"Na 32 jaar samen werken is het mooi geweest en kunnen we op 1 juli met pensioen gaan. Tijd om te genieten van het leven, samen met onze familie en vrienden. We willen jullie dan ook bedanken voor de jarenlange trouw." Klanten die recent nog bij bakkerij Popelier passeerden konden het al een beetje raden: een briefje aan de deur verklapte dat Luc en Marleen er volgende week mee ophouden.
...

"Na 32 jaar samen werken is het mooi geweest en kunnen we op 1 juli met pensioen gaan. Tijd om te genieten van het leven, samen met onze familie en vrienden. We willen jullie dan ook bedanken voor de jarenlange trouw." Klanten die recent nog bij bakkerij Popelier passeerden konden het al een beetje raden: een briefje aan de deur verklapte dat Luc en Marleen er volgende week mee ophouden.De bakkerij is 65 jaar geleden opgestart én -gebouwd door Lucs vader Frans. "Op een moment dat er hier nog bijna geen huizen stonden, heb ik mij laten vertellen", zegt Luc. "Samen met mijn moeder Agnes bezorgde hij de toen nog jonge Kasteelwijk vers brood."Luc was nog jong toen hij mee in de bakkerij begon te werken. "Amper 15", zegt hij. "Mijn twee broers, waarvan de ene helaas jong gestorven is, werkten ook mee, maar ik had als enige de bakkersmicrobe te pakken", vervolgt hij zijn verhaal. "Ik ben dan een opleiding gaan volgen in de bakkersschool in Brugge en nam in 1988 met Marleen de bakkerij over. Mijn vader heeft toen nog een goede zeven jaar meegeholpen voor hij met pensioen ging."In de loop der jaren werden vooral de aardbeien- en Napoleontaarten het visitekaartje van de bakkerij. "Al mogen we ook trots zijn op ons zelfgemaakt ijs", zegt Luc. "Ik gebruik daarvoor nog altijd een recept dat mijn vader gekregen heeft van de baas van Missault uit Brugge. Dat is het bedrijf dat nu nog altijd ijs levert aan de helft van de horeca aan de kust. Daardoor konden onze klanten altijd genieten van schepijs of ijstaarten. We hebben er ook veel bezorgd via traiteurs als Degrendele en Huize Breughel." Luc werkte in zijn loopbaan vooral 's nachts. "Ik stond om 2 uur op, werkte door tot de middag, sliep dan eventjes en ging er dan weer tegenaan om 's avonds vroeg onder de wol te kruipen", blikt hij terug. "Vanaf 1 juli zal dat even aanpassen worden, maar we zijn klaar voor deze stap. We houden van wandelen en reizen en hopen ook wat meer tijd met de kleinkinderen door te brengen.""Onze kinderen Elien en Dieter hebben alle twee andere jobs en dus is er via die weg geen opvolging. Het is wel zo dat er momenteel verregaande onderhandelingen lopen om de zaak over te laten. Lukt dat, dan gaan onze klanten hier verder terechtkunnen om brood te kopen. Wij verhuizen naar een nieuw huis in de nabijgelegen Boomforeestraat en gaan het voortaan wat kalmer aan doen." (vadu)