Krak Georges Porte : “Muziek maken is voor mij nog altijd een familiegebeuren”

Georges Porte en echtgenote Emma Clarysse: “Heel verrast met de titel.”© SLW
Georges Porte en echtgenote Emma Clarysse: “Heel verrast met de titel.”© SLW
Stefaan Lernout

De Koninklijke Harmonie Concordia kende hem in 2019 de eerste Georges Porte Award toe. Dat de harmonie die award naar hem noemde, is geen toeval. Het was een erkenning voor zijn jarenlange inzet voor de vereniging als bestuurslid, secretaris en voorzitter. In 2021 is hij 65 jaar muzikant. En nu kreeg hij de titel Krak van Wevelgem.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

Of hij verrast was met de verkiezing tot Krak van Wevelgem 2020? “Absoluut! Zowel met de nominatie als de verkiezing”, glundert Georges Porte. “Ik had nooit gedacht dat er zoveel mensen op mij zouden stemmen.”

Naarmate Georges vertelt, blijkt hoe intens zijn beroeps- en sociaal leven wel was en nog steeds is. Met als rode draad de harmonie KHC Kunst naar Vermogen.

“Ik volgde acht jaar muziekles bij Julien Herman in Wevelgem”, begint Georges zijn verhaal. “Toen ik in 1964 het einddiploma trompet behaalde, was ik de laureaat en werd ik gehuldigd door burgemeester Gilbert Flamez.”

In de ouderlijke woning struikelde je haast over de muziekinstrumenten. De broers Georges en Andre speelden trompet, Frans speelde klarinet en Pol hoorn. “Mijn vader René Porte speelde meer dan 50 jaar bugel in de harmonie”, vervolgt Georges.

Vanaf 1969 werd Georges secretaris bij de harmonie die toen tussen de 30 en 40 leden telde. Nu zijn dat er dubbel zoveel. De komst van een jeugdopleiding in Moorsele in de jaren 70 heeft daar zeker toe bijgedragen. Tussen zijn drukke beroepsbezigheden door werd hij in 1988 voorzitter van de harmonie. Als secretaris wachtte hem veel praktisch werk, maar daar kon hij rekenen op de hulp van echtgenote Emma.

Mijn familie eens goed vastpakken, dát is mijn grote wens

“In 1992 kreeg onze harmonie een eigen lokaal in OC De Brouwerij. Dat was onder meer te danken aan de goede band die ik indertijd had met burgemeester Gilbert Seynaeve, op dat moment ook mijn baas bij LVD.”

Naar Compostela

In 1999 gaf Georges de voorzittershamer door. “Op dat moment diende ik me vaker vrij te maken voor de firma. En had ik ook behoefte om vaker mijn kleinkinderen te zien.” Stilzitten staat echter niet in zijn woordenboek. Na zijn pensioen in 2007 vervoegde hij de tenoren in het Sint-Lutgardiskoor en maalde hij de zondagse fietskilometers af bij de Gildetrappers uit Bissegem.

“Emma en ik sloten ons ook aan bij de 7mijl-stappers”, vertelt Georges. “Zo kreeg ik ook de wandelmicrobe te pakken. Tijdens een familiefeest polste ik of er iemand zin zou hebben om met mij mee te stappen naar Compostela. Kleinzoon Remco die toen 14 jaar was, bleek meteen enthousiast. Samen waren we toen 19 dagen onderweg vanuit Valladolid. Een fantastische belevenis!”

Toen de tienjarige Georges Porte zijn eerste noten blies bij de Harmonie, had hij nooit kunnen vermoeden dat er 65 jaar later een award naar hem zou genoemd worden. “In 2019 kreeg ik de eerste Georges Porte Award . Ik was toen 50 jaar bestuurslid. Voor mij was het meteen een afgesloten hoofdstuk hoewel ik nog steeds het jaarboek samenstel en muzikant blijf samen met kleinzonen Remco en Laurens en schoonzoon Jo. Het blijft een familiegebeuren.”

Je bent Moorselenaar in hart en nieren?

“Het ouderlijk huis in de Rozenstraat, waar ik ben geboren, ligt recht tegenover de lagere school. Na mijn pensioen werd ik bestuurslid van de school. Ik woon nu even verderop, in de burgemeester Pareitlaan. En naar het werk ging ik te voet of met de fiets, ik hoefde slechts de brug over naar de LVD. Dus ja, ik ben eigenlijk nooit uit de gemeente weggeweest.”

Wat doet muziek met je?

“Er is niets universeler dan de taal van de muziek! In een orkest speel je met een verscheidenheid aan muzikanten. Het kan best dat je elkaars taal niet spreekt, maar toch begrijpen we allemaal wat van ons verwacht wordt door de muziek. Samenspel is in de huidige omstandigheden niet mogelijk en op je eentje musiceren is niet zo boeiend. Momenteel oefen ik nog zo’n tweemaal per week.”

Wat is het eerste wat je zal doen als deze pandemie voorbij is?

“Een feestje geven samen met mijn familie, kinderen en kleinkinderen. We moeten ze nu al zolang missen. Natuurlijk zal ik gelukkig zijn om weer de repetities van de harmonie bij te wonen of in groep te kunnen wandelen. Maar het wordt tijd dat we onze familie weer eens goed kunnen vastpakken.”

Georges Porte

Privé

Georges Porte (74) is getrouwd met Emma Clarysse, ze hebben drie kinderen: Heidi, Els en Dominiek en zes kleinkinderen: Pepijn, Nicolas, Remco, Laurens, Louise en Ella.

Loopbaan

Na de lagere school in Moorsele volgde Georges economie in het Sint-Jozefsinstituut in Kortrijk. Aan de universiteit behaalde hij het diploma licentiaat in de handel en financiële wetenschappen. Vanaf dan was LVD zijn tweede thuis. Toen hij er in 2007 na 40 jaar dienst afscheid nam, was hij financieel directeur en lid van het bestuur.

Vrije tijd

Fietsen, wandelen, het zangkoor, Davidsfonds, Okra, penningmeester bij de kerkfabriek, bestuurder bij de Bamoschool… Maar musiceren bij KHC Kunst naar Vermogen is de rode draad. Al 65 jaar lang.

Bekijk de video’s en verhalen van alle Kraks 2020 op www.kw.be/proficiat

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.