Kunstenaar vereeuwigt de visserijziel van de Oostendse Vuurtorenwijk met spuitbus

De kunstenaar bij zijn nog kunstwerk 'D'Ostênsjhe Visjherie'. © ML
Redactie KW

In de schaduw van de St.-Antoniuskerk op de Oostendse Vuurtorenwijk was kunstenaar Siegfried Vynck (40) de voorbije week actief met borstels en spuitbussen. Zijn streetart is een ode aan de Oostendse visserij.

“In feite kadert een en ander binnen het Europes kunstproject ‘Memory of Water’ (www.memoryofwater.eu ) dat door corona grotendeels on hold werd gezet”, vertelt Siegfried. “Oorspronkelijk was het de bedoeling dat ik binnen dat internationale project als een van de zes lead-artists mee zou werken.”

“Uiteindelijk heb ik twee werken kunnen realiseren: op de scheepswerven in het Poolse Gdansk en in het Griekse Levadia. Doordat er tijd vrijkwam, kon ik me engageren om een project dat spoort met de filosofie van ‘Memory of Water’ uitvoeren in eigen stad . Dat kon in samenwerking met de Oostendse cultuurdienst.”

Na wat research en een ontwerpvoorstel kon Siegfried aan de slag op de 20 meter lange en 3 meter hoge blinde zijmuur van een school op het plein.

Nostalgie

Mijn streetartwerk ‘D’Ostênsjhe Visjherie’ is een nostalgische kijk op de glorieuze Oostendse visserij van de voorbije eeuw. “Ik heb me daarbij gebaseerd op veel foto’s van de beeldbank van de stad, van heemkring De Plate, Facebook…”

Toch is het werk niet fotorealistisch: “Ik ben geen portrettist en al zeker niet op een oude muur. Die is zo woest als de zee zelf, waarop het erg moeilijk schilderen is. Ik had dus eerder een synthese voor ogen van karakteristieke gezichtsfragmenten uit diverse foto’s, zonder daarbij de ziel van de afgebeelde vissers(vrouwen) te verloochenen.”

Naast die typische visserskoppen zien we ook een Oostendse tweemastsloep, de tweede vuurtoren en een rijk gamma gepresenteerde Noordzeevis en schaaldieren.

Privésfeer

Zelf omschrijft Siegfried dit werk als graffiturisme: “Omdat het uitgevoerd is in de openbare ruimte met verf en spuitbussen. Maar naast het figuratieve en die collage van beelden hecht ik ook veel belang aan de abstracte kleurvlakken die vooral in het decor oplichten als grafische abstractie.”

En hoewel van de kunstenaar nog twee werken te zien zijn in het kader van vroegere Crystal Ship-edities noemt hij zich eerder een kunstenaar met als favoriete medium de spuitbus. “De meeste van mijn werken horen tot de privésfeer en zijn te zien op tuinmuren, kinderkamers, traphallen…”

De reactie van de passanten stemmen de kunstenaar erg blij. De wijkbewoners appreciëren zijn werk en herkennen er de maritieme geschiedenis van hun sterk vissersgebonden wijk in. Met Open Monumentendag passeren de gegidste wandelingen door de Opex ook langs het nog verfnatte kunstwerk.

(ML)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.