Louis De Jaeger reisde vijf jaar lang de wereld rond, maar keerde terug om in België een positieve verandering teweeg te brengen. Hij richtte Commensalist op, een tuinarchitectenbureau gespecialiseerd in toekomstgericht tuin- en landschapsdesign. Hij is erg bezig met voedselbossen en hier en daar bekend van Bye Bye Grass, zijn strijd tegen het gazon.
...

Louis De Jaeger reisde vijf jaar lang de wereld rond, maar keerde terug om in België een positieve verandering teweeg te brengen. Hij richtte Commensalist op, een tuinarchitectenbureau gespecialiseerd in toekomstgericht tuin- en landschapsdesign. Hij is erg bezig met voedselbossen en hier en daar bekend van Bye Bye Grass, zijn strijd tegen het gazon.Wat is het idee achter dat alles?"Dat heeft te maken met hoop. Positief zijn. Optimisme is de basis van alles. En met liefde voor alles wat je doet. Het kan banaal en melig klinken, maar alles is gebaseerd op zich goed voelen en liefde voelen."Ook jouw campagne tegen het gazon?"Ja. Minder gras betekent meer bloemen en meer bomen. Minder werk om het te onderhouden en dus meer vrije tijd. Je moet de natuur volwassen laten worden. Gras is een groene woestijn, waar bijna niets van leven in zit. Van zodra je het wat langer laat worden, duiken er bloemetjes, bijtjes en vlinders op. Dat is toch veel mooier? En ook lekkerder, want veel van die bloemetjes kan je opeten. De grasmachine brengt bovendien heel wat CO2 in de lucht. En het geluid ervan werkt heel wat mensen op de zenuwen."Wat is de Postcorona Movement?"Die richtte ik op met mijn vrienden Ben Brumagne en Steven Desair. Steven is de stichter van Eatmosphere, dat voedseloverschotten ophaalt voor sociale organisaties en mensen bewust maakt rond voedselverspilling. Ben is wildplukker. Met zijn bedrijf Forest To Plate leert hij mensen eten herkennen in bos, berm of park. Wij hebben samen redelijk wat projecten, die nu on hold staan. Dat geeft ons tijd om te reflecteren over ons leven en de maatschappij."En die is nu sterk veranderd?"In plaats van 20 meetings in een week te moeten bijwonen, hebben we nu tijd om thuis de dingen te doen die we willen doen. De snelwegen zijn leeg, de lucht is zuiver, mensen onthaasten. Er zijn echt veel positieve kanten aan de coronacrisis. Er sterven mensen aan het virus, dat is waar, maar anderzijds overlijden nu minder mensen aan hartaanvallen, stress en verkeersongelukken. Het is een moment om na te denken welke dromen we hebben voor de toekomst en mensen aan te moedigen om die dromen ook te delen. Achteraf kunnen we ons dan inzetten om ze samen te realiseren."Er zijn toch ook minpunten? Zoals het stilvallen van sociale contacten?"Dat is heel grappig. Veel mensen spreken af om eentje te drinken, maar hangen daar dan maar wat. Wat is de zin van dat samenkomen? Nu zie ik overal rond me dat mensen skypen en videoconferenties houden. Ze beseffen meer dan ooit de waarde van sociale contacten en gaan op een veel essentiëlere manier met elkaar om. Eigenlijk zijn mensen nu meer verbonden dan anders."Wat willen jullie nu concreet doen met de Postcorona Movement?"We willen dit moment gebruiken om toekomstbeelden te schetsen. Zo zouden wij het tof vinden mocht er een minister van Geluk komen. We zijn nu bezig met een burgerbevraging. We willen de vele dromen die mensen nu hebben, registreren en bundelen voor achteraf. We zien het als een beweging van mensen die zeggen: 'Kom, gedaan met al die domme dingen, wij willen het deftig doen'."Hoeveel mensen weten al van die nieuwe beweging?"Er staat nog maar sinds zondag iets over op Facebook. Maar het is crazy hoeveel reacties we al kregen. Ja, we zijn optimistisch."Ben jij dan in niets geremd door de coronacrisis?"Wij hadden plannen voor de grootste boomplantactie ooit, van 20 tot 30 november. In elke gemeente wilden we een terrein laten bebossen. Die actie is nu on hold gezet omdat we niet weten hoe de komende weken en maanden er zullen uitzien. Maar voor de rest? Ik kan geconcentreerd werken, schrijf aan een boek, breng tijd door met mijn vriendin... Ik geniet van deze tijden."En hoe gaat het met je tuinarchitectenbureau?"Ik krijg nu minder opdrachten. Van veel mensen staat hun hoofd er niet naar en het is maatschappelijk niet aanvaard om nieuwe klanten te werven. Maar ik hou er de moed in. Dat betert wel weer. Ik moet ook wat op mijn gezondheid letten. Net voor de lockdown was ik in Zweden. Ik keerde terug met een trein waar honderden mensen van verschillende nationaliteiten op zaten. Een coronatrein kan je wel zeggen. Ik was licht verkouden, maar heb er alle vertrouwen in."Wat hoop je dat er verandert na de coronacrisis?"Meer humor! Dat mensen elke handeling die ze doen uit liefde doen. En dat ze optimistisch zijn."