Gerarda Devolder werd op 23 juli 1920 in Rumbeke geboren. In 1933 verhuisden haar ouders naar Izegem, naar de wijk De Mol, waar ze trouwens nu nog altijd woont. "Al 70 jaar woon ik in mijn eigen huisje in de Olmenstraat", zegt Gerarda. "In 1947 trouwde ik met Marcel Lisabeth die in 1962 overleed. Toen stond ik er even alleen voor. Negen jaar later trouwde ik met mijn tweede man Joseph Termote, die ondertussen al 20 jaar geleden gestorven is."
...

Gerarda Devolder werd op 23 juli 1920 in Rumbeke geboren. In 1933 verhuisden haar ouders naar Izegem, naar de wijk De Mol, waar ze trouwens nu nog altijd woont. "Al 70 jaar woon ik in mijn eigen huisje in de Olmenstraat", zegt Gerarda. "In 1947 trouwde ik met Marcel Lisabeth die in 1962 overleed. Toen stond ik er even alleen voor. Negen jaar later trouwde ik met mijn tweede man Joseph Termote, die ondertussen al 20 jaar geleden gestorven is."Gerarda werkte van jongs af als schoenstikster, zoals zovele meisjes in die tijd in de schoenenstad Izegem deden. Voor schoenfabrieken die sommigen onder ons nog herinneren: Joseph Supply op de Grote Markt en Desmet in de Krekelmotestraat. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, moest ze soms bottines stikken voor de Duitsers en de Engelsen... "Voor iedere soldaat die passeerde", zei ze ooit in een interview.Gerarda woont nog alleen in haar kraaknet huisje in een zijweg van de Olmenstraat. "Me wassen en kleden, doe ik nog altijd zelf", zegt ze. "En wees gerust, ik kan nog zonder problemen overal goed aan... (lacht). Mijn kleindochter Severine woont hier aan de achterkant van mijn woning en doet mijn boodschappen en kookt regelmatig een potje lekker eten voor mij. Al maak ik af en toe ook zelf nog iets klaar. Mijn dochter Christiane springt hier ook regelmatig binnen en steekt ook een handje toe als dat nodig is. Maar ik doe nog heel veel dingen zelf. Tot voor de corona-lockdown ging ik nog één keerper maand kaarten in de wijk. Ik ben een felle kaarter en dat zullen mijn tegenstanders wel weten."Gerarda's geheim om 100 jaar te worden? "Er is geen geheim", vervolgt ze. "Alleen gezond leven, veel en hard werken. En je moet vooral niet zagen en fretten, dat is de sleutel van een lang leven!"Breien leerde Gerarda van haar eigen moeder en van de nonnen op school. "En ik brei nog altijd", zegt ze. "Sinds 2016 mutsen en sjaals voor Televestiaire Roeselare, waar ik sindsdien vrijwilliger ben. Ik brei dus voor het goede doel, voor mensen die het écht nodig hebben en die 'breisels' aan een goedkope prijs kunnen kopen. Ik doe dit voor Televestiaire in de Noordstraat in Roeselare omdat mijn dochter Christiane, die bij de politie werkte, Linda Vandewynckele leerde kennen die coördinator is van Televestiare.""Gerarda is uiteraard de oudste van onze 33 vrijwilligers", zegt Erik Vantomme, secretaris van Televestiaire. "We hebben de gewoonte al onze vrijwilligers een stuk taart te bezorgen als ze jarig zijn. Maar bij Gerarda is dat nu een heel uitzonderlijke verjaardag. En ze breit trouwens fantastisch mooie mutsen en sjaals. Vier jaar geleden kwam ze onze werking versterken. Sindsdien levert ze minstens om de twee weken een zak af met afgewerkte sjaals en mutsen voor de mensen die we helpen. Echt topwerk. We vonden het dan ook maar gepast dat we Gerarda voor haar 100ste verjaardag een boeketje bezorgden."