Ben jij eigenlijk een geboren en getogen Roeselaarse?
...

Ben jij eigenlijk een geboren en getogen Roeselaarse?Carin Snijders: "Absoluut! Ik ben zelfs een echte Krottegemse en heb er gewoond tot ik trouwde. Mijn mama had een kledingwinkel, 't Zomerkleed, in de Ardooisesteenweg. Wij woonden eerst in de Nijverheidsstraat vooraleer we achter en boven de winkel gingen wonen toen mama de zaak overnam. Ik heb mijn eerste en plechtige communie gedaan in de Onze-Lieve-Vrouwkerk en ik ben er ook getrouwd en ik liep school in de Mariaschool. Veel meer Krottegems kun je niet ingesteld zijn, denk ik (lacht)."En was Carin Snijders een sociaal geëngageerde jonge dame?"Ik was lid van het koor Cantilene, ik heb later ook de monitorcursussen van de CM gevolgd en ben leidster geweest op CM-kampen. En ik ben nog eerste eredame geweest bij de Batjesprinsesverkiezingen. Els Soenen was dan Batjesprinses. Maar ik was in Roeselare vooral bekend door mama. Toen ik als jong meisje eens de Piet Gein binnenstapte, wist mama dat onmiddellijk via een klant. Veel zaken ongemerkt uitspoken, was er niet bij."Je hebt een voorliefde voor cijfers?"Laat ons zeggen dat ik een voorliefde heb voor structuur. Mijn job is daar een verlengde van want ik doe loon- en personeelsadministratie. Sedert 1993 doe ik dat met mijn eigen sociaal bureau maar ik ben eerst gestart in loondienst. Na mijn studies kon ik beginnen bij mevrouw Borry, meisjesnaam Solange Demeulenaere, die een zelfstandig sociaal bureau had. In 1993 heb ik die zaak overgenomen en doe ik loon- en personeelsadministratie van verschillende bedrijven."Je kantoor is bij je thuis. Is dat makkelijk los te laten?"Ja, toch wel. Ik woon klein maar in het weekend gaat alle professionele werk in de kast en gaat de riem er even af. Klanten weten dat en wanneer iemand van hen me in het weekend belt dan weet ik dat het dringend is.""Thuis werken valt echt mee en de voordelen primeren echt op de nadelen. Ik sta nooit in de file naar het werk, moet me nooit haasten om op tijd op mijn werk te komen en als ik een pauze neem, kan ik mijn ramen lappen, vuile kledij in de machine stoppen of boodschappen doen. Of de klokken luiden natuurlijk!"Want je bent één van de Roeselaarse klokkenluiders!"Toen ik eens een bezoek bracht aan de toren van Sint-Michiel vertelde een klokkenluider dat ze nog vers bloed zochten. Dat zou nog iets voor mij zijn, floepte ik er uit. Klokkenluider Jan stelde voor dat ik eens de fa-klok zou aantrekken maar ik kreeg daar geen beweging in (lacht). Ik heb daar toch over nagedacht en ben drie maanden meegelopen met Jan Joye. Hij heeft me leren klokkenluiden. In het najaar van 2017 ben ik dan officieel gestart als klokkenluider."Naar verluidt kunnen klokkenluiders het luiden van hun collega's herkennen?"Ik hoor het alleszins wanneer Jan de klokken luidt. Hij wacht altijd iets langer met de laatste slag van iedere derde groep bij het Angelus. Ik weet niet of mijn collega's mij herkennen als ik de klokken luid. Ik ben geen klokkenluider op gevoel alleszins, ik tel altijd de seconden. Ik heb graag structuur, ook in het klokkenluiden. En inderdaad, dat is ideaal voor mijn job."Frank Wauters is je partner?"We zijn twee sterke karakters met een eigen rugzakje en zijn totaal verschillend. Het klinkt soms eens maar in volle coronacrisis hebben we een zeer goed gesprek gehad en we voelen ons goed samen. Alhoewel van allebei op ons Facebookprofiel staat dat we single zijn (lacht)."En Frank trok je meteen in het Krottegembad van café Breda Jazz en de rommelmarkt?"Natuurlijk! En die rommelmarkt organiseren en plannen is echt wel mijn ding. Jammer dat het nu niet kan want dit was al de derde voorgestelde datum. Nu hebben we 18 april geprikt als nieuwe datum maar het is natuurlijk afwachten hoe het loopt."Café Breda Jazz zou misschien de 'Jazz' verliezen?"Dat kan inderdaad zijn. Frank zou het woord 'estaminet' willen gebruiken in plaats van 'Jazz'. Hij kan toch alleen maar de zware jazz draaien voor de echte jazz-liefhebbers en er wordt trouwens ook niet altijd jazz gedraaid. Hij wil er meer een Franse twist aan geven. Op donderdagavond oefent de petanqueclub er en dan kan er al eens gefocust worden op Franse muziek. Uiteraard mag dat al geschreven worden: het is allemaal reclame! Als ik Frank zie, zal ik hem trouwens vragen hoeveel die reclame voor zijn café schuift (lacht)."Ben je gelukkig nu?"Eigenlijk wel. ik ben content met mijn leven zoals het is. Ik kijk naar de zaken die goed gaan en probeer de negatieve dingen zo veel mogelijk te negeren. En dat lijkt me te lukken."