Louise Desmet (19), ofwel Lou Rain, zong bij wijze van spreken al van voor ze kon spreken. "Het is in elk geval iets wat ik altijd al graag heb gedaan, liedjes zingen en zelf deuntjes maken", steekt ze van wal. "Het was dan ook logisch dat ik naar de muziekschool zou gaan om er zang te volgen." Iets wat Louise acht jaar lang in Ronse en Kluisbergen heeft gedaan.
...

Louise Desmet (19), ofwel Lou Rain, zong bij wijze van spreken al van voor ze kon spreken. "Het is in elk geval iets wat ik altijd al graag heb gedaan, liedjes zingen en zelf deuntjes maken", steekt ze van wal. "Het was dan ook logisch dat ik naar de muziekschool zou gaan om er zang te volgen." Iets wat Louise acht jaar lang in Ronse en Kluisbergen heeft gedaan.Haar eerste eigen liedje schreef ze zo'n vier jaar geleden. "Ik zat op de achterbank van de wagen en we waren op weg naar de speelgoedwinkel", weet ze nog. "Toen is On the road ontstaan, mijn eerste song. De tekst kwam erg vlot en eigenlijk is dat altijd zo gebleven."Na haar eerste liedje volgden er al snel nog, allemaal in het Engels. "Ik probeer nu wel eens iets te schrijven in het Nederlands, maar dat vind ik toch een heel stuk moeilijker", geeft Louise toe. "Ik vind het echt leuker en eenvoudiger om mijn gevoelens te uiten in het Engels."Die gevoelens, die haalt Louise uit haar eigen ervaringen. "Zo heb ik al wel wat teksten geschreven over de moeilijkheden die ik zelf al heb ondervonden, onder andere door de scheiding van mijn ouders en de vraag hoe liefde er dan wel uit moet zien. In mijn liedjes vind je de vragen terug, maar ik probeer er zelf ook altijd een antwoord op te formuleren. Het is leuk om te zien hoe die antwoorden in de loop der jaren veranderen."Geen liedjes uiteraard zonder muziek, maar Louise leerde geen instrument bespelen. "Mijn broer Charlie speelde wel een tijdje piano, waardoor er bij ons thuis een piano stond. Ik heb me daar dan eens achter gezet, ben op het internet wat gaan zoeken en heb zo mezelf geleerd om akkoorden te spelen. Na drie jaar kan ik nu wel mijn plan trekken achter de piano en mezelf begeleiden. Daarnaast treed ik op met een goede vriend van mij, Sem Bettens, die gitarist is."Louise wilde als singer-songwriter liever niet optreden onder haar eigen naam. "Ik weet niet goed waarom, maar ik zocht toch naar iets om me wat achter te kunnen verbergen", geeft ze toe. "Heel wat van mijn vrienden noemen mij sowieso al Lou, dus dat was snel beslist. Ik ben ook een tijdje in de ban geweest van een artiest, Johnny Rain. Toen ik mijn naam zocht, vond ik dat eigenlijk wel goed klinken en het paste ook bij Lou. Zo is Lou Rain ontstaan."Thuis wordt Louise aangemoedigd door beide ouders. "Ik heb al regelmatig opgetreden bij de opening van een tentoonstelling van mijn vader, die kunstenaar is. Nu met mijn studies staat het aantal optredens op een lager pitje, maar het is de bedoeling om dat weer op te nemen. Thuis zijn ze altijd blij als ik weer achter de piano kruip om nieuwe muziek te maken. Ze zijn ook wel een kritisch publiek, maar ze laten me wel mijn eigen ding doen. Al zullen ze het dus ook zeggen als er technisch nog aan iets gesleuteld moet worden."Louise is een echte singer-songwriter, ze hecht veel belang aan haar teksten. "Ik zing voornamelijk ballads, rustige muziek dus. Ik ben nu wel wat aan het experimenteren en mijn eigen sound aan het zoeken. Voorlopig worden de liedjes ook enkel begeleid door piano en gitaar, ik wil graag op zoek naar instrumenten om dat nog wat te gaan versterken. Het liefste zou ik natuurlijk heel ver geraken met mijn muziek. Muziek bepaalt dan ook een groot deel van mijn leven en ik zou niet weten wat ik zonder moet doen. Ik wil graag de mensen raken door mijn verhalen te vertellen. Het lijkt me ook erg fijn om een inspiratie te zijn voor anderen. Momenteel volg ik onder andere de Belgische muziekscène goed op, ik ben erg nieuwsgierig naar de nieuwigheden. Er is weinig wat ik niet kan appreciëren. Ik laat me dan ook graag inspireren door nieuwe Belgische artiesten. Het moet heel leuk zijn om ook zelf die inspiratie te zijn."