Het schip doet hem mijmeren over zijn jeugd, zegt hij. Hij kijkt over de reling en wijst zijn oude school aan. "Daar zat ik mij elke dag stierlijk te vervelen. Ik ben eigenlijk van Nieuwpoort. Wij zijn verhuisd naar Oostende, toen ik 9 jaar was. Naar de Dekenijstraat. Ik heb hier 12 jaar gewoond. Dan ben ik blijven hangen in Gent. Dat was het begin van de West-Vlaamse invasie daar. (lacht) Dit schip is nostalgie voor mij. Ik moet hier zowat elke dag gepasseerd zijn. Af en toe voer het uit. Voor enkele dagen. Nooit lang, denk ik. Dat fascineerde mij. Ook nú. Een boot wiegelt. Staat niet rechtop. Dat zorgt voor een ander evenwichtsgevoel. (even stil) Er ís iets. Ik vind dat aangenaam. Ik ben op mijn gemak."
...