Sinds de jaren '40 is de KWB van Wingene een vaste waarde in het verenigingsleven. De start verliep eerder moeizaam, maar jaar na jaar groeide het ledenaantal en de vereniging kwam graag naar buiten. Die bloeiende succesjaren zijn voorbij. Huidig voorzitter Pierre Sengier (60) vertelt wat meer: "Veel geschriften over de precieze start van de KWB van Wingene zijn er niet terug te vinden. Het blijkt dat in het jaar 1941 de KWB boven de doopvont gehouden werd ten huize van E. H. Decadt in de Zandbergstraat."
...

Sinds de jaren '40 is de KWB van Wingene een vaste waarde in het verenigingsleven. De start verliep eerder moeizaam, maar jaar na jaar groeide het ledenaantal en de vereniging kwam graag naar buiten. Die bloeiende succesjaren zijn voorbij. Huidig voorzitter Pierre Sengier (60) vertelt wat meer: "Veel geschriften over de precieze start van de KWB van Wingene zijn er niet terug te vinden. Het blijkt dat in het jaar 1941 de KWB boven de doopvont gehouden werd ten huize van E. H. Decadt in de Zandbergstraat.""Door de oorlogsjaren verliep de start moeizaam. Men telde toen 16 leden. De eerste voorzitter was Remi Kindt. Daarop volgden tal van voorzitters en ik werd voorzitter in 1993. Het ledenaantal klom de hoogte in, met een recordaantal van 400 leden. De leeftijd varieerde tussen de 20 en 80 jaar.""De doelstelling binnen de KWB was eenvoudig: binnen de christelijke arbeidersbeweging wilde men de leden een leuke en zinvolle tijdbesteding aanbieden. De vergaderingen waren vroeger enkel voor de mannen, maar daar kwam snel verandering in. De evolutie bracht activiteiten voor het gezin, dus zowel voor de man als de vrouw. Een activiteit kon samen met de partner beleefd worden.""Wanneer het jaarprogramma in elkaar gestoken werd, hadden wij telkens oog voor sportieve en ontspannende activiteiten, aangevuld met actuele voordrachten. We maakten er werk van om jonge gezinnen aan te spreken en nieuwe leden warm te maken. Dat was een moeilijke taak. De twijfel sloeg toe rond het bestaan van de KWB..."Pierre Sengier was al 26 jaar voorzitter. Het was zijn doelstelling om zijn taak als voorzitter door te geven. Maar men vond geen opvolger en dat vindt hij spijtig. "Tijdens mijn voorzitterschap ging er enorm veel tijd naar de KWB. Er moest van alles geregeld worden. Ik stelde voor om het voorzitterschap door te geven, maar er stelde zich niemand kandidaat. Daarbij kwam nog het probleem rond het dalende ledenaantal. Bij activiteiten kwamen er niet genoeg leden af en zo ging de bal aan het rollen.""In de laatste bestuursvergadering hielden wij een stemming. Onze ploeg met 13 bestuursleden besloot gezamenlijk om een stop in te lassen bij de KWB. Ik had het graag anders gezien, maar goed. Wat voor zin heeft het om je werk te steken in iets dat geen voldoening meer schenkt. De jeugd vindt de KWB een verouderde vereniging, het is moeilijk om jonge mensen aan te spreken en als we geen jongeren hebben, is er geen toekomst. We beleefden tal van mooie jaren en de mooie herinneringen blijven. Er is voor alles een begin, maar ook een einde", besluit Pierre. (NS)