Dat de bibliotheek succes zal boeken met de gerenoveerde leeszaal, lijdt geen twijfel. De sfeervolle herinrichting is echt wel om over naar huis te schrijven.
...

Dat de bibliotheek succes zal boeken met de gerenoveerde leeszaal, lijdt geen twijfel. De sfeervolle herinrichting is echt wel om over naar huis te schrijven."De leeszaal heeft een serieuze make-over ondergaan", aldus schepen Denolf. "De bestaande inrichting dateerde nog van toen het gebouw in 1992 afgewerkt werd. De ruimte werd door de gebruikers al een tijdje als niet meer eigentijds ervaren. En dus zijn we, met bibliothecaris Greta Naert als leading lady van het project, in actie geschoten. Wat er zoal gebeurd is? Het oude plafond en de voorbijgestreefde verlichting werden vernieuwd, er is een nieuwe donkere vloer gelegd en de muren zijn in het wit geschilderd.""Het eigentijdse meubilair dat we aangekocht hebben, springt meteen in het oog. De mooie meubelen brengen kleur in de leeszaal. Waar er vroeger aan lange tafels gezeten werd, zijn er nu verschillende mogelijkheden om je neer te vleien. We bieden sowieso tafeltjes met stoelen aan, maar ook een gemakkelijk zittende zetel voor één persoon en een wat lagere tweepersoonszetel. Plus: nog twee zitbanken met de opvallend hoge leuningen naar elkaar toe geplaatst. Ook de computertafels zijn nieuw, net als de kasten waarin de tijdschriften staan.""Het project is nog niet helemaal af, want er wordt nog een koffiemachine geïnstalleerd en we brengen straks wat frisse tinten aan op de witte muren. Ik hoop dat de lezers er zich snel zullen thuis voelen. De eerste reacties zijn alvast positief, wat ons uiteraard plezier doet. Ik wil nadrukkelijk iedereen bedanken die aan het welslagen van de grondige herinrichting heeft bijgedragen.""Even werd er overwogen om in de leeszaal ook een praathoek te voorzien, maar we zijn vrij snel van dat idee afgestapt", pikt bibliothecaris Greta Naert in. "We willen op de eerste plaats dat er in alle rust gelezen kan worden: boeken, kranten en tijdschriften. Wie dat wenst, kan er tevens het internet op. Later zullen we op een aantal plaatsen in de bibliotheek hoekjes creëren waar mensen wél wat kunnen bijpraten. Want we mogen de waarde van de bib als ontmoetingsplaats geenszins onderschatten. De stadsbibliotheek is zoveel meer dan een gebouw waar je boeken kunt lenen."Sowieso is het oudste deel van de bib na ruim vijfentwintig jaar uit de mode geraakt. Maar uiteraard kan niet alles ineens gerenoveerd worden, want dergelijke ingrepen kosten nu eenmaal geld.Toen begin jaren negentig de bibliotheken van 't Centrum, het Vermeylenfonds en het Willemsfonds tot één stadsbibliotheek dienden samen te smelten, was er geen geschikt gebouw voor de eengemaakte bib voorhanden. En dus werd er gekozen voor het optrekken van een nieuwbouw in het centrum van de stad. De rustige, groene omgeving van het domein Ravenhof was de ideale locatie. Architect Luc Dedeyne zorgde voor de plannen en in april 1991 vond de eerstesteenlegging plaats. In het najaar van 1992 was het nog stressen om het gebouw tijdig af te krijgen, maar eind goed, al goed: half december werden de 23.000 boeken overgebracht en op 23 december gingen de deuren voor het lezerspubliek open. Pas op 12 oktober 1993 gebeurde de officiële opening.Sneller dan verwacht, bleek het gebouw te klein te zijn voor de almaar groeiende collectie van boeken plus het audiovisuele aanbod. En dus werd een uitbreiding onvermijdelijk. Het ontwerp was dit keer van de hand van architect Rik Verlinde. Hij bedacht een laagbouw van 600 m², vooral bestaande uit glas en beton en gedeeltelijk verzonken in de grond. De aanbouw werd via een brede gang met de achterzijde van het oorspronkelijke gebouw verbonden. Het bouwproject ging van start in maart 2004 en de nieuwe ruimte werd officieel in gebruik genomen in februari 2005.