Laatste evacuatieoefening voor brandweerman Marnix Deroo

Marnix Deroo: “Ik had het soms moeilijk toen ik na een zware oproep terugkeerde naar de brandweerkazerne.” © NS
Nele Sabbe
Nele Sabbe Medewerker KW

Marnix Deroo (65) gaat eind deze maand na 47 jaar trouwe dienst bij de brandweer van Wingene op pensioen. Het brandweerkorps liet dit niet zomaar voorbijgaan en organiseerde een evacuatieoefening in recreatiebad de Alk, waar Marnix nog voor één keer de oefening in goede banen mocht leiden.

“Toen ik de leeftijd van 18 jaar bereikte, werd ik brandweerman”, vertelt Marnix. “Mijn vader en broer zaten al in het korps en zo kreeg ik al vlug de smaak te pakken. Intussen is mijn zoon Sam ook brandweerman. In het jaar 1996 werd ik korpsoverste en vijf jaar geleden gaf ik die functie door aan luitenant Johny Verfaillie.”

“Nu is het echt definitief voorbij en stop ik volledig bij de brandweer van Wingene. Ik beleefde er een carrière van 47 jaar en maakte heel veel mee. De beginjaren, in de jaren 1976, waren de drukste jaren. We kenden toen een droge zomer met tal van branden en iets later was een pyromaan in Zwevezele heel actief in de weer. Door de jaren heen, kende ik een grote evolutie en nu blijkt dat de tijden niet zo heel veel veranderd zijn. De mensen achter de oproepen daarentegen wel.”

“Een brandweerman beleeft dan ook heel veel diversiteit bij een oproep en iedere oproep kent een verhaal. Meestal gaat het over een brand, maar een oproep met stormschade of een verkeersongeval hoort er ook bij. Ik had het soms moeilijk toen ik na een zware oproep terugkeerde naar de brandweerkazerne. Maar gelukkig stond er telkens een team klaar om te luisteren. Heel vaak moesten wij elkaar bemoedigen en troosten. Een goede brandweerman kent zijn gevoelens, maar moet het verdriet toch kunnen loslaten. Het is altijd eenvoudiger om mensen te helpen, dan zelf geholpen te moeten worden.”

Nepoproep

Voor Marnix is de tijd rijp om afstand te nemen van de brandweer. Dit alles ging gepaard met een verrassing van formaat.

“Het vuur zit nog in mij, en ik ben nog niet uitgeblust. Toch stop ik ermee en ik heb het volste vertrouwen in de huidige ploeg. Het is een sterke, jonge en dynamische ploeg. Ik had al enige vermoeden dat er een verrassing op til was, maar ik wist niet goed wat. Op dinsdagvond 10 mei kreeg ik om 19.45 uur een oproep dat er brand was in recreatiebad de Alk. Ik snelde naar de brandweerkazerne en bij aankomst merkte ik al vlug op dat het om een nepoproep ging. Het ging om een grote evacuatieoefening met alles erop en eraan. Ik mocht voor één keer nog de leiding nemen en dit liet mij niet onberoerd. Na de oefening vond er een afscheidsfeestje plaats aan de kazerne”, besluit Marnix.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.