Tekst Annelies Nollet - Foto's Eric Flamand
...

Tekst Annelies Nollet - Foto's Eric FlamandDit jaar kregen we Emma nog niet te zien. Maar dat wil niet zeggen dat haar makers, de mannen en vrouwen van Bolwerk, geen grote plannen voor haar hebben. Wat dacht je van een regenjas? Een tripje naar Oostenrijk? Of een lief voor onze reus? Op dit moment proberen Ruben Benoit (41), de coördinator van Bolwerk, en zijn team van reuzenbouwers en bestuurders uit te vissen hoe ze onze Emma het vlotst kunnen op -en afbouwen. (het transportsysteem met de container is vandaag al uitgewerkt, red.) De organisatoren van een stadsfestival in Oostenrijk zagen haar in Ieper en waren onmiddellijk verkocht. "De trip is nog niet helemaal rond", vertelt Ruben. "Maar het ziet er wel naar uit dat we volgende jaar met het hele team naar Oostenrijk trekken." Het hele team, dat zijn minstens 10 mensen, te herkennen aan hun rood-witte uniform.Kleine Emma is maar liefst 5,10 meter groot. De boogconstructie zelf is 7 meter hoog. Dat is verschillende meters groter dan haar ouders. En daar ligt niet het enige verschil met traditionele reuzen. Zo staat Emma niet op wielen en wordt ze niet voortgeduwd. In de plaats daarvan hangt ze aan een heftruck. Daardoor kan ze veel meer bewegen dan een gewone reus. "Als wij ons werk echt goed doen, dan komen haar voeten net een millimeter van de grond en lijkt Emma echt te wandelen", vertelt Servaas, de broer van Ruben. "Maar vaker wel dan niet is de grond niet vlak en zweven haar voeten een beetje van de grond, dat merken vooral kinderen onmiddellijk op (lacht)."Als Emma op stap gaat, is het Servaas die alles coördineert. Het gezichtsveld van Steven Putman, de vaste chauffeur van Emma, wordt namelijk volledig geblokkeerd door de reus. "Ik zie helemaal niks", verduidelijkt hij. "Gelukkig zijn we nog nooit ergens tegen gereden, al zijn er wel al dingen tegen ons gebotst", grapt hij. De twee staan constant in verbinding met de rest van het team. Ellen Neyt bijvoorbeeld beweegt het hoofd van Emma. "Dat doe ik volledig met een afstandsbediening", vertelt ze. "Als ik bijvoorbeeld een kindje zie, zal ik haar hoofd draaien en eens knipogen." "Via de walkietalkies laat Ellen dat aan ons weten", vervolgt Maxime Lessire, die verantwoordelijk is voor een van de twee armen van Emma. "Dan kunnen wij ook zwaaien naar dat kindje."Achteraan op de heftruck vinden we een van de nieuwste leden van het Emmateam. Frederic Van Loo beweegt een van de knieën van Emma. Hij kreeg die post toegewezen omdat hij zo groot is. "Hoe groter je bent hoe minder lastig", weet hij. "Je moet namelijk een trappende beweging naar beneden maken. Voor kleinere mensen is dat niet te doen." Frederic studeert en reageerde op een advertentie in het Kortrijkse stadsmagazine waarin gevraagd werd naar vrijwilligers om Emma te besturen. Dat is best uitzonderlijk want traditioneel bestaan de meeste groepen reuzenbestuurders uit oudere mensen. "Ik vind het heel bijzonder om haar te zien bewegen. Maar vooral de sfeer die errond hangt, is heel fijn. We hebben een toffe bende en mensen zijn altijd blij om ons te zien", vertelt hij."Het is echt de bedoeling om een community op te bouwen rond Emma", vertelt Ruben. "We willen jonge mensen graag op een andere manier in contact brengen met erfgoed. Dat hoeft niet saai te zijn." Emma is inderdaad alles behalve saai. "Ik zou haar graag nog aanpassen zodat ze ook kan zitten en springen", aldus Servaas. "Een regenjas zou ook handig zijn. Nu moeten we haar haar dikwijls bijwerken als het geregend heeft. Maar het liefst willen we een vriendje voor haar bouwen. Een zuiders type dat contrasteert met haar blauwe ogen en blonde haar. We wachten alleen nog op de vraag van het stadsbestuur", knipoogt hij.