"Sinds de lockdown heb ik al veel binnen gezeten, maar nog geen minuut stilgezeten. Ik ben als leraar direct gestart met het geven van livelessen. Dat verloopt redelijk efficiënt, maar is compleet anders. Ik mis het sociale contact met mijn leerlingen en mijn collega's. Ik mis de school. Ik hoop dat alles weer snel normaal wordt."
...

"Sinds de lockdown heb ik al veel binnen gezeten, maar nog geen minuut stilgezeten. Ik ben als leraar direct gestart met het geven van livelessen. Dat verloopt redelijk efficiënt, maar is compleet anders. Ik mis het sociale contact met mijn leerlingen en mijn collega's. Ik mis de school. Ik hoop dat alles weer snel normaal wordt."Begin 2006 werd Geert Barbry scheidsrechter in de hoogste afdeling van de Belgische voetbalcompetitie. Hij bleef dat enkele jaren doen. "Dat is echter 30 kilogram geleden", geeft hij ruiterlijk toe. "Momenteel sta ik fysiek niet op punt. Ik moet afslanken en wil er écht werk van maken." "Kun je zijn buikje niet weg-Photoshoppen?" plaagt dochter Fien haar vader, terwijl we de foto nemen. "Ik zal zélf wel iets aan mijn gewicht doen", reageert Geert. "Ik besef er de noodzaak van. Ik had het jaar nochtans goed ingezet en was vóór de lockdown zo'n 10 kilogram kwijt. Maar in de coronaperiode is het beginnen te verwateren om op mijn lijn te letten. Ik zal me herpakken. Ik wil werken aan mijn fysieke paraatheid.""Sinds ik gestopt ben met fluiten, heb ik niet veel contact meer met de scheidsrechterswereld. Ik ben er trots op dat ik bereikt heb wat ik wou: arbiteren op het hoogste niveau. Het is een mooie tijd geweest. Het doet me deugd dat ik naar alle clubs mag terugkeren en alle spelers in de ogen kan kijken. Ik was altijd rechtdoorzee. Ik probeerde in de geest van de wedstrijd en met een soort natuurlijk gezag de matchen te leiden.""De coronacrisis voelt aan als een nare droom. Ik ben doorgaans positief en optimistisch ingesteld, maar zeker nu ook realist. De huidige situatie zal zich niet vlug volledig herstellen. In de week waarin de lockdown startte, had ik tickets om op maandag 9 maart de wedstrijd Lens-Orléans in de Franse voetbalcompetitie bij te wonen. Toen ik 's middags het nieuws kreeg dat de match achter gesloten deuren gespeeld zou worden, was ik verontwaardigd. Ik zag op dat moment de ernst van de situatie nog niet in. Als ik nu op die periode terugblik, is dat met een gevoel van ongeloof. We zitten al sinds 13 maart in onze bubbel en nog altijd is er geen volledige duidelijkheid over waar dit eindigt. Ik hoop dat we hier goed uitkomen en dat veel sectoren zich zullen kunnen herpakken. Ik denk vooral aan de winkels, de horeca en bedrijven die het zwaar te verduren krijgen.""Er valt veel minder te genieten dan anders. Tal van dingen mag je niet doen. Niet quizzen, niet gaan kaarten, geen weekendje eropuit. Ook de sportcompetities liggen stil. Ik had plannen om dit jaar een paar keer naar voetbalwedstrijden in de Engelse Premier League te gaan kijken en nog wat andere sportmanifestaties bij te wonen, maar helaas is dat uitgesloten. Terecht, want gezondheid is nu de eerste prioriteit.""Ik zoek alternatieven om mijn tijd zinvol te besteden. Ik heb net een online wielerquiz georganiseerd met ruim 60 deelnemende teams. Ook zijn er verbouwingswerkzaamheden aan de gang aan mijn ouderlijk huis. Niet dat ik zelf op de werf sta, maar alles moet gecoördineerd worden.""Een juiste aanpak van de coronacrisis is belangrijk en het stoort me als ik merk dat de politici de bal misslaan. Ik heb me vreselijk geërgerd aan die fameuze persconferentie van de Nationale Veiligheidsraad 's avonds laat. De manier waarop er toen gecommuniceerd werd, was puur amateurisme. Ik mis iemand die boven de partijpolitiek uitstijgt.""Ik volg de actualiteit op de voet, zeker in deze periode. Aanvankelijk verslond ik alles wat over Covid-19 verscheen, maar geleidelijk heb ik die hunker naar nieuws wat losgelaten. Ik volg ook de lokale politiek en moet eerlijk zeggen dat Torhout de coronacrisis goed aanpakt. Mijn ouders verblijven beiden in het plaatselijke woonzorgcentrum en niettegenstaande alle moeilijkheden en beperkingen vind ik dat de communicatie feilloos verloopt. Ik hoop dat het zo blijft. Ik heb enorm respect voor de mensen in de zorgsector die in de frontlinie staan.""Ik heb het moeilijk met de negatieve houding van bepaalde personen. Ik ben iemand die de ander probeert te behandelen zoals hij of zij is. Zonder vooroordelen. Bij mij krijgt iedereen gelijke kansen. Maar schop niet tegen mijn schenen! Ik laat me niet doen.""Ik ga supergraag op reis. Ik hou van een buitenlandse trip, maar ook een weekendje in eigen land trekt me aan. Vorig jaar zijn we met de auto door Zuid-Engeland gereden. Van plaats naar plaats. Dat was zalig. Jammer genoeg denk ik dat er dit jaar niet veel reizen zal inzitten. Dat vervelende virus is nog lang niet van de baan, wees maar zeker. We zullen er nog geruime tijd de nare gevolgen van blijven ondervinden.""Je vraagt naar mijn culinaire specialiteiten? Ik zal je moeten teleurstellen. Helaas ben ik een regelrechte kluns in de keuken. Ik sta bijna nooit aan het fornuis. Het koffiezetapparaat ken ik nog net, maar voor de rest heb ik weinig verstand van wat er zich aan het aanrecht afspeelt. Een ei bakken, iets opwarmen en spaghetti koken, zouden eventueel nog wel lukken, maar voor de rest zijn het vooral mijn huisgenoten die in de potten roeren. Ze hebben aan mij weinig assistentie.""Vlees, vis, groenten en pasta? Er zijn weinig dingen die ik niet lust of die ik mijd. Maar zoals eerder gezegd, zal ik mijn levensstijl en eetgewoonten drastisch moeten aanpassen om af te vallen. Ik dien dringend gezonder te leven. Eenmaal de lockdown voorbij is, heb ik geen excuses meer. Dan moeten de kilo's er snel afvliegen."