Stel: tijdens een fikse wandeling doorheen de stad moet je dringend naar het toilet. Zomaar een horecazaak binnen stappen om te vragen of je even naar het toilet mag, dat durf je niet... Dan bieden de openbare toiletten van Kurt Van Eyck soelaas. Drie jaar geleden nam hij een bestaande concessie over en ondertussen telt het geheel zeven concessies met een achttal mensen die de openbare toiletten bemannen, onder wie Kurt zelf. "Ik belandde 20 jaar geleden aan de kust door de liefde te volgen. Mijn vrouw is van Oostende. Ik heb nog geen moment spijt gehad van mijn keuze", vertelt de uitgeweken Antwerpenaar.
...

Stel: tijdens een fikse wandeling doorheen de stad moet je dringend naar het toilet. Zomaar een horecazaak binnen stappen om te vragen of je even naar het toilet mag, dat durf je niet... Dan bieden de openbare toiletten van Kurt Van Eyck soelaas. Drie jaar geleden nam hij een bestaande concessie over en ondertussen telt het geheel zeven concessies met een achttal mensen die de openbare toiletten bemannen, onder wie Kurt zelf. "Ik belandde 20 jaar geleden aan de kust door de liefde te volgen. Mijn vrouw is van Oostende. Ik heb nog geen moment spijt gehad van mijn keuze", vertelt de uitgeweken Antwerpenaar. Kurt is elke dag te vinden ter hoogte van het openbaar toilet aan het Klein Strand. "Mijn schoonmama, die ondertussen 84 is, staat nog steeds aan de toiletten op het strand ter hoogte van de IJzerstraat. Een drietal jaar geleden werd ze ziek en nam ik het even van haar over. Dat beviel me wel. Ik had behoefte aan wat rust en kalmte in mijn leven."Voor Kurt de toiletconcessie in handen kreeg, ging hij door een helse periode. Jaren van hard werken eisten zijn tol. Kurt kreeg een burn-out en raakte verslaafd aan alcohol. "Ik heb altijd jobs gehad in een leidinggevende functie. Ik genoot een koksopleiding en kwam op jonge leeftijd al in de horeca terecht. Ik groeide door en werd horecadirecteur bij Bellewaerde Park in Ieper. Ik oefende die job vier jaar uit tot een Franse holding de uitbating overnam. Ik heb die job supergraag gedaan, maar het woog zwaar door. In het hoogseizoen werkte er 300 man voor mij, dat was niet niets. Aansluitend begon ik als directeur bij de vakantieclub Floreal in Nieuwpoort. Ook daar werkte ik vier jaar hard en veel. Toen al zat ik dicht tegen een burn-out aan. Daarna startte ik winkels op in België voor Albert Heijn. Ik startte zo enkele jaren geleden de winkel op in Bredene. Door al dat harde werk kwam ik in een zware burn-out terecht."Alsof de burn-out niet voldoende was, greep Kurt naar de fles. "Ik kwam in een depressie terecht en raakte echt de bodem van mijn bestaan. Ik kwam mezelf tegen en liet me opnemen. Gelukkig heb ik al die tijd kunnen rekenen op de steun van mijn lieve echtgenote. Ik weet niet wat er zonder haar gebeurd zou zijn. Die burn-out heeft me doen inzien dat er meer is in het leven dan werken. Ik raakte van mijn alcoholverslaving af en kon weer vooruit kijken. Toen ik drie jaar geleden de kans kreeg om de concessie van de openbare toiletten over te nemen, heb ik die met beide handen gegrepen. Ik wou die laatste werkjaren op een rustige manier doorbrengen", vertelt Kurt. Oostende telt acht openbare toiletten: een containerbouw op de Oosteroever en aan het Klein Strand en vaste constructies ter hoogte van de Kapellebrug, het strand aan de IJzerstraat en aan het Kursaal, het aquarium, aan het Marie-Joséplein en eentje in Mariakerke. Het toilet ter hoogte van de Parijsstraat zit niet in Kurt's concessie. "Onze medewerkers betalen een kleine bijdrage, zodat ik uit de kosten kom en de rest mogen ze houden. Op een kalme dag gaat het al snel over een honderdtal bezoekers. Op drukke hoogzomerdagen komen zeshonderd bezoekers of meer over de vloer. Voor een toiletbezoek betaal je 50 cent. Dat is al jaren een onveranderd bedrag", aldus Kurt. Ook tijdens de coronalockdown bleven de openbare toiletten open. "De stad was vragende partij om de toiletten te openen, omdat er geen enkele horecazaak open was. Met veel burgerzin hebben we de toiletten opengesteld. Ondertussen draaien we weer op volle toeren. Na elke bezoek wordt het toilet ontsmet en er is handgel voorzien. Ondertussen kan je ook elektronisch betalen via de gsm, dat zorgt ervoor dat we het kleingeld minder moeten aanraken. Ik ben hier graag en als mijn gezondheid het toelaat, zie ik mij hier wel zitten tot het einde van mijn loopbaan", besluit Kurt. Schoonmoeder Therese Schelck is 84 jaar, maar nog zo fris als een vis. Therese werd geboren in Brugge, maar koos er 48 jaar geleden voor om zich in Oostende te vestigen. "Ik heb bijna mijn hele leven in de horeca gewerkt. Het is een zware stiel, maar het heeft me jong gehouden", lacht Therese. Zeven jaar geleden vroeg de toenmalige wc-dame van de toiletten op het strand ter hoogte van de IJzerstraat of ze haar taak wou overnemen. Therese was toen al 78. "Ik heb geen moment getwijfeld. De eerste vier jaar deed ik dat op zelfstandige basis, maar toen nam Kurt de exploitatie van de toiletten over en zo zit ik hier nu voor hem. Weet je, stilzitten is niet aan mij besteed. Ik zou de muren oplopen als ik elke dag binnen zou zitten. Ik heb al altijd graag onder de mensen gekomen en hier kom ik heel wat mensen tegen. Ik heb dat sociaal contact nodig. Mijn voornaamste taken? Eigenlijk moet ik er gewoon voor zorgen dat de mensen naar een proper toilet kunnen gaan. Op zomerse dagen kan het wel heel druk worden. Dan ben ik blij dat ik thuis ben na een lange drukke dag. Maar elke morgen ben ik blij als ik weer naar hier kan komen. Hoe lang ik hoop dit vol te houden? Minstens tot ik 90 ben", besluit de kranige dame.