Lize Cattrysse (17) speelt al viool sinds haar achtste. "Toen ik als kind het nieuwjaarsconcert van de Wiener Philharmoniker op de televisie zag, was ik vooral nieuwsgierig naar dat ene instrument: hoe kon het toch dat daar geluid uitkwam? Op een trompet moet je blazen en dus vond ik het logisch dat daar wél iets uitkwam", lacht ze. Lizes drie jaar jongere zus Lotte pikte ondertussen ook de viool op. Haar broers Michiel (20) en Matisse (19) spelen sax en klarinet. "En mama speelt piano. De mensen noemen ons vaak 'de familie von Trapp' (het gezin uit The Sound of Music, red.)", glimlacht Lize. Vader Rudi is de minst muzikale. "Hij heeft ooit wel trompet gespee...

Lize Cattrysse (17) speelt al viool sinds haar achtste. "Toen ik als kind het nieuwjaarsconcert van de Wiener Philharmoniker op de televisie zag, was ik vooral nieuwsgierig naar dat ene instrument: hoe kon het toch dat daar geluid uitkwam? Op een trompet moet je blazen en dus vond ik het logisch dat daar wél iets uitkwam", lacht ze. Lizes drie jaar jongere zus Lotte pikte ondertussen ook de viool op. Haar broers Michiel (20) en Matisse (19) spelen sax en klarinet. "En mama speelt piano. De mensen noemen ons vaak 'de familie von Trapp' (het gezin uit The Sound of Music, red.)", glimlacht Lize. Vader Rudi is de minst muzikale. "Hij heeft ooit wel trompet gespeeld, maar dat moet toch al zeker 17 jaar geleden zijn - ik heb hem zelf immers nooit horen spelen. En papa vindt het soms maar kakofonisch klinken als we allemaal tegelijk met ons instrument bezig zijn.""De Koningin Elisabethwedstrijd? Da's misschien wel iets te hoog gegrepen", bloost Lize. "Mijn ultieme droom is eigenlijk om de wereld rond te reizen met een kwartetje, wat ik sowieso veel leuker vind dan alleen op een podium staan. De stress is wel al veel verminderd: vroeger kromp ik voor een publiek helemaal ineen. Maar ik sta nog altijd niet zo graag in de belangstelling."Voor dat kwartetje moet ze het overigens niet zo ver zoeken: Lize trad met het gezin al op tijdens het kerstconcert van Koen Crucke in de Sint-Monicakerk. "Als we thuis repeteren, moet mama weleens tussenkomen omdat er ruzie is", lacht ze. "Maar over het algemeen is het gewoon heel leuk om samen met je boers en zus muziek te kunnen maken. We zien dat ook aan elkaars gezicht, dat we daar allemaal evenveel van genieten.""Vroeger moest mama mij soms wel eens pushen om te oefenen; ik had daar als kind niet altijd evenveel zin in. Nu nóg zijn er van die momenten dat ik er plots genoeg van krijg. Dan heb ik zin om mijn viool aan de kant te gooien - een gevoel dat andere muzikanten wel zullen herkennen." Maar Lize is er dus wel dagelijks mee bezig. "Hoe beter je wordt, hoe meer je er zelf ook van geniet om een instrument te bespelen. Soms zie ik papa 's middags vertrekken naar zijn werk en ben ik als hij 's avonds weer thuiskomt, nog altijd bezig. Doorheen het schooljaar bracht ik elke avond wel een paar uur in de muziekschool door."Lize slaagde onlangs voor haar artistieke toelatingsproef aan de LUCA School Of Arts - het gerenommeerde Lemmensinstituut in Leuven. "Ik kijk er ontzettend naar uit om daar te mogen beginnen. Mijn leraar viool vertrouwde me toe dat hij soms tien uur per dag oefent: een muziekinstrument beheersen vraagt veel zelfdiscipline, een groot geduld en doorzetting. Veel mensen onderschatten dat. Het is daarom ook belangrijk dat je een klik voelt met je leerkracht. Zo'n professionele muziekopleiding is immers best wel intens", zegt ze. "Ik luister in het dagelijkse leven ook wel naar pop maar heb een voorkeur voor filmmuziek. Klassieke muziek heb ik leren appreciëren door mama: zij zette in de auto altijd Klara op", vertelt Lize nog. "En ja, het gebeurt weleens dat vriendinnen me meevragen naar een feestje en dat ik dan vastzit aan een repetitie of concert. Soms wel frustrerend, maar dan denk ik er komen nog feestjes genoeg. Muziek is mijn passie, mijn leven."