Lees de verhalen van alle Kraks van West-Vlaanderen op www.KW.be/krak2019

"Toen ik de brief las dat ik Krak van Brugge was, was ik eventjes van mijn melk", bekent Loes Govaert. "Mijn man keek glunderend naar mijn reactie! Ik had nooit gedacht dat ik zou winnen, ik was al verbaasd dat ik genomineerd was. Ik vermoedde dat Zarra Neyrinck met die eer zou gaan lopen. Ik gunde het haar ook van harte, want haar project de knikjesstraat is zo hartverwarmend en een mooi initiatief dat de verzuring tegengaat."

"Blijkbaar heeft mijn blog over mijn borstkanker (twentyeightblog. home. blog) toch heel wat mensen geraakt."

"Het is een hele eer om Krak van de provinciehoofdstad te zijn. Het is geenszins mijn bedoeling om een populaire blogster te worden. Ik weet niet eens hoeveel mensen mijn blog lezen. Als ik enkele mensen kan helpen, die met vragen over borstkanker zitten, ben ik heel tevreden. Ik heb al veel reacties gekregen op mijn blog, ook vele private vragen over mijn ervaring als kankerpatiënte. Vrouwen met borstkanker willen weten hoe ik bepaalde zaken heb aangepakt."

"Bij mij sloeg op 11 oktober 2018 het noodlot toe. Tijdens het douchen voelde ik een knobbeltje aan mijn borst. De diagnose van mijn arts was onverbiddelijk het ging om een kwaadaardig gezwel, de meest agressieve vorm van borstkanker. Om het verloop van mijn ziekte en mijn behandeling tot in de details te kunnen bijhouden, ben ik gestart met een blog voorzien van confronterende foto's. Over de eerste chemo, het afscheren van mijn lange haren, mijn borstamputatie vorige zomer..."

Vooral voor mezelf

"Eerlijk gezegd, ik deed het aanvankelijk vooral voor mezelf: ik wou niet altijd hetzelfde verhaal herhalen, telkens als iemand mij vroeg hoe het met mij was. Tegelijkertijd wou ik vanuit mijn persoonlijke ervaring de mensen informeren en sensibiliseren: het is belangrijk om goed naar je lichaam te kijken en te voelen..."

"Intussen is de behandeling afgelopen en ben ik gezond verklaard! Ik ben sedert november opnieuw halftijds aan het werk als general manager bij hotel Ibis in De Haan. Ik kon mijn job van vroeger terug oppikken, parttime, samen met de persoon die mij tijdens mijn ziekteverlof verving."

"Ik ben blij dat ik opnieuw in een werkritme zit, hele dagen thuis zitten is niks voor mij. Dan voel ik mij zo nutteloos. Na 2,5 dagen werken krijg ik op donderdagavond wel een klopje. Dan moet ik rusten, het is een kwestie van langzamerhand weer opbouwen. Op sommige momenten denk ik dat ik alles weer aankan, maar je lichaam geeft andere signalen. Maar het gaat goed met mij!"

"Er liggen nog enkele uitdagingen te wachten. Een tepelreconstructie en de verwijdering van mijn eierstokken. Want, net als vijf van de zeven leden in ons gezin, ben ik drager van het gen dat ervoor zorgt dat wij 80% risico op borstkanker én kanker van de productieve organen hebben. Ik heb nog een kinderwens en wil pas nadien mijn eierstokken laten verwijderen. Als ik een kind krijg, zal hij of zij zich op zijn 18de moeten laten testen. Maar ik vertrouw erop dat de wetenschap over 20 jaar veel verder staat!"

BIO

Loes Govaert

Privé

Loes Govaert is geboren op 26 juli 1990 in Brugge. Ze is de dochter van Katrien De Meulenaere en Geert Govaert. De jongste in een gezin met vijf kinderen. Loes is de zus van Klaas, Fien, Jos en Toon. Getrouwd met Tim Neels. Woont in Christus-Koning.

Carrière

Studeerde aan de hotelschool Ter Duinen in Koksijde en nadien van 2009 tot 2012 hotelmanagement in VIVES. Werkt sinds november opnieuw deeltijds als general manager in hotel Ibis in De Haan.

Hobby's

Crossfit en restaurantjes testen in Brugge. Blogt over haar borstkanker. Heeft twee katten: Amedee en Berlioz.

"Minstens één keer per maand zal ik nieuwe informatie delen"

Oe is 't?

"Heel goed. De behandeling is voorbij, binnenkort krijg ik een tepelreconstructie. Omdat nogal wat lezers van mijn blog vroegen hoe het met mij gaat, sinds het beëindigen van de therapie, ben ik van plan om mijn blog voort te zetten. Minstens één keer per maand zal ik nieuwe informatie delen. Veel lezers hebben vragen hoe je leven voortgaat na een succesvolle behandeling. Hoe je weer de draad opneemt na je ziekte. Of het lukt om weer aan het werk te gaan."

Je hebt ook een kinderwens?

"Ja. Al moet ik realistisch zijn en beseffen dat, zoals bij vele mensen, er de kans bestaat dat dit moeilijker zal gaan. Ook moet er minimum twee jaar tussen de diagnose en de zwangerschap zitten."

Ben je tevreden over je blog?

"Ja, die heeft al iets positiefs opgeleverd. Ik mocht vorige herfst spreken op de Bra Day (breast reconstruction awareness) in het AZ Sint-Lucas. Op de receptie achteraf hebben mensen mij aangesproken en gezegd dat die blog hen geholpen heeft. Dan merk je dat zo'n initiatief effectief een verschil kan maken."

(SVK)

Lees de verhalen van alle Kraks van West-Vlaanderen op www.KW.be/krak2019"Toen ik de brief las dat ik Krak van Brugge was, was ik eventjes van mijn melk", bekent Loes Govaert. "Mijn man keek glunderend naar mijn reactie! Ik had nooit gedacht dat ik zou winnen, ik was al verbaasd dat ik genomineerd was. Ik vermoedde dat Zarra Neyrinck met die eer zou gaan lopen. Ik gunde het haar ook van harte, want haar project de knikjesstraat is zo hartverwarmend en een mooi initiatief dat de verzuring tegengaat.""Blijkbaar heeft mijn blog over mijn borstkanker (twentyeightblog. home. blog) toch heel wat mensen geraakt.""Het is een hele eer om Krak van de provinciehoofdstad te zijn. Het is geenszins mijn bedoeling om een populaire blogster te worden. Ik weet niet eens hoeveel mensen mijn blog lezen. Als ik enkele mensen kan helpen, die met vragen over borstkanker zitten, ben ik heel tevreden. Ik heb al veel reacties gekregen op mijn blog, ook vele private vragen over mijn ervaring als kankerpatiënte. Vrouwen met borstkanker willen weten hoe ik bepaalde zaken heb aangepakt.""Bij mij sloeg op 11 oktober 2018 het noodlot toe. Tijdens het douchen voelde ik een knobbeltje aan mijn borst. De diagnose van mijn arts was onverbiddelijk het ging om een kwaadaardig gezwel, de meest agressieve vorm van borstkanker. Om het verloop van mijn ziekte en mijn behandeling tot in de details te kunnen bijhouden, ben ik gestart met een blog voorzien van confronterende foto's. Over de eerste chemo, het afscheren van mijn lange haren, mijn borstamputatie vorige zomer...""Eerlijk gezegd, ik deed het aanvankelijk vooral voor mezelf: ik wou niet altijd hetzelfde verhaal herhalen, telkens als iemand mij vroeg hoe het met mij was. Tegelijkertijd wou ik vanuit mijn persoonlijke ervaring de mensen informeren en sensibiliseren: het is belangrijk om goed naar je lichaam te kijken en te voelen...""Intussen is de behandeling afgelopen en ben ik gezond verklaard! Ik ben sedert november opnieuw halftijds aan het werk als general manager bij hotel Ibis in De Haan. Ik kon mijn job van vroeger terug oppikken, parttime, samen met de persoon die mij tijdens mijn ziekteverlof verving.""Ik ben blij dat ik opnieuw in een werkritme zit, hele dagen thuis zitten is niks voor mij. Dan voel ik mij zo nutteloos. Na 2,5 dagen werken krijg ik op donderdagavond wel een klopje. Dan moet ik rusten, het is een kwestie van langzamerhand weer opbouwen. Op sommige momenten denk ik dat ik alles weer aankan, maar je lichaam geeft andere signalen. Maar het gaat goed met mij!""Er liggen nog enkele uitdagingen te wachten. Een tepelreconstructie en de verwijdering van mijn eierstokken. Want, net als vijf van de zeven leden in ons gezin, ben ik drager van het gen dat ervoor zorgt dat wij 80% risico op borstkanker én kanker van de productieve organen hebben. Ik heb nog een kinderwens en wil pas nadien mijn eierstokken laten verwijderen. Als ik een kind krijg, zal hij of zij zich op zijn 18de moeten laten testen. Maar ik vertrouw erop dat de wetenschap over 20 jaar veel verder staat!" "Minstens één keer per maand zal ik nieuwe informatie delen"Oe is 't?"Heel goed. De behandeling is voorbij, binnenkort krijg ik een tepelreconstructie. Omdat nogal wat lezers van mijn blog vroegen hoe het met mij gaat, sinds het beëindigen van de therapie, ben ik van plan om mijn blog voort te zetten. Minstens één keer per maand zal ik nieuwe informatie delen. Veel lezers hebben vragen hoe je leven voortgaat na een succesvolle behandeling. Hoe je weer de draad opneemt na je ziekte. Of het lukt om weer aan het werk te gaan."Je hebt ook een kinderwens?"Ja. Al moet ik realistisch zijn en beseffen dat, zoals bij vele mensen, er de kans bestaat dat dit moeilijker zal gaan. Ook moet er minimum twee jaar tussen de diagnose en de zwangerschap zitten."Ben je tevreden over je blog?"Ja, die heeft al iets positiefs opgeleverd. Ik mocht vorige herfst spreken op de Bra Day (breast reconstruction awareness) in het AZ Sint-Lucas. Op de receptie achteraf hebben mensen mij aangesproken en gezegd dat die blog hen geholpen heeft. Dan merk je dat zo'n initiatief effectief een verschil kan maken." (SVK)