KW hielp al 48 dieren aan een thuis, maar Bo wacht nog altijd op zijn gouden mandje

Annelies Nollet

Zondag is het Werelddierendag. Het ideale moment om jouw huisdier eens extra te verwennen. Helaas hebben niet alle viervoeters zoveel geluk. Daarom zetten we met De Krant van West-Vlaanderen elke week een dier in de kijker dat op zoek is naar een nieuwe thuis. Op die manier vonden al 48 dieren een warme mand. Anatolische herder Bo was helaas niet bij de gelukkigen. Hij verblijft al twee jaar in het asiel van Zwevegem. Medewerkers en vrijwilligers doen nu een ultieme oproep: “Iemand moet toch plaats hebben voor hem?”

Sinds begin dit jaar gaat De Krant van West-Vlaanderen elke week op zoek naar een baasje voor een beestje. Mét succes. Al twintig katten, zestien honden, een paard, een pony, een koningspython, twee ratten, een baardagaam, twee hanen, vijf kippen en twee papegaaien passeerden al de revue. Op een drietal uitzonderingen na, vonden die ondertussen allemaal een warm nest.

Een van die uitzonderingen is Bo. Bo was het allereerste asieldier dat in onze krant op zoek mocht naar een thuis, maar tot nog toe zonder succes. “Daarom willen we voor Werelddierendag nog eens een ultieme oproep voor hem doen”, aldus Veerle Debaillie van dierenasiel De Leiestreek waar Bo verblijft. “In veel andere asielen had hij waarschijnlijk al lang een spuitje gekregen, maar wij blijven hoop koesteren.”

Waakhond

Bo verblijft al meer dan twee jaar in het asiel, dat is bijna de helft van zijn leven. In die tijd werd hij de absolute favoriet van heel wat vrijwilligers. “Anatolische herders komen oorspronkelijk uit Turkije. Daar worden ze vandaag nog steeds gebruikt om grote kuddes schapen en geiten te beschermen tegen roofdieren. De meeste onder hen zijn, net zoals Bo, goede waakhonden”, weet vaste vrijwilliger Bert Feys (66). Hij bouwde de afgelopen jaren een unieke band op met Bo. “Wist je dat ze het zelfs kunnen halen van een beer? Het zijn echt geweldige honden!”, klinkt het enthousiast.

Maar net daar zit ook een beetje het probleem. “Bo is in de eerste plaats een heel lief dier naar mensen toe, zelfs vreemden”, benadrukt Veerle. “Hij houdt enorm van knuffels en zal een fantastisch maatje zijn om gezellig mee op de zetel of voor de open haard te liggen. Hij speelt ook heel graag buiten. Maar met andere dieren kan hij niet om. Dan komt zijn instinct boven. En aangezien hij 50 kilo weegt, heb je dan als baasje niet veel meer in te brengen. Je kan dus niet met hem gaan wandelen, niet gezellig op een terrasje zitten of een babbeltje doen in de hondenweide. Bo heeft een grote tuin nodig, helemaal voor hem alleen, waar hij niet uit kan ontsnappen.”

Instinct

Sommige mensen slaan dat advies in de wind en proberen Bo toch te adopteren. Maar dat laten de medewerkers van het asiel niet toe. “We weten dat mensen het goed bedoelen. Ze hebben medelijden omdat Bo hier al zo lang zit en denken dat het wel zal lukken. Maar dan moet ik eerlijk zijn. Bo heeft al een andere hond dood gebeten en als hij de kans krijgt, zal hij dat opnieuw doen. Dat klinkt heel hard, maar we willen de mensen niet voorliegen.” Toch gelooft Veerle dat er ergens een plek moet bestaan voor Bo. “Zijn waakinstinct moet toch ergens van pas komen? Op een bedrijventerrein misschien? Waar hij elke dag wat mensen kan begroeten en ‘s nachts de boel kan bewaken?”

Dierenasiel De Leiestreek maakt er een punt van om gezonde dieren niet te laten inslapen. “Als we geen thuis voor hem vinden, zal hij de rest van zijn leven hier moeten slijten”, verzucht Veerle. “Onze vrijwilligers zullen er alles aan doen om het hem aangenaam te maken, maar elke hond verdient toch een warme mand?”

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Intussen heeft Bo een warme thuis gevonden. Lees er hier meer over.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.