"Op vrijdag haast ik me naar de handbaltraining en daarna gaat het naar Chiro Uilenspiegel"

"Die twee verenigingen waren erg belangrijk voor me. De kern van mijn leven, zelfs. Zo goed als al mijn vrije tijd ging naar mijn sportclub en mijn jeugdbeweging. Daar heb ik ook mijn vaste vriendengroep gevonden, mensen die ik nu nog altijd vaak zie. Ik heb bij de dameshandbalploeg Izegem-Middelkerke een zevental jaar op het hoogste niveau gespeeld en ben er tot mijn 28ste actief gebleven. In 2018 is de club gestopt, maar die jaren zitten diep in mijn hart. Mijn kinderen spelen geen handbal, maar zijn wel lid van de zwemclub in Izegem. Sport is erg belangrijk in ons gezin. We gaan samen lopen en trekken er met de koersfiets op uit. Ook onze kinderen Cas en Kobe."
...

"Die twee verenigingen waren erg belangrijk voor me. De kern van mijn leven, zelfs. Zo goed als al mijn vrije tijd ging naar mijn sportclub en mijn jeugdbeweging. Daar heb ik ook mijn vaste vriendengroep gevonden, mensen die ik nu nog altijd vaak zie. Ik heb bij de dameshandbalploeg Izegem-Middelkerke een zevental jaar op het hoogste niveau gespeeld en ben er tot mijn 28ste actief gebleven. In 2018 is de club gestopt, maar die jaren zitten diep in mijn hart. Mijn kinderen spelen geen handbal, maar zijn wel lid van de zwemclub in Izegem. Sport is erg belangrijk in ons gezin. We gaan samen lopen en trekken er met de koersfiets op uit. Ook onze kinderen Cas en Kobe.""Chiro Uilenspiegel was zo mogelijk nog belangrijker voor me. Ik was er van mijn 5de tot 25ste lid en die jaren hebben mijn leven echt vorm gegeven. Ik ben enorm dankbaar voor de ervaringen die ik daar heb opgedaan. Bij de Chiro belandde ik in een erg heterogene groep met compleet verschillende individuen. Creatievelingen, muzikale duizendpoten, sportieve mensen... En we vulden elkaar perfect aan. Ik heb er geleerd dat iedereen evenveel waard is. Mijn Chirojaren hebben mijn wereldbeeld enorm verruimd. Onze kinderen zijn nu lid van Chiro Bosmolens. We hebben de microbe dus doorgegeven, want ook mijn man was chiroleider, bij Chirojongens Kachtem."(glimlacht) "Ik heb nog altijd voldoende slaap nodig. Vijf uurtjes volstaan niet voor mij, ik heb mijn acht uur rust echt nodig. Anders zou ik niet functioneren. Mijn man heeft genoeg met wat minder. Op dat vlak vullen we elkaar perfect aan, maar ik heb wel het geluk dat ik zo goed als altijd diep slaap. En héél lang uitgaan is er ook niet meer bij. Meestal spreken we met vrienden thuis af, maar ik heb wel al mijn verjaardagsfeestje achter de rug, hoewel ik pas in augustus 40 word. Met vier vriendinnen hebben we op 22 februari al een fuif georganiseerd, want enkel die datum paste ons allemaal. Achteraf bekeken hebben we met de hele coronacrisis veel geluk gehad.""Daar sta ik nog altijd achter. De geneeskunde moet de levenskwaliteit verlengen, niet zozeer enkel de levensduur. Daar heeft niemand baat bij. Mijn mama heeft vorig jaar, na een strijd van twee jaar, euthanasie aangevraagd. Zo heeft ze op een mooie en serene manier afscheid kunnen nemen. Ze gaf zelf aan dat het gevecht tegen de ziekte genoeg was geweest. Die wens moet je altijd respecteren. Ik ben er zeker van dat ze alles heeft gegeven wat ze in zich had, dan moet je als naaste ook achter die keuze staan. Een mens heeft van nature een ongelooflijke overlevingsdrang, dan mag je een dergelijke beslissing niet in twijfel trekken.""Dat blijft een hiaat, ja. (lacht) Al ben ik nu wel een poging aan het ondernemen om via een app ukelele te spelen. Ideaal om de coronamaanden zinvol in te vullen en het begint aardig te lukken. Muziek is wel belangrijk in mijn leven. De radio staat altijd op en ik heb een pak Spotify-lijstjes, maar concerten en festivals schuim ik niet meer af. Te veel volk, te druk... Ik heb het meer voor het kleinschalige. Al maak ik graag een uitzondering voor K's Choice, mijn favoriete groep aller tijden. Die heb ik al vier keer live gezien en enkele maanden geleden kon ik ook een try-out van Rex Rebel, de nieuwe groep van Sam Bettens, meepikken. Heerlijk.""Ik hou er nog altijd niet van om in clichés te denken. Ik wil iedereen de kans geven om zich te bewijzen, al moet ik ook zelf opletten om niet in die val te trappen. Het gebeurt ook dat vooroordelen terecht blijken, maar je moet iedereen als een blanco blad benaderen. Alleen zo schep je ruimte om iemand kansen te geven."(grijnst) "Die hoeve is er niet gekomen, maar ik ben tevreden met wat we hebben. Een mooie tuin, een gezellig gezin, een leuke job... Ik vind dat ik zo goed als alle doelen heb bereikt, al ben ik geen rustige ziel. Er spoken altijd nieuwe plannen door mijn hoofd. Zo wil ik nog een revalidatieprogramma uitwerken voor mensen die bijvoorbeeld een kankerbehandeling hebben doorgemaakt of een moeilijke periode hebben beleefd. Dan kunnen ze in een kleine groep trainen om hun energiepeil weer op te krikken. Hierdoor hoop ik mijn steentje te kunnen bijdragen om mensen weer zelfvertrouwen te geven."