Begin 2016 stond Fee Vandenbunder, zoals al haar leeftijdsgenoten, helemaal onbezorgd in het leven. Maar in april kreeg het gezin een zware klap te verwerken. "Ik had al een hele tijd last van een verkoudheid en die wilde maar niet verdwijnen", zegt ze. "Op een zekere middag kwam ik samen met mijn zus Luka naar huis om te eten, maar ik voelde me zo zwak dat ik zelfs niet meer op mijn benen kon staan."
...

Begin 2016 stond Fee Vandenbunder, zoals al haar leeftijdsgenoten, helemaal onbezorgd in het leven. Maar in april kreeg het gezin een zware klap te verwerken. "Ik had al een hele tijd last van een verkoudheid en die wilde maar niet verdwijnen", zegt ze. "Op een zekere middag kwam ik samen met mijn zus Luka naar huis om te eten, maar ik voelde me zo zwak dat ik zelfs niet meer op mijn benen kon staan."Fees mama Mieke besliste meteen om richting spoeddienst van AZ Delta te trekken. "We dachten aanvankelijk aan klierkoorts. Een bloedonderzoek moest uitsluitsel brengen", pikt mama Mieke in. "Een dag later kregen we telefoon: we moesten meteen naar het UZ in Gent vertrekken."Daar viel de zware diagnose: Fee had leukemie. "Ik had nog nooit van die ziekte gehoord", zegt de dappere meid. "Maar zelfs toen ik wist wat er me allemaal te wachten stond, heb ik nooit de moed verloren. Opgeven was gewoon geen optie. Er waren een pak zware momenten, maar we hebben daar in het ziekenhuis ook veel mooie zaken meegemaakt. Die hebben we nu in een fotoboek verzameld, als herinnering."Op 18 april 2018 was de behandeling volledig achter de rug. "Een datum die ik net als mijn ouders en zus nooit meer zal vergeten. Ik heb heel wat chemokuren ondergaan, er waren beenmergpuncties... Allemaal niet zo evident. Vooral de eerste veertien maanden van de behandeling waren het zwaarst, maar ik wilde me niet laten kennen."Fees strijdlust viel ook de mensen achter Music For Life van Studio Brussel op. Eind 2016 was ze een van de gezichten van de campagne. "Plots was ik een Bekende Vlaming", glimlacht Fee. "Ik ben enorm dankbaar voor die ervaring en het gaf me ook moed om verder te strijden. Met resultaat."Nu gaat Fee opnieuw gewoon elke dag naar school, maar dat was lange tijd niet het geval. "Dat vond ik best wel erg. Ik heb het laatste trimester van het derde leerjaar en het volledige vierde leerjaar op die manier moeten missen, maar gelukkig was er Bednet en thuisonderwijs. We hebben heel veel hulp gehad van de leerkrachten van mijn school. Op die manier kon ik van thuis uit de lessen nog volgen en bleef ik contact houden met mijn klasgenootjes. Zij leefden ook enorm mee. Maar toen ik opnieuw naar school mocht en op mijn eigen plekje in de klas kon gaan zitten, wist ik met mijn geluk geen blijf."Nu de behandeling al even voorbij is, staan Fee en haar gezin erg bewust in het leven. "We genieten nu veel meer van de kleine dingen. Ik moet nog elke drie weken op controle en vanaf april nog één keer per maand. Mijn leven gaat weer zijn oude gangetje, maar we spreken nog regelmatig over wat er gebeurd is. Twee jaar kan je niet zomaar negeren. Ik ben ook nog niet helemaal hersteld, dus zijn er soms nog wat mindere momenten." Wat ik nu nog wil? Gewoon gelukkig en gezond zijn."BIOFee Vandenbunder (11) woont met haar ouders Mieke Vandaele en Christophe Vandenbunder in de Ardooisestraat in Koolskamp. Ze is de zus van Luka (14).Fee volgt momenteel het zesde leerjaar aan de vrije basisschool De Horizon in Koolskamp.Volleyballen bij de provinciale U13 van Elckerlyc in Zwevezele en creaties in Lego bouwen.