Een hart voor de scouts. Zo kan je Alaïs Deman en Viktor Vandamme het best omschrijven. Viktor doorliep vanaf zijn zevende alle takken van Scouts Gulden Vlies uit Kortrijk en was er vijf jaar leider. Alaïs proefde op haar veertiende voor het eerst van de scouts en ook zij zat meerdere jaren in de leidingbende van Gulden Vlies. "De scouts, dat is meer dan gewoon een jeugdbeweging", vertelt Viktor. "Je leert er zó veel. Als lid is er het gegeven van socialisatie en vrienden maken, als leiding leer je vooral samenwerken. Je moet elkaars zwakke punten ontcijferen en compenseren, terwijl je de sterke moet gebruiken."
...

Een hart voor de scouts. Zo kan je Alaïs Deman en Viktor Vandamme het best omschrijven. Viktor doorliep vanaf zijn zevende alle takken van Scouts Gulden Vlies uit Kortrijk en was er vijf jaar leider. Alaïs proefde op haar veertiende voor het eerst van de scouts en ook zij zat meerdere jaren in de leidingbende van Gulden Vlies. "De scouts, dat is meer dan gewoon een jeugdbeweging", vertelt Viktor. "Je leert er zó veel. Als lid is er het gegeven van socialisatie en vrienden maken, als leiding leer je vooral samenwerken. Je moet elkaars zwakke punten ontcijferen en compenseren, terwijl je de sterke moet gebruiken." "Vooral het 'Jin'-jaar, het laatste scoutsjaar als lid, is magisch", weet Alaïs, die dit academiejaar afstudeerde. "Dan groeit iedereen naar elkaar toe en maak je vrienden voor het leven. We komen nog wekelijks met diezelfde vriendengroep samen en reizen ook samen. Ja, de scouts is echt een open gemeenschap." Het is dat gevoel van samenhorigheid dat Viktor en Alaïs zo verliefd maakte op de scouts. Het afscheid van Gulden Vlies viel hen dan ook behoorlijk zwaar. "Ik ben pas dit jaar gestopt bij Gulden Vlies", vertelt Viktor. "Het was een einde in mineur, ja. Door corona is een deel van de werking dit jaar weggevallen, ook al deden we online wel verder. Maar gelukkig maakte het kampgebeuren dat een beetje goed. Zelfs de bubbelregels vergalden het plezier allerminst." "Ik was er dit jaar niet meer bij", is Alaïs spijtig. "Ik had voor een Erasmusjaar gekozen in Denemarken. Helaas moest ik dat in maart vroegtijdig afbreken. Of ik dan mee op kamp ben geweest? Neen, dat zou onfair zijn geweest voor de huidige leiding. Op kamp gaan, dat moet je verdienen, door er iedere vergadering te zijn voor je groep." Gelukkig had corona ook nog wat positiefs in petto voor Alaïs en Viktor, want ze hadden plots zeeën van tijd om hun verhuis naar Spiere-Helkijn in alle rust te regelen. "Ik ben hier geboren en opgegroeid: het stond in de sterren geschreven dat ik er ooit zou komen wonen", glundert Alaïs. "Maar we misten wel iets in Spiere-Helkijn: een jeugdbeweging. Die was er al niet toen ik jong was, waardoor ik naar Kortrijk moest uitwijken." Het idee om in Spiere-Helkijn een scoutsgroep uit te bouwen, kreeg het duo dus al in maart. Maar pas toen Alaïs in contact kwam met Anne De Meester, een medewerkster van de vrijetijdsdienst in Spiere-Helkijn, ging de bal écht aan het rollen. "Ik vroeg Anne naar de bezigheden van de jongeren in de gemeente. Voor tieners boven de twaalf jaar was er weinig te doen. Ze bleef maar herhalen dat Spiere-Helkijn hen kwijtspeelde aan Avelgem, Zwevegem of Kortrijk. Op dat moment wist ik wat ons te doen stond." Na overleg met Viktor besloot het koppel de sprong te wagen. Een eerste oproep op sociale media maakte meteen enorm veel enthousiasme los bij de inwoners in Spiere-Helkijn. "Dat gaf ons echt een boost. We worden wekelijks gebeld door ouders die vragen wanneer de scoutsbeweging er komt en of hun kind er terecht kan." Na veel vijven en zessen was er op 12 september een eerste vergadering, in de Loods in Spiere. Daar konden enkele enthousiaste jongeren naar de plannen van Alaïs en Viktor luisteren. "Er waren slechts vijf mensen, maar we weten dat er meer interesse is, dus zullen we allicht nog wel eens bijeenkomen. Of dat fysiek is of online, zal afhangen van de evolutie van corona." "Gezellig was het wel", vindt Alaïs. "Het was eerst wat zoeken, maar nadien dronken we nog wat en kwam iedereen los. Er kwam een spervuur aan vragen op ons af. Vijf is misschien wat weinig, maar we zullen blijven flyeren. Er is ook een Facebookgroep in de maak." Voorlopig stelde de gemeente De Loods als scoutslokaal voor, maar op termijn zou een leegstaande feestzaal vlak bij café Diligence in Helkijn die functie overnemen. Naast De Loods zou men dan nieuwe scoutsgebouwen plaatsen. "Maar dat is nog toekomstmuziek", weet Viktor. "Die plannen liggen nog lang niet vast. Of we al weten wanneer de werking start? Nog niet helemaal. Maar we zullen ons vooral focussen op de oudere jaren, waarmee we tweewekelijks samen zullen komen. Met de jongeren onder veertien jaar zal dat één keer per maand zijn." "Dit wordt vooral een opstartjaar, waarin we vorm willen geven aan de leiding van de toekomst", besluit Alaïs. Op termijn zal de doorstroom hopelijk groot genoeg zijn om een volwaardige scoutsgroep te worden. Nu is het zaak om, als de coronapandemie opnieuw oplaait, geen voeling te verliezen met alle enthousiastelingen. In ieder geval doet de gemeente er alles aan om ons te helpen. Het komt goed. We hopen in oktober voor het eerst een echte werkingsdag te houden. " Wie interesse heeft om zich bij de nieuwe scoutsgroep aan te sluiten (zowel lid als leiding), kan Alaïs en Viktor contacteren via scouts.spierehelkijn@gmail.com.