In Oostende krijgen alle parken en pleinen die tot voor kort geen naam hadden, een naam toegewezen. Zo werden onlangs het Rose d'Ivrypark, het André Ampepark en het Leontine Demeypark het leven ingeroepen. Het Aimée Thononpark is de vierde in de reeks.
...

In Oostende krijgen alle parken en pleinen die tot voor kort geen naam hadden, een naam toegewezen. Zo werden onlangs het Rose d'Ivrypark, het André Ampepark en het Leontine Demeypark het leven ingeroepen. Het Aimée Thononpark is de vierde in de reeks.Aimeé Thonon werd geboren in 1928 en speelde een belangrijke rol in Oostende. Als koorleidster reeg ze de prijzen aan elkaar. Aimée Thonon studeerde aan het Koninklijk Muziekconservatorium van Gent en behaalde er einddiploma's in notenleer, piano, harmonie, contrapunt, fuga en muziekgeschiedenis. Bij een interim in het Koninklijk Lyceum van Oostende vermeldde het rooster een uur koorleiding per week. Daarvoor had ze nooit eerder contact gehad met het koorleven. Het werd liefde op het eerste gezicht. Doordat ze als lesgeefster in het Koninklijk Lyceum enkele uren koorleiding gaf, ontstond begin jaren '60 het koor Tonada. Sinds 1961 werd zo een indrukwekkend palmares bijeen gezongen.Het koor nam drie LP's op en won zes keer de nationale koorwedstrijd. Daarnaast had ze de leiding over verschillende koren. Ze werd geëerd met gouden medailles van de stad, maar ook van het Europees Parlement. Met de koorleden reisde ze Europa rond, zelfs in Israël waren er optredens. In 1974 kreeg Aimée de stadsmedaille van Oostende, in 1988 werd ze laureaat van de persprijs en datzelfde jaar werd ze opgenomen in de Orde van het Gulden Spoor voor haar verdiensten rond de Vlaamse cultuur. In 1995 kreeg ze dan weer de prijs van de culturele raad en in 1999 werd ze ereburger van de gemeente Bredene. Daar woonde ze de laatste jaren van haar leven. Op 1 december overleed Aimée Thonon, ze werd 79 jaar. "Heel wat Oostendse vrouwen hebben de geschiedenis van Oostende mee bepaald", sprak schepen Björn Anseeuw (N-VA). "Het is dan ook belangrijk om die mensen te eren in ons straatbeeld. Vandaag is het evenwicht tussen mannen en vrouwen in ons straatbeeld niet in balans. Langzaam maar zeker herstellen we dat evenwicht. Maar laat er geen twijfel over bestaan: deze dames worden geëerd omwille van hun grote verdiensten voor de stad."(JRO)