Als Pol Standaert de voordeur van zijn imposante woning open zwaait en ons verwelkomt, zijn we meteen onder de indruk van de ruime inkomhal. Een gevoel van ruimte, stijl en een rijke geschiedenis overvalt ons. Naast de klassieke elementen zien we ook een moderne lamp, vervaardigd door de heer des huizes. Zoals zo goed als alles wat we zien in dit huis door de handen is gegaan van Pol zelf, dan wel door die van zijn grootvader Jan en vader André.
...

Als Pol Standaert de voordeur van zijn imposante woning open zwaait en ons verwelkomt, zijn we meteen onder de indruk van de ruime inkomhal. Een gevoel van ruimte, stijl en een rijke geschiedenis overvalt ons. Naast de klassieke elementen zien we ook een moderne lamp, vervaardigd door de heer des huizes. Zoals zo goed als alles wat we zien in dit huis door de handen is gegaan van Pol zelf, dan wel door die van zijn grootvader Jan en vader André. Dit indrukwekkende huis in de Witte Leertouwerstraat is dan ook al drie generaties lang in de handen van de familie Standaert. "Ik ben hier eigenlijk nooit weg geweest. Toen ik getrouwd ben met Hilde in 1992 en op huwelijksreis ging, waren mijn ouders bij onze terugkomst al verhuisd", vertelt Pol, terwijl we in het ruime kantoor plaats nemen. "Mijn grootvader was beeldhouwer en werkte aanvankelijk bij de firma Dewispelaere in de Westmeers. Hij nam een firma over die ornamenten en schouwen produceerde. Alles werd toen nog hier in huis vervaardigd en de huidige binnenplaats was een groot atelier. Ook ten tijde van mijn vader André was dit aanvankelijk nog het geval. Hij kocht later wel een atelier in de Schaarstraat, maar dat is niet meer in gebruik. Op den duur werd het, door de hogere productie en de strenge voorwaarden, onmogelijk om nog vanuit de binnenstad te werken. Sinds 2001 doen we de productie in een modern atelier net buiten de stad, in de Korte Gotevlietstraat." (lees verder onder de foto)Pol trad dus in de voetsporen van zijn voorouders en leerde begin jaren '80 het beroep van beeld- en steenhouwer in de steengroeven van Engeland en in het Italiaanse Carrara, het bekende plaatsje waar de befaamde marmer vandaan komt. In 1992 nam hij samen met Hilde de zaak over. Hij bouwde de collectie stijlschouwen verder uit.Als gepassioneerd beeldhouwer specialiseerde Pol zich ook in het vervaardigen van reproducties in natuursteen en de restauratie van antieke schouwen. Daarnaast is het produceren van handgemaakte mouluren, kroonlijsten en allerlei ornamenten in gips ook een belangrijk onderdeel van zijn werk. "Toen ik nog voor mijn vader werkte, in 1981, hadden we een enorm grote opdracht voor de koning van Saoedi-Arabië. Dat was een heel groot project en ik heb erdoor geleerd wat werken en ondernemen is, maar ik zou toch liever niet meer voor de Arabieren werken. Ze waren buitensporig veeleisend, nooit tevreden eigenlijk. Dan werk ik liever voor mensen die appreciatie kunnen tonen voor mijn vakmanschap", vertelt Pol. "Een van mijn mooiste opdrachten was de restauratie van het Huis Casselberg, dat door de familie Degroote uit Oostende gekocht was om er na jaren van leegstand en verval een luxehotel van te maken. Dat was ooit een prachtlocatie, maar er was echt enorm veel werk aan. Daar hebben we alle oude mouluren en ornamenten heel mooi kunnen herstellen." (lees verder onder de foto)"Wat me overigens ook een mooie uitdaging lijkt, is de renovatie van het totaal vervallen stadskasteel d'Hanins de Moerkerke aan de Coupure. Dat is nog veel meer vervallen dan Casselberg indertijd. Eigenlijk is het schandalig hoe men zo'n pand jarenlang laat verloederen tot het er binnenregent, om het dan plots langs alle kanten te bepamperen en er een heel hoop subsidies tegenaan te gooien. Maar goed, wie daarvoor van mijn diensten wil gebruik maken mag me zeker contacteren."Pol gidst ons intussen verder rond in het enorme huis. We bekijken de 16de-eeuwse voorzijde van aan de straatkant en krijgen vanop de binnenplaats zicht op de 18de-eeuwse achterbouw, waarvan Pol eigenhandig de gevel aan het renoveren is. We nemen een kijkje in een soort rond prieeltje dat uitgeeft op de tuin, en doorgang heeft naar het privésalon en de achtergelegen woning. (lees verder onder de foto)In het oude atelier aan het binnenplein ligt nog een enorm voorraad aan ornamenten en oude plannen. "De grote eerste verdieping van de woning wordt vooral gebruikt als toonzaal voor de sierschouwen en kroonlijsten en de zolderverdieping is eigenlijk een soort schatkamer van wat mijn voorouders hebben gemaakt. Je vindt er zelfs nog een authentiek dodenmasker", zegt Pol. "Ik gids hier geregeld groepen rond. Maar ik vraag me wel af wat hier allemaal mee moet gebeuren na mijn tijd, want mijn kinderen hebben geen interesse om dit ambacht verder te zetten. Misschien kan de stad Brugge iets doen met de collectie...?"