Bakkersvrouwen zitten gewoonlijk vast in hun bakkerij. En toch loop ik nu al voor de tweede keer een bakkersvrouw tegen het lijf. De eerste was May Vanhauwaert uit Kortrijk, en in Marke kwam ik Karolien Ramon tegen, de Ka uit Bakkerij Luka. Haar man heet Ludovic. Ze zijn vijftien jaar samen en baten intussen dertien jaar een bakkerij uit rechtover de kerk van Marke.

Met paars haar in haar bakkerij staan, zoals May dat doet, dat zou in Marke niet lukken, zegt Karolien. Die toevallig van de kapster komt. Een plaatselijke kapster. Want de kleine zelfstandigen in Marke gunnen elkaar de penning, zo beklemtoont Karolien.

Ze amuseert zich in Marke. "Toen we hier aankwamen, zei iedereen: als je niet van Marke bent, zal het niet lukken. En het is fantastisch goed gelukt."

Haar man is afkomstig van Menen, zelf is Karolien van Wervik. En hoe fantastisch Marke ook is, haar toekomst ziet Karolien in Wervik. Zij en haar man hebben er een pand gekocht waar ze een café annex feestzaal willen van maken, en waar je bij een hongertje, een goeie boterham kan eten van zelfgebakken brood. Maar dat is toekomstmuziek.