In de omgeving van de Warmoezeniersstraat, waar de 59-jarige Alexis Decorte zijn praktijk had, kwamen de buurtbewoners donderdagavond op straat. Om een laatste groet te brengen aan de populaire kinesist en zijn familie een hart onder de riem te steken. Een avondlijk applaus kwam er eerder al voor alle zorgverleners in ons land, vanavond om 20 uur stond Alexis centraal in Koolkerke.

Familie reageert geëmotioneerd

Alexis was de man van Inge Deschamps en de papa van Lune, Elias en Yordy. De geboren Bruggeling overleed op 13 maart aan een hersenbloeding en hartaanval. "In tijden van corona is er noodgedwongen veel afstandelijkheid en eenzaamheid", weet echtgenote Inge. "Wij zijn dan ook enorm geëmotioneerd door het warme gebaar van onze buren. Uiteraard verwachtten we in deze tijden geen massa mensen, maar eerder een stil eerbetoon. De brievenbus zat deze week al vol met kaartjes, we kregen bloemen en ook op Facebook regende het positieve reacties. Mijn echtgenoot blijkt een nóg mooiere mens te zijn dan we al dachten. Mensen kunnen in deze tijden niet knuffelen, maar deze gebaren geven veel steun aan ons gezin, de familie en al zijn vrienden en familie."

Meer dan 'gewoon' kinesist

Niet alleen als mens werd Alexis op handen gedragen, ook in zijn job bleek hij een krak. "Een klant vatte het deze week mooi samen", aldus Inge. "Hij zei dat een bezoek bij Alexis een totaalbeleving was. Het was zo'n grappenmaker, maar hij kon ook goed luisteren. Die klant noemde hem naast een therapeut ook een vriend, vertrouwenspersoon, optimist... In al zijn grootsheid van kunde en kennis bleef hij heel eenvoudig. Dat vond ik heel mooi gezegd. Bij velen had Alexis trouwens de bijnaam 'mirakelman'."

De buurtbewoners kwamen een voor een een kaarsje neerzetten aan de voordeur van hun onfortuinlijke 'mirakelman'., (Foto Davy Coghe)
De buurtbewoners kwamen een voor een een kaarsje neerzetten aan de voordeur van hun onfortuinlijke 'mirakelman'. © (Foto Davy Coghe)

"Alexis bleef dan ook levenslang studeren om de mensen zo goed mogelijk te helpen. Zelfs toen dat de laatste weken van zijn leven heel moeilijk geworden was. Hij had al een eerdere hersenbloeding gehad, een tiental weken geleden. Toch bleef hij op heldere momenten studeren en afspraken vastleggen. Het deed hem veel verdriet toen het duidelijk werd dat werken er wellicht nooit meer inzat. Zijn werk was eigenlijk ook zijn hobby, het was zó belangrijk voor hem. Daarom vind ik het ook belangrijk om na de coronacrisis een herdenkingsviering te houden, waarbij alle klanten wél de kans krijgen om afscheid te nemen van hun 'mirakelman'."

Alexis Decorte werd op handen gedragen door de buurtbewoners., gf
Alexis Decorte werd op handen gedragen door de buurtbewoners. © gf
In de omgeving van de Warmoezeniersstraat, waar de 59-jarige Alexis Decorte zijn praktijk had, kwamen de buurtbewoners donderdagavond op straat. Om een laatste groet te brengen aan de populaire kinesist en zijn familie een hart onder de riem te steken. Een avondlijk applaus kwam er eerder al voor alle zorgverleners in ons land, vanavond om 20 uur stond Alexis centraal in Koolkerke. Alexis was de man van Inge Deschamps en de papa van Lune, Elias en Yordy. De geboren Bruggeling overleed op 13 maart aan een hersenbloeding en hartaanval. "In tijden van corona is er noodgedwongen veel afstandelijkheid en eenzaamheid", weet echtgenote Inge. "Wij zijn dan ook enorm geëmotioneerd door het warme gebaar van onze buren. Uiteraard verwachtten we in deze tijden geen massa mensen, maar eerder een stil eerbetoon. De brievenbus zat deze week al vol met kaartjes, we kregen bloemen en ook op Facebook regende het positieve reacties. Mijn echtgenoot blijkt een nóg mooiere mens te zijn dan we al dachten. Mensen kunnen in deze tijden niet knuffelen, maar deze gebaren geven veel steun aan ons gezin, de familie en al zijn vrienden en familie."Niet alleen als mens werd Alexis op handen gedragen, ook in zijn job bleek hij een krak. "Een klant vatte het deze week mooi samen", aldus Inge. "Hij zei dat een bezoek bij Alexis een totaalbeleving was. Het was zo'n grappenmaker, maar hij kon ook goed luisteren. Die klant noemde hem naast een therapeut ook een vriend, vertrouwenspersoon, optimist... In al zijn grootsheid van kunde en kennis bleef hij heel eenvoudig. Dat vond ik heel mooi gezegd. Bij velen had Alexis trouwens de bijnaam 'mirakelman'." "Alexis bleef dan ook levenslang studeren om de mensen zo goed mogelijk te helpen. Zelfs toen dat de laatste weken van zijn leven heel moeilijk geworden was. Hij had al een eerdere hersenbloeding gehad, een tiental weken geleden. Toch bleef hij op heldere momenten studeren en afspraken vastleggen. Het deed hem veel verdriet toen het duidelijk werd dat werken er wellicht nooit meer inzat. Zijn werk was eigenlijk ook zijn hobby, het was zó belangrijk voor hem. Daarom vind ik het ook belangrijk om na de coronacrisis een herdenkingsviering te houden, waarbij alle klanten wél de kans krijgen om afscheid te nemen van hun 'mirakelman'."