Nu de grotere wegen in en rond het centrum van Avelgem werden opengegooid, zoefde het verkeer langs enkele kleine, tot dan toe weinig gebruikte, straatjes. "De veiligheid van fietsers, en dan denk ik vooral aan schoolgaande kinderen, is heel belangrijk", zegt Eva. "Niet alleen in onze straat, of in Avelgem, maar overal! We vonden het na een tijdje echt niet meer veilig, de auto's scheurden hier de bochten uit. Daarom besloten we in april vorig jaar, nadat de werken aan het eerste kruispunt in Avelgem waren opgestart, een actie op te zetten. We maakten zelf borden en spandoeken, met een eigen logo en slogan: 'Rij met je hart, en niet té hard'. Die actie is trouwens nog altijd gaande. De gemeente nam ze over en heeft ze ingebed in een grotere campagne: 'Cruise Control'. Ze hebben ook ons logo overgenomen, omdat die al wat naambekendheid had gekregen in de streek. Begin deze maand zijn alle spandoeken opnieuw uitgezet, een heel goede zaak."

Helaas zijn er geen coole hesjes

"Nu moeten we de jeugd ook nog wat aan de oren trekken. Ik maak me vaak kwaad als ik als automobilist een jonge fietser tegenkom die geen lichten heeft, laat staan een hesje of helm draagt. Helaas, een cool hesje: dat bestaat niet. De fietshelmen hebben wel al een upgrade ondergaan, maar ook die worden niet massaal gedragen. Zichtbaarheid, dat is zo belangrijk. Zeker in Avelgem. Het Avelgems bestuur heeft overigens nog verkeersplannen, maar ik denk dat ze die eventjes in de koelkast zullen stoppen. De mensen zijn het nu wel beu, denk ik. (lacht) Mijn zus woont in Outrijve, en moest elke dag acht kilometer omrijden. Dat gaat je op den duur ook niet in de kouwe kleren zitten, hé. Na drie maanden had ze het helemaal gehad."

Eva's gedrevenheid voor een veilig Avelgem komt niet uit de lucht vallen. "Ik woonde dan wel een tijd in Gent, maar ik heb altijd gezegd dat ik zou terugkeren naar Avelgem", zegt ze. "Ik ben mijn hart verloren aan deze gemeente. Het is hier soms het hol van Pluto: rustig, ruim en je kent iedereen in de buurt. Maar langs de andere kant is er ook altijd wel wat te beleven in Avelgem. En de natuur is hier prachtig, vooral de Scheldemeersen zijn een lust voor het oog. De verkeersactie kwam er dan ook vanzelf, uit liefde voor onze gemeente."

Nominatie kwam onverwacht

De nominatie voor Krak van Avelgem als een verrassing voor Eva. "Het was leuk, maar ik vond het vooral grappig. Zeker omdat mijn vrienden en familie dachten dat ik mezelf er voor had ingeschreven. (lacht) En zelfs nu ze er zeker van zijn dat de verkiezing geen opgezet spel was, blijven ze de draak steken met mij. Ik word om de haverklap en voor het minste of geringste, een échte krak genoemd. Nu was er ook wel wat verwarring, want iedereen dacht eerst dat het iets met Krak, het jeugdhuis in Avelgem, te maken had." (JS)

Bio

Eva Degraeve


Privé

Eva Degraeve (37) woont in de Pontstraat 49 in Avelgem en heeft twee kinderen, Janne en Jeroom. Eva is geboren en getogen in Avelgem en komt uit een kroostrijk gezin, met twee zussen en twee broers.


Loopbaan

Eva studeerde aan het Sint-Jan Berchmans College in Avelgem, waarna ze in 2001 mee haar schouders zette onder het familiebedrijf 'Pand Diependaele: Stoffen & Decoraties' in Oudenaarde. Daar is ze nu atelierleidster. Ook haar zus Maya is er aan het werk.


Vrije tijd

Eva ontwierp deels zelf haar binnenhuisinterieur en is een verwoed naaister. Ook van lange wandelingen langs de Scheldemeersen in Avelgem kan ze mateloos genieten.

"Sommige mensen denken echt alleen aan zichzelf"

Is je familie trots op de nieuwe Krak van Avelgem?

"Zeker! Ik word er veel op aangesproken. Vooral mijn vader is heel preus. Hij is goed bevriend met Guy Vercoutere, de voorzitter van de Avelgemse tennisclub die dit jaar ook Krak-kandidaat was. Hij heeft Guy wat geduveld nadat duidelijk werd dat hij niet had gewonnen, maar volgens mij vond Guy dat allesbehalve erg."

Wat vind je van het nieuw kruispunt in Avelgem?

"Goh, iedereen zit er wat over te klagen, maar ik vind het best meevallen. Ik heb er wel nog niet gefietst, dus ik kan nog niet goed inschatten of de situatie voor de zwakke weggebruiker verbeterd is. Fietssuggestiestroken zouden het sowieso veiliger maken."

Ooit wel eens je vuist geschud naar roekeloze chauffeurs?

"Mijn vuist geschud? Neen, dat heb ik nooit gedaan. Ik heb wel al eens op een autoruit geklopt als ze te dicht reden bij de fietsers. Of te snel reden. Sommige mensen denken echt alleen aan zichzelf.. Ook gsm'en achter het stuur is not done. Chauffeurs, denk aan de zwakke weggebruiker!"

Lees de verhalen van alle Kraks van West-Vlaanderen op www.kw.be/krak2019

Nu de grotere wegen in en rond het centrum van Avelgem werden opengegooid, zoefde het verkeer langs enkele kleine, tot dan toe weinig gebruikte, straatjes. "De veiligheid van fietsers, en dan denk ik vooral aan schoolgaande kinderen, is heel belangrijk", zegt Eva. "Niet alleen in onze straat, of in Avelgem, maar overal! We vonden het na een tijdje echt niet meer veilig, de auto's scheurden hier de bochten uit. Daarom besloten we in april vorig jaar, nadat de werken aan het eerste kruispunt in Avelgem waren opgestart, een actie op te zetten. We maakten zelf borden en spandoeken, met een eigen logo en slogan: 'Rij met je hart, en niet té hard'. Die actie is trouwens nog altijd gaande. De gemeente nam ze over en heeft ze ingebed in een grotere campagne: 'Cruise Control'. Ze hebben ook ons logo overgenomen, omdat die al wat naambekendheid had gekregen in de streek. Begin deze maand zijn alle spandoeken opnieuw uitgezet, een heel goede zaak.""Nu moeten we de jeugd ook nog wat aan de oren trekken. Ik maak me vaak kwaad als ik als automobilist een jonge fietser tegenkom die geen lichten heeft, laat staan een hesje of helm draagt. Helaas, een cool hesje: dat bestaat niet. De fietshelmen hebben wel al een upgrade ondergaan, maar ook die worden niet massaal gedragen. Zichtbaarheid, dat is zo belangrijk. Zeker in Avelgem. Het Avelgems bestuur heeft overigens nog verkeersplannen, maar ik denk dat ze die eventjes in de koelkast zullen stoppen. De mensen zijn het nu wel beu, denk ik. (lacht) Mijn zus woont in Outrijve, en moest elke dag acht kilometer omrijden. Dat gaat je op den duur ook niet in de kouwe kleren zitten, hé. Na drie maanden had ze het helemaal gehad."Eva's gedrevenheid voor een veilig Avelgem komt niet uit de lucht vallen. "Ik woonde dan wel een tijd in Gent, maar ik heb altijd gezegd dat ik zou terugkeren naar Avelgem", zegt ze. "Ik ben mijn hart verloren aan deze gemeente. Het is hier soms het hol van Pluto: rustig, ruim en je kent iedereen in de buurt. Maar langs de andere kant is er ook altijd wel wat te beleven in Avelgem. En de natuur is hier prachtig, vooral de Scheldemeersen zijn een lust voor het oog. De verkeersactie kwam er dan ook vanzelf, uit liefde voor onze gemeente."De nominatie voor Krak van Avelgem als een verrassing voor Eva. "Het was leuk, maar ik vond het vooral grappig. Zeker omdat mijn vrienden en familie dachten dat ik mezelf er voor had ingeschreven. (lacht) En zelfs nu ze er zeker van zijn dat de verkiezing geen opgezet spel was, blijven ze de draak steken met mij. Ik word om de haverklap en voor het minste of geringste, een échte krak genoemd. Nu was er ook wel wat verwarring, want iedereen dacht eerst dat het iets met Krak, het jeugdhuis in Avelgem, te maken had." (JS)Is je familie trots op de nieuwe Krak van Avelgem?"Zeker! Ik word er veel op aangesproken. Vooral mijn vader is heel preus. Hij is goed bevriend met Guy Vercoutere, de voorzitter van de Avelgemse tennisclub die dit jaar ook Krak-kandidaat was. Hij heeft Guy wat geduveld nadat duidelijk werd dat hij niet had gewonnen, maar volgens mij vond Guy dat allesbehalve erg."Wat vind je van het nieuw kruispunt in Avelgem?"Goh, iedereen zit er wat over te klagen, maar ik vind het best meevallen. Ik heb er wel nog niet gefietst, dus ik kan nog niet goed inschatten of de situatie voor de zwakke weggebruiker verbeterd is. Fietssuggestiestroken zouden het sowieso veiliger maken."Ooit wel eens je vuist geschud naar roekeloze chauffeurs?"Mijn vuist geschud? Neen, dat heb ik nooit gedaan. Ik heb wel al eens op een autoruit geklopt als ze te dicht reden bij de fietsers. Of te snel reden. Sommige mensen denken echt alleen aan zichzelf.. Ook gsm'en achter het stuur is not done. Chauffeurs, denk aan de zwakke weggebruiker!"Lees de verhalen van alle Kraks van West-Vlaanderen op www.kw.be/krak2019