïnteresseerd in werken met lokale producten, maar weten niet altijd waar ze die kunnen vinden. Over de verwerking en distributie van die lokale producten denken we dus ook na. Verder is er heel wat sociale meerwaarde als het gaat over voedsel, denk maar aan tewerkstelling. En uiteraard willen we alle initiatieven rond voedsel in Oostende bijeenbrengen. Zowel professionele als niet-professionele zoals volkstuintjes, samentuinen, soepcafé’s, workshops… Het ecologische en sociale aspect van voeding is ook belangrijk.”

Wie is Kathy Belpaeme?

Privé

Kathy (46) is van Stene, waar ze nog altijd woont. Ze is samen met Filip Claessens.

Opleiding en loopbaan

Kathy studeerde biologie. Ze werkte 21 jaar lang bij de provincie West-Vlaanderen bij gebiedswerking kust. Vandaag is ze aan de slag als voedselregisseur van stad Oostende, een functie die kadert in het HORIZON 2020-onderzoeksprogramma van de Europese Unie.

Vrije tijd

Tuinieren en wandelen in de bergen.

Mag het Oostendse straatbeeld nog een pak groener worden voor jou?

“Voedsel mag gerust veel zichtbaarder zijn in de stad. Het zou fantastisch zijn, mocht je hier op een soort ‘voedselsafari’ kunnen gaan. Groene en eetbare gevelbegroeiing, parken, groententuintjes in de stad, fruit- en notenbomen langs de straten… En niet te vergeten de link met restaurants. Dat interesseert mensen echt wel.”

Waar droom jij van?

“Ik heb een vriendin die naar Engeland is verhuisd en die getrouwd is met een boer. Dju, dacht ik, dat wil ik ook! Vroeger droomde ik dus van een boerderij hebben. Maar eigenlijk voel ik me vandaag een beetje boerin (lacht) . Ik ben heel gelukkig nu. Ik heb een fantastische job, heb mijn eigen moestuin, woon vlakbij de Kinderboerderij en de Tuinen van Stene… Meer heb ik niet nodig.”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.