Donderdag 15 augustus is het vijftig jaar geleden dat Stijn Streuvels, enkele maanden voor zijn 98ste verjaardag, het leven liet. Dat er vandaag opnieuw meer belangstelling is voor Frank Lateur, zoals de schrijver echt heette, is mee de verdienste van Karel Platteau. De Streuvels-expert woonde meer dan 44 jaar op een boogscheut van Het Lijsternest, in Beveren-Leie. Sinds kort is hij verhuisd naar Brugge.
...

Donderdag 15 augustus is het vijftig jaar geleden dat Stijn Streuvels, enkele maanden voor zijn 98ste verjaardag, het leven liet. Dat er vandaag opnieuw meer belangstelling is voor Frank Lateur, zoals de schrijver echt heette, is mee de verdienste van Karel Platteau. De Streuvels-expert woonde meer dan 44 jaar op een boogscheut van Het Lijsternest, in Beveren-Leie. Sinds kort is hij verhuisd naar Brugge."Na een gesprek met Isa Lateur, de jongste dochter van Streuvels, vatte ik het plan op om een Streuvelsgenootschap op te richten. Isa was een vriendin van mijn mama. Eind de jaren 80 was ze uitgenodigd op de opening van de Streuvelswijk in Vlamertinge, het dorp van mijn jeugd. Ze zei dat ze het heel jammer vond dat haar vader in de vergetelheid aan het geraken was en dat geen enkele organisatie ervoor streed om hem weer op het voorplan te krijgen. Ik beloofde haar toen dat ik daar iets zou aan doen. Ik ben naar Piet Thomas gegaan, mijn toenmalige professor Literatuur aan de Kulak en een eminent Streuvels-kenner, en we waren het eens dat we er snel mee van start moesten gaan. In 1994 was het zover. Met het Streuvelsgenootschap proberen we de studie van de persoon en het werk van Stijn Streuvels te bevorderen.""Dat hij een streekgenoot is die schrijft over dat stukje West-Vlaanderen dat ik zelf erg goed ken, zal er wel een rol in spelen. Toch hou ik vooral van hem omdat hij een van de belangrijkste vernieuwers is uit de Nederlandstalige literatuur die, zoals alle grote schrijvers, over universele thema's schrijft. Bij veel gebeurtenissen in de wereld kan je teruggrijpen naar Streuvels.""Neem nu de recente moordende hittegolf die we gekend hebben. Spanje had er het eerst onder te lijden en het eerste slachtoffer dat daar viel, was een man die aan het oogsten was. Ik moest meteen terugdenken aan 'De Oogst' waarin Streuvels schrijft over een seizoenarbeider die sterft na een zonnesteek terwijl hij op een veld in Frankrijk aan het werk is.""Ik had die vraag verwacht en heb dan ook een beetje opzoekingswerk gedaan. Veel heb ik niet gevonden, maar in het 'Oorlogsdagboek', dat na zijn dood verschenen is, gaat het over Waregem. Zo heeft hij het daarin bladzijden lang over de gebeurtenissen van augustus 1914 toen de eerste Duitse verkenners via de Anzegemseweg de grens van Waregem bereikten. Zo schrijft hij onder meer het volgende: 'In Waregem en omstreken leiden de Duitse soldaten een lustig leven met de meisjes en de vrouwen uit de herbergen... tot grote verontwaardiging van de eerlijke geburen die hun korzeligheid verbijten om 't geen ze zien moeten.' (lacht) Het is bijna op een journalistieke manier neergeschreven.""De deelgemeenten van Waregem komen nog even aan bod in 'Op de Vlaamsche Binnenwateren', een werk dat in de jaren 20 verscheen. Daarin heeft hij het over een boottocht die hij samen met enkele vrienden maakte op de Leie. Daarin kan je het volgende lezen over Desselgem en Beveren-Leie: 'Al dorpen in 't teeken van 't vlas, waar voortdurend een nijvere drukte heerscht van onophoudenden toe en afvoer van vlas, hooge op zware wagens geladen, al wat zware peerden trekken kunnen'. Dit was een lange zin, maar die had je wel meer bij Streuvels." "Mocht je dat tien jaar geleden gevraagd hebben, dan zou ik geantwoord hebben dat ik niet kan kiezen. Laat ons zeggen dat Streuvels het nipt haalt van Gezelle. Ik heb een enorme bewondering voor het genie van Gezelle en dat zal altijd zo blijven. Het extraatje dat ik vind bij Streuvels is zijn rebels karakter. Hij schrikte er niet voor terug om tegen de schenen te schoppen van de katholieke gezagsdragers. Aan het eind van de negentiende en in het begin van de twintigste eeuw moest je daarvoor als katholiek schrijver in ons land lef hebben. Streuvels schreef toen regelmatig bijdragen voor het vernieuwende literaire tijdschrift 'Van Nu en Straks' en dat was een doorn in het oog van het bisdom van Brugge dat vond dat hij daar best zo snel mogelijk mee kon stoppen. Zelfs Guido Gezelle, zijn nonkel, moeide zich daarmee. Hij zei aan de onderpastoor van Avelgem dat hij Streuvels duidelijk moest maken dat blad links te laten liggen. Dat had geen effect. Streuvels trok zich daar niets van aan." (lacht)"Ik vermoed dat ik ook een katholiek ben met een rebels kantje. (lacht) Ik kon me niet vinden in de plannen om de zavelputten verder uit te bouwen tot stortplaats. Ik was in die periode voorzitter van de Waregemse milieuraad en lanceerde een alternatief voorstel om er een natuurgebied van te maken. Sommigen dachten dat ik de industrie kapot wilde maken. Pas nadat de intercommunale Leiedal had aangegeven dat zo'n natuurgebied toch wel belangrijk was om de leefbaarheid van de stad te garanderen, veranderde de houding van de lokale overheid. Ik kreeg veel steun van schepen Jeannine Vervaeke, die in Desselgem woonde. Ze heeft me goed geholpen om het dossier in de goede richting te sturen.""De liefde speelt daar zeker in mee. Hilde, die ik jaren na het overlijden van mijn eerste vrouw Martine leerde kennen, woont in Brugge. Inmiddels zijn we getrouwd en hebben we ook samen een huis gekocht in het centrum van de stad. Veel moeite kostte het me niet om me in Brugge te vestigen. Eerder hadden Martine en ik ook al met het idee gespeeld om naar Brugge uit te wijken. Haar ziekte heeft die plannen helaas doorkruist. Brugge is dan ook een droom van een stad voor iemand met een passie voor kunst en geschiedenis.""Zo definitief is dat nu ook weer niet. Een van mijn zonen woont nu in mijn vroegere huis aan de Hekkenierstraat in Beveren-Leie. Dus zal ik nog regelmatig in de streek opduiken. Ik zal altijd met een goed gevoel terugdenken aan Beveren-Leie en Waregem. Ik heb me hier heel erg gelukkig gevoeld.""Ik probeer actief te blijven. Ik ben reisleider en gids een paar keer per jaar een groep toeristen op een ander continent. Ik ga binnenkort ook aan de slag als stadsgids in Brugge en ben daarvoor nu de cursus aan het volgen." (Freddy Vermoere)