Video
Krak Arnaud Brévière : “Ik ben slechts een tandwiel in het raderwerk”

De titel van Krak gaat dit jaar in Menen naar Arnaud ‘Nono’ Brévière. Als voorzitter van Collect4People vzw heeft hij zich de afgelopen jaren stevig weten te verankeren in het beton van de Meense sociale structuren. Zelf blijft hij liever de stille maar niet te negeren kracht, die met hart en ziel vecht tegen sociaal onrecht en armoede.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

De titel kwam, niet op zijn minst bij Nono zelf, als een totale verrassing. “Toen ik de lijst met genomineerden zag kon je niet naast de ronkende namen kijken” lacht hij. “Ik bedoel, daar stond Frederik Van Lierde tussen. Wanneer je zo een atleet met internationale naam en faam ziet schitteren, dan ga je er automatisch van uit dat hij de titel in de wacht zou slepen. Ik had echt een krop in de keel toen ik het bericht kreeg dat de titel onze richting uit kwam.”

Arnaud gebruikt de term ‘ons’ erg bewust. “Ja, ik heb een aantal jaren terug de eerste stap gezet om het collectief op te starten maar ondertussen kunnen we rekenen op de steun van 20 vrijwilligers. Zonder hen zou dit allemaal niet mogelijk zijn en dit is dus een titel die we allemaal met trots mogen dragen. De titel van Krak is een erkenning voor alle vrijwilligers die zich dagdagelijks laten horen en zien, ik ben slechts een tandwiel in het grote raderwerk”, klinkt het bescheiden.

Vijf pijlers

In de strijd tegen kansarmoede heeft de vzw zich weten toe te spitsen op vijf belangrijke pijlers. “We hebben onze activiteiten in Duinkerken, waar we wekelijks warme dekens en schoenen brengen naar de vluchtelingen. Het gaat om producten en items die hier niet meer worden gebruikt en uiteindelijk in de prullenmand terecht zouden komen. Een aftands deken is hier afval, bij vriestemperaturen is het daar van onschatbare waarde. De vier overige projecten zijn lokale of regionale activiteiten. Zo is er het afhaalpunt voor fietsen, waardoor mensen toch mobiel worden ongeacht hun financiële mogelijkheden.”

Ja, mensen zijn nog solidair

“We blijven ook nog steeds speelgoed inzamelen, de activiteit waarmee het allemaal begon en dan werken we ook nauw samen met de centra voor bijzondere jeugdzorg. Voor hen hebben we een netwerk uitgebouwd waar ze terecht kunnen voor klein startmateriaal, zaken zoals bestek of klein elektronica. We hebben dan uiteindelijk ook een netwerk op poten gezet waar ze terecht kunnen voor meubels. Het is een sector die erg vaak wordt vergeten. Jongeren zitten in dergelijke centra maar moeten er weg eenmaal ze 18 jaar worden. Daar staan ze dan, moederziel alleen in een wereld die zich niet altijd van een warmste kant laat zien. Zonder vangnet zijn ze een vogel voor de kat, wij proberen dat vangnet te vormen.”

Contactenlijst OCMW

Arnaud ‘nono’ en zijn vzw konden op die manier een plaats veroveren in de contactenlijst van heel wat OCMW’s en maatschappelijke diensten. “Het zijn die mensen die het dichtst van al bij de moeilijke situaties staan. Van zodra ze merken dat iemand kopje onder dreigt te gaan, bellen ze ons op en geven ze door wat er nodig is. Sommige zaken zijn dringend, andere dan weer niet, maar ze weten dat ze steeds op ons kunnen rekenen.”

Hoe is het allemaal begonnen?

“Enkele jaren terug besloot ik om het oude speelgoed van onze kinderen aan een organisatie te schenken die het onder gezinnen in precaire situaties kon verdelen. Tot mijn grote verbazing bleek dat er nagenoeg niemand een structuur voor speelgoed op poten had gezet. Later kwam ik in contact met de mensen van Het Oranjehuis, een centrum voor bijzondere jeugdzorg. Die heeft me diep geraakt en ik heb toen besloten om mezelf te gaan inzetten.”

Wat is het moeilijkste waarmee je werd geconfronteerd?

“Zonder twijfel de gesloten deuren. Wanneer je start, dan heb je een rugzak vol met goede bedoelingen en een overschot aan motivatie. Al snel wordt die motivatie keihard op de proef gesteld want deuren gaat niet zomaar open. Het is een parcours van vallen en opstaan. 3 keer keihard op je bek gaan en 4 keer rechtstaan.”

Zijn mensen nog solidair?

”Ik kan hierop volmondig ‘ja’ antwoorden. Wanneer je even op sociale media kijkt dan zou je bijna durven denken dat er enkel nog negativiteit bestaat. Godzijdank is het slechts een kleine minderheid die heel erg veel roept op het internet. Het gros van de mensen is nog steeds bereid zich in te zetten voor hun medemensen.”

Arnaud Brévière

Privé

Arnaud ‘Nono’ Brévière kon recent een 45ste kaarsje op de verjaardagstaart plaatsen. Hij is getrouwd, en vader van twee zonen.

Loopbaan

In het dagelijkse leven kun je Nono terug vinden in de gangen van het ziekenhuis, waar hij aan de slag is als dialyseverpleger.

Vrije tijd

De werking van de vzw Collect4People gaat zijn derde levensjaar in en het runnen ervan is meteen ook de grootste hobby van Arnaud. 2021 blijft dan ook een jaar waarin het op volle kracht verder werken zal zijn, al zal de Menenaar toch blijven zoeken naar een gezonde balans tussen zijn gezin en zijn activiteiten. Het nieuwe jaar wordt eveneens het jaar van de zoektocht naar een nieuwe en aangepaste locatie.

Bekijk de video’s en verhalen van alle Kraks 2020 op www.kw.be/proficiat

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.