Kobe Gregoir uit Assebroek jamde als tiener al met het grootst opkomend talent in de jazzscene en treedt vandaag met verschillende bands op in binnen- en buitenland. Als ondernemende ziel organiseert hij bovendien jazzconcerten alsof het niets is. Dat doet hij vooral in Den Haag, waar hij aan het conservatorium studeert en al met enkele van de grootste Nederlandse jazznamen samenspeelde. Zijn appartementje in Nederland ruilt hij in het weekend in voor zijn Brugse roots. "En ik wil bijdragen aan de muziekwereld in Brugge", stelt de twintiger, die op 18 oktober de daad bij het woord voegt. Dan nodigt Kobe samen met de bevriende drummer Dennis Baeten de Italiaanse jazzbelofte Claudio JR De Rosa uit voor een avondsessie jazz in KAAP|De Werf: 'Kobe Gregoir Invites'. "Het wordt jazz van een hoog niveau. Iedereen moet komen, geloof me", lacht Kobe.
...

Kobe Gregoir uit Assebroek jamde als tiener al met het grootst opkomend talent in de jazzscene en treedt vandaag met verschillende bands op in binnen- en buitenland. Als ondernemende ziel organiseert hij bovendien jazzconcerten alsof het niets is. Dat doet hij vooral in Den Haag, waar hij aan het conservatorium studeert en al met enkele van de grootste Nederlandse jazznamen samenspeelde. Zijn appartementje in Nederland ruilt hij in het weekend in voor zijn Brugse roots. "En ik wil bijdragen aan de muziekwereld in Brugge", stelt de twintiger, die op 18 oktober de daad bij het woord voegt. Dan nodigt Kobe samen met de bevriende drummer Dennis Baeten de Italiaanse jazzbelofte Claudio JR De Rosa uit voor een avondsessie jazz in KAAP|De Werf: 'Kobe Gregoir Invites'. "Het wordt jazz van een hoog niveau. Iedereen moet komen, geloof me", lacht Kobe."Ik wou op de drums spelen, maar mijn moeder zag dat niet zitten. Het lawaai, weet je wel. (knipoogt) Er was op de muziekschool een opendeurdag waar je alle instrumenten kon zien. We hebben alles afgelopen maar ik wou niets anders dan op de drums spelen.""Ik vind dat wel fijn. Als drummer duw je de band, zeker bij jazzmuziek. Je kan alles beslissen. Als je stopt met spelen, valt de muziek stil. Je bepaalt de energie. We staan als drummer niet vooraan, maar de spotlights zijn wel op ons gericht. Vooral met de bassist moet het goed matchen. Anders merkt het publiek dat snel.""Dat is toevallig zo gekomen tijdens mijn opleiding in Knokke-Heist. Ik moest in de gang wachten tussen twee lessen door. Leraar Werner Meert zag me zitten en zei dat er boven een groep jonge gasten aan het jammen was." "Hendrik Lasure en Bram De Looze waren daarbij. Ondertussen zijn dat twee hele bekende jazzpianisten geworden, ook al zijn ze nog jong. Zij waren zo gedreven en jamden constant met elkaar.""In het begin totaal niet. Maar ik had geluk. Een andere drummer, Mathias Vercammen, kon ook bas spelen. Ik kon dus verder drummen en hij gaf me ondertussen veel uitleg. Na een tijd vroegen ze me om met hen mee op te treden. Zo leerde ik veel bij. Dat zijn bovendien vrienden geworden.""Dat is moeilijk. Als ik mezelf vergelijk met andere muzikanten en medestudenten dan zie ik dat er nog heel veel te leren valt. In Den Haag zijn muzikanten uit de hele wereld. Zij die de stap hebben gezet, zijn echt overtuigd dat ze dit willen doen en hun tijd en geld in de opleiding willen steken. Ik koos voor Den Haag omdat de drumafdeling een zeer hoog niveau kent. Ik ken veel mensen die in Nederland zijn afgestudeerd en kunnen leven van hun muziek.""Nog niet of het zou heel nipt zijn. Weet je wat grappig is? Ik hou over aan spelen op trouwfeesten.""Dinant Jazz Festival heeft een heel mooi en gezellig podium. Daar zou ik graag eens spelen. Maar de grote podia van Jazz Middelheim en Gent Jazz spreken me natuurlijk ook erg aan. Daar op een dag optreden, is eigenlijk geen droom maar echt ambitie. Dromen doe ik van de Royal Albert Hall in Londen en het Concertgebouw Amsterdam. Dat zijn zowat de sportpaleizen voor de jazzmuziek. Ik mag er trouwens wel eentje van mijn bucketlist schrappen: op 12 oktober sta ik op Mondriaan Jazz Festival.""Toen ik nog aan het MUDA studeerde, leefde Rik Bevernage nog (oprichter van De Werf, red.). Ik ging vaak bij hem jammen. Rik liet me eens een avond organiseren met wat mensen van mijn school. We lokten een vol huis." "Het niveau lag niet zo hoog maar de mensen genoten ervan. In Den Haag krijg ik de kans om goede bands uit te nodigen, maar ik vond het jammer dat die bands nooit tot in Brugge komen. Dankzij die connectie van Den Haag en samenwerking met Dennis is dat nu toch gelukt.""Het wordt een hoog niveau. Het Claudio JR De Rosa Quartet stond afgelopen zomer op het hoofdpodium van Umbria Jazz Festival en nog wat andere grote festivals in Europa. Dat wil toch wat zeggen.""Dat moet je wel zijn als muzikant. Als je gewoon zit te wachten, komt het echt niet in je schoot vallen. Je moet er voor werken. En in jazz zit minder budget, dus moet je extra hard pushen.""Ik heb daar veel uit geleerd. Mijn vader heeft een leidinggevende job en kan goed organiseren. Dat heb ik van hem mee." "Ik vind van wel. Als je wil kan je overal spelen. Ik krijg veel speelkansen in 27B Flat (Sint-Jaboksstraat, red.). Eigenaar Jan (Dedeyne, red.) steunt jong talent. Dankzij hem heb ik al met veel bekende muzikanten kunnen spelen in zijn bar." "Ook aan de jamsessies in De Werf heb ik goede herinneringen. In Brugge heb je voldoende mogelijkheden. Het is alleen jammer dat we geen subsidie hebben gekregen voor ons concert in oktober. We botsten de hele tijd op een 'nee'. Onze enige bron van inkomsten wordt dus de ticketverkoop.""In drie bands ben ik de vaste drummer. Soms krijg ik eens de vraag van een band die nog een drummer nodig heeft. Dan speel ik graag sporadisch mee. In jazz gaat dat heel gemakkelijk met The Great American Songbook (een collectie van de succesvolste Amerikaanse jazz en lichte muziek uit de 20e eeuw, red.). Iedere jazzmuzikant kent die nummers wel. De afwisseling is erg leuk. In 2020 wil ik graag onder mijn eigen naam mijn muziek uitbrengen op een album.""Ja, al anderhalf jaar. Yuting komt uit Taiwan en studeert ook in Den Haag. Ze speelt viool en woont bij mij op het appartement. We zijn wel allebei vaak weg. Zo is ze afgelopen zomer twee maanden naar haar thuisland teruggekeerd. Vaak weg zijn is eigen aan de muziekwereld dus dat weten we. Het gaat heel goed. (lacht)""Niet echt. Ik kan nog altijd lesgeven maar dat doe ik minder graag. Ook al mag ik dat niet te luid zeggen, mijn moeder die als kleuterleidster werkt, zou het niet graag horen. (lacht) Veel mensen verwachten dat je leerkracht wordt als je muziek studeert. Mijn moeder eigenlijk ook. Ik probeer dat te ontwijken. Daarom organiseer ik veel concerten. Mocht het niet lukken als muzikant wil ik verder nog meer die richting inslaan." (Thomas Rosseel)'Kobe Gregoir Invites' op vrijdag 18 oktober om 20.30 uur in KAAP|De Werf. Tickets en info via KAAP